தலைவர் பிரபாகரன் உயிருடன் இல்லை? உடனிருந்த போராளி வாக்குமூலம்.! காணொளிகள்!

Posted on

பிரபாகரன் எங்கே? உடனிருந்தவர் வாக்குமூலம்… | Where is Prabhakaran? Confesssion of his Associate

அண்ணன் பிரபாகரனுடன் இருந்த அந்த நாட்கள் : Seeman Latest Speech About prabhakaran | Naam Tamilar




முகத்திரைகளை கிழித்த அதிரடி பேட்டி | அய்யநாதன்

பிரபாகரன் மீண்டும் வருவார் என்று ஏமாத்தாதீங்க | கஸ்பர் வேண்டுகோள்

பிரபாகரன் இந்திய தலைவர்களை வெறுக்க 5 காரணம்! | Ragothaman CBI Officer interview

பிரபாகரன் தமிழ் ஆயுதம் புதிய பாடல் -காணொளி !

Posted on

ஆறு நாட்களில் 53000 பார்வையாளர்களை கவர்ந்த பாடல்
ரம்யாவின் இனிய குரலில் தலைவன்
பெருமை சொல்லும் பாடல்
இசை: இசைப்பிரியன்
வரிகள்:கலைப்பரிதி
படைப்பு: யுகம் கலையகம்
பகிர்ந்து உங்கள் ஆதரவை தாருங்கள் நன்றி

Maaveerar Naal held all over Tamil Eelam !

Posted on

Tamil nation commemorates Maaveerar Naal 2019

After weeks of preparation and threats, Maaveerar Naal was commemorated all over Mullaitivu on November 27.

Mullaitivu was the district with the highest number of thuyilum illams – cemeteries for fallen LTTE fighters – in the Tamil homeland. It is now currently the most heavily militarised district in the Tamil homeland, and organisers of Maaveerar Naal felt the consequences of the militarisation heavily as volunteers were intimidated and threatened throughout the preparation process.

The majority of the thuyilum illams were however  successfully cleared this year for Maaveerar Naal and commemorations were held in at least six different locations around the district.

Alankulam Thuyilum Illam (Mallavi)

Irattaivaikkal Thuyilum Illam

Vannivilankulam Thuyilum Illam

Mulliyavalai Thuyilum Illam

Iranappalai Thuyilum Illam

Stones bearing names of 25,000 Maaveerar erected in Jaffna !

Posted on

Stones inscribed with the names of 25,000 Tamil liberation fighters were erected in Jaffna earlier today, as Tamils in the homeland and around the world prepare to mark Maaveerar Naal.

A ceremony was held in Nallur earlier today, with the lighting of a flame and placing a flower garland around destroyed tombstones, as preparations continued for tomorrow. The stones were constructed through a collaborative project from the Tamil National Peoples’ Front and tamil civil society activists.

Novemeber 27th, which has been marked as Maaveerar Naal – or Heroes’ Day – will see Tamils across the North-East and in the diaspora commemorate fallen fighters in the Tamil struggle.

Maaveerar Naal !

Posted on

Maaveerar Naal (Great Heroes’ Day; Tamil: மாவீரர் நாள் Māvīrar Nāḷ) is a remembrance day observed by Eelam Tamils to remember the deaths of militants who fought for the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE). It is held each year on 27 November, the date on which the first LTTE cadre, Lt. Shankar (Sathiyanathan alias Suresh), is said to have died in combat in 1982.Traditionally oil lamps are lit for the three days ending on the 27 November and the Tamil Eelam flag is raised at ceremonies. The symbol for Maaveerar Naal is the karthigaipoo (Gloriosa superba), which blooms during November.

The first Maaveerar Naal was held on 27 November 1989. The date was chosen as it was the anniversary of the first LTTE cadre to die in combat, Lt. Shankar (Sathiyanathan alias Suresh), who died on 27 November 1982. On 27 November 1989 around 600 LTTE cadres gathered secretly in the jungles near Nithikaikulam in Manal Aru, Mullaitivu District, to remember their fallen comrades who at that time numbered around 1,300. In his speech LTTE leader V. Prabhakaran told the gathering that if he ever betrayed Tamil Eelam they must kill him.

