ஈழமறவர்

வரலாற்றைப் படைத்தவர் தலைவர் பிரபாகரன்…!

Posted on

உலகில் தற்போது புழக்கத்திலிருக்கும் தொன்மையான மொழிகளுள் ஒன்றான தமிழ்மொழியைத் தாய்மொழியாகப் பேசும் தமிழினத்திற்கென்று மிக நீண்ட வரலாறு உள்ளது. தமக்கான இறைமையைப் பேணி தம்மைத் தாமே ஆண்டும் நிர்வகித்தும் தனித்துவமான பண்பாட்டைப் பேணியும் வந்த தமிழினம் ஆதிமுதல் வாழ்ந்துவந்த நிலப்பகுதிகளில் இலங்கைத்தீவும் ஒன்று.

காலச்சூழலில் அன்னியப் படையெடுப்புக்களால் தமிழரின் இறைமை பறிபோகத் தொடங்கியது. பேரரசுகள், சிற்றரசுகள் என அனைத்தும் படிப்படியாக வீழத் தொடங்கின. இறுதியில் தமிழினம் முழுமையாகவே ஆட்சிப்பரப்பற்ற நிலையில் வீழ்ந்துபோனது. இலங்கைத்தீவிலும் தமிழரின் இராசதானிகள் முழுமையாக வீழ்ச்சியடைந்தன.

பெருமையும் புகழும் கொண்ட தமிழினம் ஒடுங்கிப்போயிருந்தது. கேட்பாரற்ற நிலையில் தமிழினத்தின் மீதான அடக்குமுறைகள் அன்னியரால் கட்டவிழ்த்து விடப்பட்டன. குறிப்பாக இலங்கைத்தீவிலே தமிழினத்தின் மீதான கொடூர இனவழிப்பு பெருகிவந்தது. சொல்லொணாத் துன்பதுயரங்களைச் சுமந்துகொண்டு வாய்மூடி அழுதுகொண்டிருந்தது தமிழினம். வன்முறைவழியற்ற போராட்டங்கள் அனைத்தும் கொடூரமான முறையில் ஒடுக்கப்பட்டும் இனப்படுகொலைகள் பல்கிப்பெருகிக் கொண்டும் இருந்தன. கேட்க நாதியற்ற நிலையில் முனகிக்கொண்டிருந்த தமிழினத்திலிருந்து இளையதலைமுறையொன்று வீறோடு போராடப் புறப்பட்டது.

கோபாவேசத்தோடு திருப்பித் தாக்கத் தொடங்கிய இளைய தலைமுறையில் முகிழ்த்த முத்துத்தான் எமது தேசியத் தலைவர் திரு. வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரன்.

வன்முறை வழியிலான போராட்டம் முனைப்புப் பெறத்தொடங்கியபோதே களத்திற் குதித்த பால்யவயதுப் பிரபாகரன், தூரநோக்கோடு நெறிப்படுத்தப்பட்ட தாக்குதல்களை தொடர்வதில் திட்டமிட்டுச் செயற்பட்டார். தனது செயற்பாடுகள் மூலம் மிகமிக இளம்வயதிலேயே மற்றவர்களின் நம்பிக்கையையும் நன்மதிப்பையும் பெற்றிருந்தார். தொடக்க காலத்திலேயே அவரோடு போராட்டத்தில் இணைந்தவர்கள் அனைவரும் அவரைவிட வயதில் மூத்தவர்களாயிருந்துங்கூட ‘தம்பி’ என்ற வாஞ்சையோடு அழைத்தபடி அவரது தலைமையை ஏற்றுச் செயற்பட்டார்கள்.

அன்று பதின்மவயதிலேயே இயல்பாகத் தலைமைத்துவத்தை வெளிக்காட்டிய தலைவர், பின்னர் உலகமே வியக்கும் ஒப்பற்ற ஒரு விடுதலை இயக்கத்தைக் கட்டிவளர்த்து, போரியல் சாதனைகளை நிகழ்த்தி தமிழினத்தின் புதைந்துபோன வீரத்தையும் பெருமையையும் உலகறியச் செய்தார். தமிழீழ விடுதலைப்போராட்டமும் விடுதலைப்புலிகள் அமைப்பும் எதிர்கொண்ட சவால்கள் அபரிதமானவை. மீளவேமுடியாத பலபொறிகளில் சிக்கி மீண்டு வந்தது மட்டுமன்றி புதிய உத்வேகத்தோடு போராட்டத்தைத் தொடர்ந்தது இயக்கம். இவையனைத்தும் தலைவரின் நுட்பமான தலைமைத்துவத்தாலும் விடாப்பிடியான முயற்சியாலுமே சாத்தியமானது.