Following the withdrawal of the Indian Peace Keeping Force in 1990 the LTTE gained controlled of large areas of territory in the north and east of Sri Lanka. The LTTE started developing ways to commemorate its dead heroes. They built thuyilum illam (resting place) for their maaveerar (great heroes) in territory they controlled.In 1991 the week leading up to Maaveerar Naal was declared Great Heroes’ Week. This resulted in Prabhakaran’s birthday, which falls on 26 November, being included in the commemorations. The celebration of Prabhakaran’s birthday began to overshadow the Maaveerar Naal commemorations to an extent that some even believed that Maaveerar Naal was a celebration of Prabhakaran’s birthday. This resulted in Prabhakaran banning any celebration of his birthday.Commemorations eventually started amongst the growing Sri Lankan Tamil diaspora.

Over the years the commemorations became more elaborate, involving meetings, religious rituals, processions and exhibitions with cut-outs, posters and handbills of the dead cadres being distributed widely. Every village and every school were expected commemorate their dead cadres. Families of the dead cadres would gather at thuyilum illam to mourn their dead relatives. The culmination of the commemorations was a great function at a special location at which the reclusive Prabhakaran gave a speech which started at 6.05pm, the precise time Lt. Shankar died. The highly anticipated speeches began to take on the form of an annual policy statement by the LTTE and were broadcast on LTTE affiliated radio and TV stations in LTTE controlled areas and abroad.

After the Sri Lankan military recaptured the Jaffna peninsula in 1995 they destroyed LTTE cemeteries – thuyilum illam – in the area including those at Chaadi, Ellangkulam, Kodikamam and Kopay. Following the start of the Norwegian mediated peace process in 2002 the LTTE started rebuilding their war cemeteries.[14] Maaveerar Naal commemorations were allowed in government territory. In 2004 Tamil National Alliance (TNA) MPs were allowed to light oil lamps in front of the Parliament to commemorate Maaveerar Naal. However, after the peace process stalled the Sri Lankan military started imposing restrictions on Maaveerar Naal commemorations and destroying LTTE cemeteries.

From Wikipedia,

***

Great Heroes’ Day
The celebration of heroism by the Government and other former IIavar movements


Great Heroes’ Day

27th November was made Great Heroes’ Day from 1989 onwards to commemorate the death of Cankar. In Tamil it is called mavirar nal, “Day of the Great Heroes”. This day was prolonged in 1990 to a whole week. The 27th takes the position of a national day in the present form of the anticipated nation­state of Tamililam. Its purpose is to channel veneration of all LTTE martyrs. It prevents commemorative rituals from being dispersed all over the year.

For a Westerner it can be shortly described as an agon of the LTTE in which the agony of the heroes’ death is commemorated and transformed into a victory. Mavirar nal, “Great Heroes’ Day”, is celebrated as elucci nal. This later expression has the double meaning of “Day of edification” and “Day of rising”. The participant may choose either, one, or better both meanings, according to his or her understanding and liking. “Great Heroes’ Day” is indeed a day of mourning, of agony, but it is transformed into a Day of edification and, or, rising.

Veluppillai Pirapakaran was very close to Cankar. There are many stories about the last hours between the two. The fact that there are so many stories about it and that 27th November has been made Great Heroes’ Day and this day even the National Day of Tamililam, indicates that the death of Cankar was a key experience for Veluppillai Pirapakaran. We have to take this experience as the seal on the determination to kill and to get killed – to the last man.

The original experience and what really happened is today overlaid by levels of reflections in retelling the same story. Sankar is made a collective focal point to re­experience the mourning experience with its predictable outcome. The outcome is clear, to create a preparedness to kill and to get killed in the very act of killing.

One LTTE text prescribes that the week of the Great Hero begins at 9 am. followed by the hoisting of the national banner (the Tiger flag). The entire Tamililam having risen and put on beauty, shall shine in fullness, says the text. The entire Tamil population is in happiness.

The flood of more than life­size posters depicting Cankar on 27th November at the crossroads of Yalppanam is more than impressive; it is overwhelming. All the media are full of his life story, that touches a fundamental mourning behaviour in a martial society.

One LTTE text says that the tupis of the Great Heroes, houses, lanes, houses of learning, public places, the whole population indeed, and all people have themselves become holy on this day. According to this same text, the land of Tamihlam shines with new fullness, having become adorned for all these Great Heroes. According to this text, this kind of commemoration of the Great Heroes should not just be an event, but should develop into a cultural monument and become a cultural element.