எத்தனை பெரிய இடரோ சவாலோ வந்தபோதும் துணிந்து எதிர்த்து நின்று சாதித்தவர் எமது தலைவர். எல்லாவற்றையும் பேசித்தீர்ப்போம் எனக்கூறி இந்தியாவுக்கு அழைத்து, அங்கு வீட்டுக்காவலில் வைத்து, தமது விருப்புக்கு ஏற்ப செயற்படும்படி தலைவர் வற்புறுத்தப்பட்டபோதுங்கூட அதற்கு அடிபணியாமல் தீர்க்கமாகவும் மூர்க்கமாகவும் எதிர்த்து நின்றார்.

தமிழர்களுடைய விடுதலைப்போராட்டத்தின் அடிப்படை யதார்த்த நிலைகளைப் புரிந்துகொள்ளாமல், பதவி ஆசைகளைக் காட்டி, போராட்டத்தின் அடித்தளத்தையே சிதைக்க முற்பட்டபோதெல்லாம், எவ்வித சஞ்சலமுமின்றி அவற்றைப் புறந்தள்ளிப் போராட்டத்தைத் தொடர்ந்தார். உயிர்ப்பயத்தை ஏற்படுத்தியோ ஆசைகளைக்காட்டியோ வழிக்குக் கொண்டுவர முடியாத தனிப்பெருந்தலைவனைப் பெற்ற எமது இனம் பெருமைக்குரியதே.

செயலென்று இறங்கிவிட்டால் அதில் வெற்றிவெற எவ்வழியிலும் மூர்க்கமாக முயல்வது தலைவர் பிரபாகரன் அவர்களின் இயல்பு. ஈழப்போராட்ட வரலாற்றில் உலகமே வியக்கும் எத்தனையோ சாதனைகளும் அற்புதங்களும் நிகழ்த்தப்பட்டதன் பின்னணியில் தலைவரின் இந்த விடாமுயற்சியே உள்ளது.

பொறுப்பாளர்களுடன் நடந்த சந்திப்பொன்றில் ‘முடியாதென்று முடங்கிவிடாமல் சாத்தியமான அனைத்து வழிகளிலும் முயல வேண்டும். வானில் வைத்து மிகையொலி(கிபிர்) விமானங்களை வீழ்த்த முடியவில்லையென்றால் அவை தரையிறங்கும் இடத்தைத் தேடிச்சென்றாவது அவற்றை அழிக்க முயலவேண்டும்’ என அறிவுறுத்தினார் தலைவர். தொடர்ந்த சில மாதங்களுள் கட்டுநாயக்கா விமானத்தளத்தில் பல மிகையொலி விமானங்கள் அழிக்கப்பட்ட சாதனை நிகழ்ந்தேறியது.

எமது தேசியத்தலைவர் தூய்மையான போர்வீரனாகவே வாழ்ந்தார். ஒரு போர்வீரன் கைக்கொள்ள வேண்டிய பண்புகளில் எதிரியை மதிப்பதும் மிகமுக்கிமானது. களத்தில் வீழ்ந்த எதிரிப்படை வீரர்களின் உடல்களை உரிய மரியாதையோடு எதிர்த்தரப்பிடம் ஒப்படைக்க முயல்வதும், அவற்றை ஏற்கமறுக்கும் பட்சத்தில் உரிய இராணுவ மரியாதையோடு அவற்றைத் தகனம் செய்வதும் எமது போராட்டத்தில் தலைவர் கட்டிக்காத்த மரபு. ஆனால் எதிரிகள் எமது போராளிகளின் உடல்களை எவ்வளவுதூரம் சீரழித்தார்கள், துயிலுமில்லங்களைத் துவம்சம் செய்தார்கள் என்பதை வரலாறு சொல்லும். இருந்தும்கூட எதிரியை மதிக்கும் பண்பையும் மரபையும் எமது தலைவர் இறுதிவரை பேணியே வந்தார்.