During maravar nal cultural performances are arranged. “Cultural performance” is an English rendering for Tamil kalai nikaleci, which literally means “performance of erudition”. It can be a drama, dance, song or all three, very often combined. The LTTE has many well­known poets writing in the spirit of the LTTE.

A dramatic performance of and together with a famous poem by Cuppiramaniya Parati (1882­1921) made into a recital called accamillayaccamillai, “fear is not, fear is not” or enru taniyaminta cutantira takam, ‘When will the thirst for liberation be quenched?”, last but not least as a teru kuttu, “street drama”, is highly appreciated. It is worthwhile to look at the public recital in 1990 at one of these two poems by Parati, because both give a contribution to the concepts of heroism, which evidently have been incorporated in a cultural arrangement by the LTTE, recorded, relayed on Cutarcan Television, which is the local television of the LTTE in Yalppanam, and sent out in many copies to the Tamils in exile.

Parati was not only an Indian patriot; his poetic themes also show concern for the poor, the welfare of the common man, adoration of the ancients, confidence in the future generation, concern for women’s liberation, children’s welfare, and human values, but above all for India’s freedom from slavery under colonial power. He became a makkal kavinar, ‘”people’s poet”. Although his poems were written in Tamil they became known in several Indian languages, and many a militant within the Tamil resistance of today knows his Parati by heart, in Tamil, of course.

Accamillayaccamillai is the name of a poem created in 1914 by Parati, and is the first part of a refrain of that poem which is part of a larger text called Mata Mani Vacakam. The poem recited in Tamil in 1990 at mavirar nal goes like this (in the translation of K G Seshadri):

  • Fear we not, fear we not, fear we not at all,
  • Though all the world be ranged against us,
  • Fear we not, fear we not, fear we not at all!
  • Though we are slighted and scorned by others,
  • Fear we not, fear we not, fear we not at all!
  • Though fated to a life of beggary and want,
  • Fear we not, fear we not, fear we not at all,
  • Though all we owned and held as dear be lost,
  • Fear we not, fear we not, fear we not at all!
  • Though the corset­breasted cast their glances,
  • Fear we not, fear we not, fear we not at all!
  • Though friends should feed us poison brew,
  • Fear we not, fear we not, fear we not at all!
  • Though spears reeking flesh come and assail us,
  • Fear we not, fear we not, fear we not at all!
  • Though the skies break and fall on the head,
  • Fear we not, fear we not, fear we not at all!

In the performance of Parati’s poem in Yalppanam in 1990, the poem speaks to the performers and listeners of the recital about liberation from slavery, implicitly, applied to the present situation, of the liberation from slavery of the Sinhala dominated administration in Tamil speaking areas. The poem is vague enough to find its implementation in a different situation than originally intended, in a different place and a different time from its origin. In Yalppanam, on mavirar nal, it was performed by actors of both sexes and all age groups on a stage, and the recital was in the rhythm of a march, indicating firm determination.

Another poet is Paratitacan (1891­1964), who contributed to the martial language of the Dravidian movement and influenced the writing of the poet Kaci Anantan, who is one of the most important living and active LTTE poets. Paratitacan was a promoter of Dravidian separatism from India.

There is a tradition of singing songs on many occasions, not only Martyrs’ Day, celebrating the martyrs of the LTTE. They are now called pulippatukal, “Tiger songs”, but they continue a tradition of parani patutal, “praising war”, i.e. a genre of songs that glorifies the hero who killed elephants. This genre was popularised by parts of the Dravidian movement.

The tiger songs are distributed by the LTTE on cassettes and CDs all over the world to Tamils in exile. The most famous ones are by the poets Kaci Anantan and Putuvai. Both are highly active at present creating “martial poetry” or “poetry of resistance”.

This constructive literary aspect of LTTE martial culture, being a kalai nikaleci, `’performance of erudition”, is often forgotten in the image of the critics of the LTTE. It is very important to identify and highlight this aspect. It is both an expression and a mobilisation of the common thinking and liking of the people with the LTTE. On this level of kalai nikalcci the LTTE enjoys the strongest support from the citizens of Yalppanam. The LTTE may fail in its military adventure and experiment, but what it has achieved by its kalai nikalcci will certainly remain and be cultivated for generations to come. It will constitute the embers of resistance that no enemy will be able to extinguish.

**

உரிமையோடு சுடரேற்றி உறுதி எடுக்கும் மாவீரர் நாள் !

Posted on

   1989ம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 27ம் நாளை முதலாவது தமிழீழ மாவீரர் நாளாகத் தமிழீழம் உணர்வார்ந்த நிலையில் கடைப்பிடித்தது.

அன்றிலிருந்து தமிழீழத்தின் மிகப் பெரிய நிகழ்வாக, எழிற்சியாக, புனிதமாக உணர்வார்ந்த நிகழ்வாக தமிழீழ மாவீரர் நாள் மக்களால் கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வருகிறது.

மயிரிழை வேகமெடுத்துள்ளது. சோகநதிகளாய் தமிழர் கண்ணீரும் சேர்ந்து பெருக்கெடுத்துப் பாய்கிறது. ஆறறோரத்து அகதிமுகாம்கள், வயல்மேட்டின் புற்றுப்பிட்டிகள், வீதியோரங்களென விரிந்திருக்கும் இடப்பெயர்வின் துயர வாழ்வுக்குள்ளும் ஏதோ ஒரு திடமான நம்பிக்கை….

மாவீரர் நாள் வரலாறும் தேசியத் தலைவர் பிரபாகரனும்

மேலும் பார்க்க ……………

**

**

**

தமிழ்த் தலைவர் பிரபாகரனின் இலட்சியத்திற்கு மதிப்பளித்து அகண்ட தமிழ் இராட்சியம் அமைப்போம் !

மாவீரர்களின் அர்த்தமுள்ள வாழ்க்கை !

Posted on

இறுதி யுத்தத்தில் நந்திக்கடலில் என்றுமில்லாத பின்னடைவை சந்திக்கும் பொழுது பிரபாகரன் அவர்கள் என்ன சிந்தித்திருப்பார் என்று சிலர் நினைக்கலாம்.  ஒரு தத்துவ மேதையாக அவரைப் பார்த்தால் அவரின் சிந்தனையைத் தெளிவாக உணரலாம்:

“எப்பொழுதும் போல நான் என்னுடைய கடமையைச் செய்கிறேன்நீங்கள் உங்கள் கடமையைச் செய்யுங்கள்“.

நாம் நம் கடமையைச் செய்கிறோமா என்பதுதான் ஒவ்வொரு தமிழரும் இந்த  மாவீரர் நாளில் கேட்டுக்கொள்ளவேண்டிய கேள்வி. அதுவே நாம் அர்த்தமுள்ள வாழ்க்கையை வாழ்வதற்கான முதற்படி.

ஒரு நாடு சிறக்க வேண்டுமானால் அறிவிற்சிறந்த தத்துவமேதை தான் அரசாள வேண்டும் என்றார் தத்துவமேதை பிளேட்டோ [2]. ஆனால் என்னவோ இவ்வுலகில் அறிவிற்சிறந்தவர்கள் ஆட்சிக்கு வருவதும் அபூர்வம்;  ஆட்சிக்கு வருபவர்கள் அறிவாளிகளாக இருப்பதும்  அபூர்வம்.  ஆனால்  சிலநேரம் அனைத்தையும் மீறி அவ்வாறான தத்துவ அரசன் தோன்றுவதுண்டு.  இரண்டாயிரம் வருடங்களுக்கு முன் ரோமாபுரிப் பேரரசை  ஆண்ட மார்க்கசு அரேலியசு (Marcus Aurelius) அதுபோன்ற ஒரு தத்துவ மேதை [1]. அவரின் ஆட்சி காலம் ரோமாபுரிப் பேரரசின் பொற்காலமாகக்  கருதப்படுகிறது.