மிகவும் இறுக்கமான, கட்டுக்கோப்பான ஓர் இயக்கத்தை வழிநடத்திக்கொண்டு, தீவிரமான போரை நடத்திக்கொண்டிருந்துங்கூட எமது தலைவர் மிக மிருதுவான, அன்பான மனிதராகவே திகழ்ந்தார். சில சமயங்களில் அவர் தனது பாதுகாப்பைக்கூடக் கவனத்திலெடுக்காமலே செயற்பட்டார். அவரின் இப்பக்கத்தை விளக்க ஏராளம் நிகழ்வுகள் வரலாற்றிலுண்டு என்றாலுங்கூட இங்கே ஒரு சிறுதுளி விவரிக்கப்படுகிறது.

ஒருமுறை போராளிகளுடனான சந்திப்பொன்றுக்காக வாகனத்தில் விரைந்து சென்றுகொண்டிருந்த தலைவர் உடையார்கட்டுப் பகுதியில் வீதிக்கரையில் பிரசவ வேதனையில் துடித்துக்கொண்டிருக்கும் ஒரு தாயையும் வாகன வசதிகளற்ற நிலையில் அங்கலாய்த்துக் கொண்டிருந்த அவரது உறவினரையும் கண்டுவிடுகிறார். உடனடியாகவே தனது வாகனத்தை நிறுத்தி, தனது மெய்க்காப்பாளர் மூலம் என்ன ஏதென்று விசாரித்தறிந்துவிட்டு தான் இறங்கிநின்றுகொண்டு உடனடியாகவே தனது வாகனத்தில் அத்தாயை மருத்துவமனை கொண்டு செல்லும்படி கட்டளையிட்டார். இதற்குள் தலைவரின் பாதுகாப்பணியின் பொறுப்பாளர் இன்னொரு வாகனத்தை வரவழைத்து அத்தாயை மருத்துவமனையில் சேர்க்கும் ஏற்பாட்டைச் செய்தார். அத்தாய் மருத்துவமனையிற் பாதுகாப்பாக அனுமதிக்கப்பட்ட செய்தியை உறுதிப்படுத்தியபின்னரே போராளிகளுடனான சந்திப்பைத் தொடங்கினார்.

தேசியத் தலைவர் பிரபாகரன் அவர்கள் இனத்தின் பெருமையையும் வீரத்தையும் மரபையும் பேணுவதில் அதிகளவு அக்கறை செலுத்தினார். இனத்தின் வரலாற்றுத் தொடர்ச்சியைப் பேணுவதிலும், தமிழரின் வீரமரபைத் தொடர்வதிலும், வீர உணர்வைத் தமிழரிடம் தக்கவைத்திருக்க வேண்டுமென்பதிலும் அதுதான் எமது இனத்திற்கான விடிவைப் பெற்றுத்தரும் என்பதிலும் அசையா உறுதியோடு இருந்தார்.

அதனாற்றான் விடுதலைப்புலிகள் அமைப்பில் உயரிய கட்டுக்கோப்புக்களையும், எதிரியிடத்தில் உயிருடன் பிடிபடாமை, போராளிகளின் வித்துடல்கள் எதிரியிடம் சிக்கவிடாமை, ஆயுதங்களைக் கைவிடாமை போன்ற மரபுகளையும் இறுக்கமாகப் பேணிவந்தார். இந்த மரபுகளும் கட்டுக்கோப்பும்தான் உலகிலேயே தனித்துவமான விடுதலை இயக்கமாக விடுதலைப்புலிகள் அமைப்பை மிளிர வைத்தன; வெற்றிகளை ஈட்டித்தந்தன; உறுதிகுலையாமல் இயக்கத்தை வளர்த்தன.

தமிழ்வீரத்திற்கு இலக்கணம் வகுப்பது போல, தான் மட்டுமன்றி தனது பிள்ளைகளான சார்ல்ஸ் அன்ரனியும் துவாரகாவும் நேரடியாகவே போராளிகளோடு போராளிகளாக களத்தில் நின்று எதிரியுடன் சமராடியதும் வரலாற்றின் புதிய பக்கங்களே.

2006 ஆம் ஆண்டில் யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து முன்னேறி வன்னியை சுற்றிவளைக்கும் இராணுவத்தினரின் திட்டத்தை முன்கூட்டியே அறிந்து, பாரிய அளவில் விடுதலைப்புலிகள் சேனை யாழ்குடாநாடு நோக்கி படைநடவடிக்கை எடுத்தது. அதற்குப் பலம் சேர்க்கும் நோக்கில் கடற்புலிகளின் 65 சண்டைப்படகுகள் அடங்கிய 13 படகுத்தொகுதிகள் காங்கேசன்துறை நோக்கிச்சென்றன. ஆனால் எதிரியோ முன்னாயத்தமாக இன்னொரு திட்டத்தைத் தீட்டி கடற்புலிகளின் அனைத்துப்படகுகளையும் சக்கரவியூகத்தில் சுற்றிவளைத்துவிட்டான்.

சாதாரணமான சுற்றிவளைப்புக்கள் கடற்புலிகளுக்கு சிறுபிள்ளை விளையாட்டுப் போன்றது. உடைத்துக்கொண்டு வெளியேறி விடுவார்கள். ஆனால் இந்தச்சுற்றிவளைப்பை உடைப்பது கடினம் என்பது கடற்புலிகளின் தளபதிக்குத் தெரிகின்றது. கடற்கரும்புலிகள் முன்னேசென்று உடைத்துபாதை அமைத்து வெளியேறுவதற்கு களத்தளபதி கடற்புலிகளின் சிறப்புத்தளபதியிடம் அனுமதி கேட்கின்றார். அவ்வாறு உடைத்து வெளியேறுவதும் ஆபத்தானது என்பது தெரிந்த சிறப்புத்தளபதிக்கோ என்ன முடிவெடுப்பது என்ற குழப்பம். படைநடவடிக்கையை ஒருங்கிணைத்த பொட்டம்மானோ அத்தனை போராளிகளின் ஆபத்தான நிலைமை தெரிந்து தலைவருக்குத் தெரியப்படுத்துகின்றார்.

நேரடியாகவே கட்டளை நிலையத்திற்கு வருகை தந்த தலைவர் ராடார் திரை ஊடாக களநிலையை அவதானிக்கின்றார். பொறியில் சிக்கிய அணியொன்றை மீட்பதற்கு உடனடியாகவே ஒவ்வொரு படகையும் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக நேர்கோட்டு வியூகத்துக்கு வருமாறு கட்டளையிடும்படி பணித்தார். யாருமே நினைத்துப்பார்க்க முடியாத ஒரு வியூகம். புதிய வியூகத்திற்கு மாறிய கடற்புலிகளின் நகர்வைக் கண்டு சிறிலங்காக் கடற்படை திடீரெனப் பின்வாங்கி வழிவிடும் முடிவை எடுத்தது. சிறுசண்டையுமின்றி அனைத்துப் படகுகளும் பாதுகாப்பாக எதிரியின் சுற்றிவளைப்புக்குள்ளிருந்து வெளியேறின.

மாறிய களநிலைமையைக் கண்டு அனைவருக்குமே அதிர்ச்சி. சிறப்புத்தளபதி சூசை அவர்களும், படைநடவடிக்கை ஒருங்கிணைப்புத் தளபதி பொட்டம்மான அவர்களும் ”தலைவர் எண்டா தலைவர் தான்ரா” என தமது போராளிகளுக்குப் பெருமையுடன் கூறினார்கள். இதுதான் எமது தலைவனின் போர்க்கலை.

தமிழரின் வீரமரபைப் பேணுவதன் ஓர் அடையாளமாகத்தான் மாவீரர்நாளை மிகுந்த எழுச்சிகரமான நிகழ்வாக ஒவ்வோராண்டும் நினைவுகொள்ளும் நடைமுறையைத் தலைவர் கொண்டுவந்தார். ஆண்டுக்கு ஒரேயொரு முறை இயக்கத்தின் கொள்கை விளக்கத்தை வெளியிடும் நாளாக அந்நாளைத் தேர்ந்தெடுத்துச் சிறப்பித்தார். எமது பண்டைய வீரவரலாறு தான் இன்று எமது இனவிடுதலைப் போராட்டத்துக்கான உந்துசக்தியென்பதையும், இந்த மரபுத்தொடர்ச்சி இருக்கும்வரைதான் எமது இனம் பெருமையோடும் இறைமையோடும் வாழமுடியுமென்பதையும் அடிக்கடி சொல்லிக்கொள்வார். பண்டாரவன்னியனின் போராட்டக் குணமும் வீரவரலாறுமே தனக்கான முன்னுதாரணமென்பதையும் எமது வரலாறு இனிவருந் தலைமுறைகளின் முன்னுதாரணமாக அமையவேண்டுமென்பதையும் தீர்க்கமாகச் சொல்லுவார்.