தமிழர் வரலாற்றில் எண்ணற்ற புலவர்கள் தோன்றி அழியாத் தத்துவங்களையும்  காப்பியங்களையும்  படைத்தாலும், எந்த ஒரு அரசனும் அவ்வாறு படைத்ததாக வரலாறு இல்லை. அவ்வாறான தத்துவ அரசன் (philosopher king) என்ற பட்டம் ஒருவருக்கு அளிக்கப்படக்கூடியத் தகுதி இருக்கிறதென்றால், அது பிரபாகரன் அவர்கள் மட்டுமே. அரேலியசின் [1] நூலைப் படிக்கும்பொழுதுதான் எவ்வளவு தூரம் அரேலியசும் பிரபாகரனும் ஒரே பண்புகளைக் கொண்டிருந்தார்கள் என்று விளங்குகிறது.   உதாரணமாக  அடக்கம்,  ஒழுக்கம்,  வீரம்,  பயனில சொல்லாமை, கடமையைக்  கண்ணாகக் கருதுதல், இறப்பைத் தூசுபோலக் கருதுதல், அன்பு, குடும்பம், வாழ்க்கைத் துணை, இயற்கையை ஒன்றி  வாழ்தல், இன்பத்தையும் துன்பத்தையும் ஒரே மாதிரி ஏற்றுக்கொள்ளும் பக்குவம், அறம் போற்றுதல், மூடநம்பிக்கையை வெறுத்தல், அமைதி, பற்றற்று இருத்தல், எளிமை, நேர்மை, உள்ளொன்று வைத்து புறமொன்று பேசாமை, சிந்தித்து செயலாற்றல், இன்பத்தைவிட ஒழுக்கத்திற்கு முதன்மை, புலன்களை அடக்குதல், எதற்கும் கலங்காத அமைதி, மேடை அடுக்குமொழி பேச்சுக்களில் பங்குகொள்ளாமை,  அனைவரிடமும் எளிமையாகப் பழகுதல், காலத்தை வீணடிக்காமை, நீதி தவறாமை,  ஒருவரின் செயலுக்கேற்ற பரிசையோ தண்டனையோ உடனுக்குடன் வழங்குதல், புகழ்ச்சியை வெறுத்தல், கூர்ந்து கவனித்தல், தூரநோக்கான பார்வை,  தெளிந்த சிந்தனை, மற்றவர்கள் என்ன நினைப்பார்கள் என்று கவலைப்படாமல் செய்யவேண்டியதைச் செய்தல், தேவையற்ற தர்க்கங்களில் ஈடுபடாமை போன்றவற்றை எடுத்துக்கொள்ளலாம்.

அரேலியசின்   தத்துவம் என்பது:  இந்த பிரபஞ்சத்தின் முடிவிலா கால அளவில்  நமது வாழ்க்கை என்பது கண் இமைக்கும் நொடிப்பொழுதே. இதில் ஒருவர் இருபது வயதில் இறக்கிறாரா அல்லது நூறு வயதில் இறக்கிறாரா என்பதில் எந்த வேறுபாடும் இல்லை. ஒருவர் தன் வாழ்க்கையை அர்த்தமுள்ளதாகப்  பயன்படுத்தி இருக்கிறாரா என்பதே முக்கியம். அவ்வாறான அர்த்தமுள்ள வாழ்க்கையை எந்த எதிர்ப்பிற்கும் பயப்படாமல்,  ஒழுக்கத்துடன்   தனது கடமையைத் தவறாமல் பின்பற்றுவதன்  மூலமே  அடைய முடியும்,  மாறாக  புலன்களின் `வழியாக இன்பத்தை நாடுவதன் மூலம் அல்ல.

“If you apply yourself to the task before you, following the right reason seriously, vigorously, calmly, without allowing anything else to distract you, but keeping your divine part pure, as if you might be bound to give it back immediately; if you hold this, expecting nothing, fearing nothing, but satisfied with your present activities according to nature, and with heroic truth in every word and sound which you utter, you will live happily. And there is no man who is able to prevent this.” [1]

“Never value anything as profitable that compels you to break your promise, to lose your self-respect, to hate any man, to suspect, to curse, to act the hypocrite, to desire anything that needs walls and curtains.”  [1]

பிரபாகரன் அவர்களின் வாழ்க்கை இத்தத்துவத்திலிருந்து  பெரிதாக வேறுபட்டது அல்ல.  இவ்வுலகில்  மாற்றங்கள் சூறாவளிபோல நிகழ்வது. தத்துவ பிடிப்பு இல்லாத ஒருவரால் நீண்டகாலம் ஒரு திசையில் பயணிக்கமுடியாது.