1999 இன் முற்பகுதியில் துருக்கியை எதிர்த்துப் போராடிய குர்திஸ் விடுதலை இயக்கத்தின் தலைவர் ஒசாலான் (Öcalan) வேற்று நாடொன்றில் வைத்துக் கைதுசெய்யப்பட்டு துருக்கிக்குக் கொண்டு செல்லப்படுகிறார். குர்திஸ் விடுதலை இயக்கத்துக்கும் தமிழ்மக்களின் விடுதலைப் போராட்டத்துக்கும் மானசீகமான உறவு நீண்டகாலமாகவே இருந்துவருகின்றது. தலைவர் பிரபாகரனுக்கும் அவ்விடுதலைப் போராட்டத்தின்பாலும் அவ்வியக்கத்தின்பாலும் தீவிர அக்கறை இருந்துவந்தது. ஒசாலான் நீண்டகாலமாகவே வெளிநாடுகளில் தங்கியிருந்தபடியே போராட்டத்தை நடத்திக் கொண்டிருந்தார். இறுதிக்காலத்தில் அவர் தங்கியிருப்பதற்கான அனுமதியை எல்லா நாடுகளும் தவிர்த்த நிலையில் வேண்டப்படாத விருந்தாளியாய் ஒவ்வொரு நாடாகப் பந்தாடப்பட்டு இறுதியில் நைரோபி விமானநிலையத்தில் வைத்துப் பிடித்துச் செல்லப்பட்டார்.

அச்சம்பவத்தைச் செய்தியில் கேள்விப்பட்ட தேசியத் தலைவர் (வெரித்தாஸ், பிபிசி – தமிழோசை, ஐபிசி ஆகிய வானொலி நிகழ்ச்சிகளை அவர் ஒருநாட்கூட தவறவிட்டதில்லை. குறிப்பிட்ட நேரத்தில் கேட்கமுடியாமற் போனால் ஒலிப்பதிவு செய்து நேரம்கிடைக்கும்போது கேட்பது தலைவரின் வழக்கம்) எரிச்சலும் கோபமும் கொள்கிறார். மிகுந்த விசனத்தோடு ஒசாலான் மீது காட்டமான விமர்சனத்தை வைக்கிறார்.

‘வெற்றி தோல்வியை விட பெருமையையும் வீரமரபையும் காப்பாற்ற வேண்டும். அதுவே தலைவன் ஒருவனின் தலையாய கடமை.’ என்பதே தலைவரது ஆதங்கமாக இருந்தது. எமது தலைவரின் அந்த தீர்க்கமும் மூர்க்கமுமே எமதினத்தின் தனித்துவமாக விளங்குகிறது; விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பின் பெருமையாகவும் திகழ்கின்றது.

தனியே சிறிலங்கா அரசு என்ற ஒற்றை அரசு மட்டுமல்ல, அலையலையாய்த் திரண்ட வல்லாதிக்கங்களின் ஒட்டுமொத்த பலத்திற்கும் எதிராகப் போராடிய போதும், தளராமல் உறுதியோடு போராட முடிவெடுத்த தலைவர் அவர்கள் ”விடுதலைபோராட்டத்தில் ஒருவேளை நாங்கள் தோற்றுப்போகலாம். ஆனால் நாங்கள் விட்டுச்செல்லும் வாள், ‘கூர்மையானதாக’ விட்டுச்செல்லவேண்டும்.” என முள்ளிவாய்க்கால் இறுதிகட்ட போரின் நாட்களில் சொன்னார். “ஒரு காலத்தில் பண்டாரவன்னியன் இந்த மண்ணின் விடுதலைக்காகப் போராடினான். அவன் காட்டிய வழியில் நாங்கள் போரிடுகின்றோம். எங்களால் முடியாவிட்டால் நாளை இன்னொரு சந்ததி வரும். அது எமது போராட்டத்தினைத் தொடர்ந்து கொண்டுசெல்லும்.” எனச் சொன்னார்.

இப்படி எத்தனையோ நெருக்கடிகளுக்குள் வாழ்ந்தபோதும் திடமான முடிவு எடுத்துச் செயற்படும் தலைவனைப் பெற்ற எமது இனம், அவரின் வழிகாட்டலில் நிச்சயம் ஒருநாள் விடுதலைபெறும். உலக அரங்கில் தனது பெருமையை நிலைநாட்டும். அதற்காக நாம் ஒவ்வொருவரும் அயராது உழைக்க வேண்டும்.

(அவுஸ்திரேலியாவில் மாவீரர் நாளையொட்டி வெளியிடப்பட்ட காந்தள் 2011 என்ற மாவீரர் நாள் வணக்கமலரில் வெளியானது)

http://eelapuli.blogspot.com/

இதற்காகத்தான் விடுதலைப்புலிகளை 30 நாடுகள் சேர்ந்து வீழ்த்தினார்கள்!