அரேலியசு  தனது வாழ்க்கைத் தத்துவங்களை தனது சுய குறிப்புக்காக எழுதினார்.  பின்பு அது அவரின் இறப்புக்குப் பின்னர் நூலாக மற்றவர்களால் வெளியிடப்பட்டது. இன்று அது ஒரு தலைசிறந்த தத்துவநூலாக உலகம் முழுவதும் பார்க்கப்படுகிறது.  பிரபாகரன் அவர்கள் அரேலியசைப்  போன்று அடக்கமானவர். அரேலியசு தனது தத்துவங்களைத் தானாக முன்வந்து நூலாக வெளியிடாதபொழுது, பிரபாகரனும் வெளியிடுவார் என்று எதிர்பார்க்க முடியாது. ஆனால் ஒன்றை  உறுதியாகக் கூற முடியும்:  பிரபாகரன் அவர்கள் இறுக்கமான பிடிப்பு கொண்ட தத்துவ மேதை.  அவரை எதைக்கொண்டும் மாற்ற முடியாது.

பிரபாகரன் அவர்கள் ஒரு தலைவராக உலகம் வியக்கும் சாதனைகள் புரிந்தவர் என்றாலும், வாழ்க்கையில்  அவர் ஒரு துறவியே. அவரை எளிதாக திருவள்ளுவர், வள்ளலார் ஆகியோர் வரிசையிலும் சேர்த்துக்கொள்ளலாம்.

“Nearly two millennia after Marcus set down his thoughts, they speak with undiminished eloquence, giving us pause to wonder a man who stood at the pinnacle of worldly power yet preserved the inner life of a saint.” [1]

ஒரு நாட்டின் ஒழுக்கம் தனி மனித ஒழுக்கத்திலிருந்தே ஆரம்பிக்கிறது. ஒழுக்கமில்லாத மக்கள் ஒழுக்கமான நாட்டை எதிர் பார்ப்பது என்பது கானல் நீரே. புலிகளின் ஈழம் உலகில் மிகச்சிறியது என்றாலும், உலகில் யாரும் எண்ணிப்பார்க்க முடியாத சாதனைகளைப் படைத்தனர். அந்த வெற்றிகளின் ஊற்று இந்த தனிமனித ஒழுக்கத்திலிருந்தே பிறந்தது.

Civic virtue is a mirage unless anchored in the inner virtue of each citizen [1]

பெரும்பாலான மாவீரர்கள்  முப்பது வயதுக்குள் விதையாயினும், அவர்கள் சாதித்தது ஆயிரம் ஆண்டுகளானாலும் நினைவு கூறப்படும். அவர்கள் வாழ்ந்தது நிறைவான அர்த்தமுள்ள வாழ்க்கை.

ஒரு நாட்டின்  பொற்காலம் என்பது செல்வச்சிறப்பினால் உருவாவது என்று பார்ப்பது தவறான பார்வை. என்று ஒரு சமூகத்தில் நீதி, நேர்மை, ஒழுக்கம், பண்பாடு சிறக்கிறதோ, அன்று தான் பொற்காலம் ஏற்படுகிறது. செல்வச்செழிப்பு என்பது அதன் ஒரு விளைவுதானே ஒழிய காரணமல்ல. அந்த வகையில் பார்த்தால் புலிகளின் ஈழ நாடு செல்வத்தில் குறைந்திருந்தாலும், தேவையான மற்ற  அனைத்திலும் நிறைந்திருந்தது. அது பொற்காலம் படைக்கத் தேவையான  அனைத்து அடிப்படைக் கூறுகளைக் கொண்ட  ஒரு அர்த்தமுள்ள நாடு.

ஒரு நல்ல சமூகம் தனது மாவீரர்களை முதலில் போற்றும், அதன்பின் அதன் அறிவாளர்களைப் போற்றும். அதை உலகின் தலைசிறந்த முதல் பத்து பரிசில்கள் பிரதிபலிக்கின்றன [3]. இன்று  நமது சமூகத்தில்  மாவீரர்களும் அறிவாளர்களும்  பின்னுக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளனர்.  இன்று புகழ் என்பது பொய்யான திரைப்படத்தில் நடிப்பவர்களை நோக்கிப் பாய்கிறது. இது ஒரு சமூகக்கேடாக மாறி நிற்கிறது. இன்றைய நமது சமூகத்தின் வீழ்ச்சிக்கு இந்தப் புகழின் திரிபும் ஒரு காரணம் [13]. புகழ் என்பது அறம் சார்ந்து அறிவு சார்ந்து  நிற்கவேண்டும். அவ்வாறு இல்லாவிட்டால் சமூகம் சீரழிய வாய்ப்புகள் அதிகம்.  பண்டைய தமிழர் நாகரீகத்தில்  புகழ் என்பது வாழ்விற்கு முக்கியமான வீரம், அறிவு, அறம்,  ஈதல், கலை, நாடகம், நடனம், இலக்கியம் ஆகியவற்றை ஒட்டி அமைந்தது. அது மாபெரும் படைப்புகளையும் வீரத்தையும்  உருவாக்கியது.  புலிகள் அந்த பண்பாட்டு சிறப்பை மீண்டும் கொண்டு வந்து பல சாதனைகளைப் படைத்தனர். மாவீரர் நாள் தமிழரின் நாட்காட்டிகளில் இருப்பதிலேயே முக்கியமான நாளாக என்று சமூகத்தில் பார்க்கப்படுகிறதோ, அன்று நாம் சாதனைகள் படைக்கும் தன்மை கொண்ட சமூகமாக மாறி நிற்போம்.

தமிழினம் மீண்டு எழவேண்டுமானால், அது தனிமனித ஒழுக்கத்தை நிராகரித்துவிட்டு செய்ய முடியாது. அவ்வாறான ஒழுக்கத்தை கற்க பின்பற்ற நாம் வேறெங்கும் சென்று தேடி அலையவேண்டியதில்லை. பிரபாகரனின் வாழ்க்கை வரலாற்றை ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் கற்பித்து, கூடவே திருக்குறளையும்  கற்பித்தால் போதுமானது. பிரபாகரனின் வாழ்க்கை என்பது  திருக்குறள் கூறுவதிலிருந்து பெரிய வேறுபாடு இல்லை என்றுதான் கூறவேண்டும். சிலர் பெரியாரைப் பிடிக்கும், ஆனால் பிரபாகரனைப் பிடிக்காது என்பர். ஆனால் உண்மை என்னவென்றால்  பிரபாகரனுக்குள் பெரியார் அடக்கம். பிரபாகரனின் தத்துவங்கள் இன விடுதலை[4], தனிமனித ஒழுக்கம், பண்பாடு [ 8],  போரியல் மற்றும் உத்திகள் [5, 6,7,9,10],  உலக அரசியல்[4], தலைமைத்துவம் [11]  என்று சமூகம் சார்ந்த அனைத்து பரிணாமங்களைக் கொண்டுள்ளது. பிரபாகரன் என்ற பாத்திரம் மிகப் பெரியது; அதை திருக்குறளைக் கொண்டோ அல்லது பெரியாரைக் கொண்டோ நிரப்பிவிட முடியாது. பிரபாகரனின் தத்துவங்களின் தனிச்சிறப்பு என்னவென்றால்,  அவை  உலகம் அனைத்தும் காணும்படி செயல்முறைப் படுத்தப்பட்டு உலகம் வியக்கும் வெற்றிகளை அடையக் காரணமாக அமைந்தது.  நாம் அவற்றை நம்பி பயன்படுத்தலாம்.  ஆனால் இந்த சிறப்பு நூல்களில் உள்ள தத்துவங்களுக்குக் கிடையாது.

சிலர் பிரபாகரன் அவர்கள்  சில    ஆதாரமில்லாத தவறுகளை செய்திருக்கிறாரென்று காரணம் கூறி  அவரை நிராகரிக்கின்றனர். உலகில் தவறு செய்யாத மனிதனே கிடையாது. தத்துவமேதையாகக் கருதப்படும் அரேலியசே தனது  ஆட்சியில் கிறித்தவர்களைத் துன்புறுத்தினார், ஆனால் அதன் காரணமாக அவரது உண்மையான தத்துவ பங்களிப்பு நிராகரிக்கப்படவில்லை. அதே கிறித்துவ உலகம் அவரை ஒரு சிறந்த கிருத்துவ உள்ளம்  கொண்ட தத்துவமேதையாக ஏற்றுக்கொண்டுள்ளது.  பிரபாகரனின் உண்மையான பங்களிப்பை நிராகரிப்பது அறிவுடைமை ஆகாது.

A man who, for reasons of state, possibly sanctioned the persecution of Christians achieved a genuinely Christian depth of humility… “what an affinity  for Christianity had this persecutor of the Christians!”. [1]

ஈழப்போர் என்பது  தமிழர் வரலாற்றின் மாபெரும் பரிணாமம். அது தனக்கு முந்தைய மற்றும் பண்டைய  வரலாற்று, பண்பாட்டு, அறிவுக்   கூறுகளை உள்வாங்கியது மட்டுமில்லாமல்  புதுமையைப் படைத்தது. ஈழப்போரின் விளைவாக தமிழ்த்தேசியம் பாரிய முன்னேற்றங்களை இன விடுதலை, பண்பாடு, வாழ்க்கைத் தத்துவம், போரியல்  உத்திகள், தலைமைத்துவம், உலக அரசியல், சமூகம்  என பல துறைகளில் கண்டுள்ளது.    நாம் மாபெரும் தேசம் படைக்க என்ன தேவையோ, அதற்கான மிக பலமான அடித்தளத்தை பிரபாகரனும் மாவீரர்களும் கட்டிவிட்டனர்[12]. இனி மிச்சம் இருப்பதை கட்டி முடிப்பது மட்டுமே நமது வேளை.   அதை செய்து முடிக்க வேண்டுமானால், அர்த்தமுள்ள வாழ்க்கையை நாம் வாழ நினைத்தால் மட்டுமே முடியும்.

குறிப்பு: அர்த்தமுள்ள வாழ்க்கை என்றால் போரிடுவது மட்டும் என்று  பொருள் கொள்ளக்கூடாது.

இறுதி யுத்தத்தில் நந்திக்கடலில் என்றுமில்லாத பின்னடைவை சந்திக்கும் பொழுது பிரபாகரன் அவர்கள் என்ன சிந்தித்திருப்பார் என்று சிலர் நினைக்கலாம்.  ஒரு தத்துவ மேதையாக அவரைப் பார்த்தால் அவரின் சிந்தனையைத் தெளிவாக உணரலாம்: “எப்பொழுதும் போல நான் என்னுடைய கடமையைச் செய்கிறேன்நீங்கள் உங்கள் கடமையைச் செய்யுங்கள்.  நாம் நம் கடமையைச் செய்கிறோமா என்பதுதான் ஒவ்வொரு தமிழரும் இந்த  மாவீரர் நாளில் கேட்டுக்கொள்ளவேண்டிய கேள்வி. அதுவே நாம் அர்த்தமுள்ள வாழ்க்கையை வாழ்வதற்கான முதற்படி.

  1. Aurelius, Marcus. Meditations.
  2. Goldstein, Rebecca. Plato at the Googleplex: Why philosophy won’t go away. Vintage, 2015.
  3. Top Ten Most Prestigious Medals, https://www.historyandheadlines.com/top-ten-prestigious-medals/
  4. பரணி கிருஷ்ணரஜனி, நந்திக்கடல்’ கோட்பாடுகள். ஒரு அறிமுகம், http://eeladhesam.com/?p=5459
  5. சு.சேது, ஈழப்போரிலிருந்து நாம் கற்கவேண்டிய பாடங்கள் –  பகுதி 1
  6. சு.சேது, ஈழப்போரிலிருந்து நாம் கற்கவேண்டிய பாடங்கள் –  பகுதி 2
  7. சு.சேது, ஈழப்போரிலிருந்து நாம் கற்கவேண்டிய பாடங்கள் –  பகுதி 3
  8. சு.சேது, ஈழப்போரிலிருந்து நாம் கற்கவேண்டிய பாடங்கள் –  பகுதி 4
  9. சு.சேது, ஈழப்போரிலிருந்து நாம் கற்கவேண்டிய பாடங்கள் –  பகுதி 5
  10. சு.சேது, ஈழப்போரிலிருந்து நாம் கற்கவேண்டிய பாடங்கள் –  பகுதி 6
  11. சு.சேது, பிரபாகரன் அவர்களின் தலைமைத்துவம்
  12. சு.சேது, ஈழப்போரிலிருந்து நாம் கற்கவேண்டிய பாடங்கள் – பகுதி 7  – இறுதி பாகம்
  13. சு.சேது, ஒரு சமூகத்தின் சாதனையில் புகழின் பங்கு
  14. Popper, Karl. The open society and its enemies. Routledge, 2012.