Posted on

உலகில் வாழும் எந்தவொரு விடுதலை அமைப்பும் தனக்கென தனியாக இராணுவச் சீருடைகளை அணிந்ததில்லை!

உலகில் வாழும் எந்தவொரு விடுதலை அமைப்பினரும் தங்களது படை நடவடிக்கைகளுக்கு பெயர் சூட்டி அழைத்ததில்லை!

உலகில் வாழும் எந்தவொரு விடுதலை அமைப்பினரும் போரில் இறந்த தங்கள் வீரர்களுக்கு தனியாக இடம் ஒதுக்கி கல்லறைகள் (துயிலும் இல்லங்கள்) கட்டியதில்லை!

உலகில் எந்தவொரு விடுதலை அமைப்பும் நாப்பதாயிரத்திற்கு மேற்பட்ட வீரர்களை இழந்ததில்லை!

உலகில் எந்தவொரு விடுதலை அமைப்பினரையும் உலக அரங்கில் பேச்சுவார்த்தைகளுக்கு சர்வதேச நாடுகள் அழைத்ததில்லை !

உலகில் எந்தவொரு விடுதலை அமைப்பினருக்கும் ஏராளமான சமூக, போராட்ட, செய்தி இணையத்தளங்கள் இருந்ததில்லை!

முகநூல்களிலும் வேறு சமூக, செய்தி இணையத்தளங்களிலும் தலைவர் பிரபாகரன் பற்றியும், விடுதலைப் புலிகள் போராட்டம் பற்றியும் முக்கியத்துவம் கொடுத்து செய்திகள் வந்தது போல், வேறு எந்த விடுதலை அமைப்பினர் பற்றியும் பரவலாக செய்திகள் வந்ததில்லை!

விடுதலைப் புலிகளுக்கு உலகினில் வாழும் அனைத்து தமிழர்களிடமும் இருந்து கிடைக்கப் பெற்ற பெரும் செல்வாக்கு போல், உலகினில் வாழும் வேறு எந்த விடுதலை அமைப்புக்கும் கிடைத்ததில்லை!

விடுதலைப் புலிகள் தீவிரவாத இயக்கம் என்றால் எப்படி முப்படைகளையும் கொண்ட மரபுவழி இராணுவமாக வளர முடிந்தது? அது எப்படி சாத்தியாமானது?

அவர்கள் தீவிரவாதிகள் என்றால், எப்படி மக்களின் பெரும்பலம் அவர்களுக்குக் கிடைத்தது ?

பிறகு ஏன் விடுதலைப் புலிகளை முப்பதிற்கும் மேற்பட்ட நாடுகள் சேர்ந்து அழிக்க வந்தனர்?

அந்த சிறிய தேசத்தில் இருந்து அவர்கள் வளர்ந்த அசுர வளர்ச்சிதான் காரணம்!

அவர்களின் வளர்ச்சியை ஜீரணித்துக் கொள்ள முடியாத இந்தியா உட்பட சர்வதேச நாடுகள் அவர்களையும், அவர்களின் போராட்டத்தையும் அழித்து விட முடிவு செய்து, போர் தொடுத்து மக்களை துடிக்கத் துடிக்க கொன்று குவித்து, போராளிகளை கொன்றும், சில போராளிகளைக் கைது செய்தும் சகல இடங்களையும் கைப்பற்றினார்கள். ஆனால், அவர்களுக்குக் கிடைத்ததோ விடுதலைப் புலிகளின் சில ஆயுதங்கள் மட்டுமே!

அவ்வாறெனில் சில நூற்றுக்கணக்கானதளபதிகளும், பல ஆயிரக்கணக்கான போராளிகளும் எங்கே போனார்கள்?

அவர்கள் தான் அங்கிருந்த தமிழ் பேசும் மக்கள் என்பதை இன்று வரையும் விடுதலைப் புலிகளை “தீவிரவாதிகள்” என்று சொல்லும் பலர் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை!

இன்று வரையும் சில சர்வதேச நாடுகளாலும், சில விசக்கிருமிகளாலும் “தீவிரவாதி” என்றழைக்கப்படும் தலைவர் பிரபாகரன் அவர்கள் ஒரு தனி மனிதனாக ஒரு விடுதலைப் படையை உருவாக்கி, மக்களுக்கான பல நன்மைகளும், பயன் பெறக்கூடியதுமான பல உள்கட்டமைப்புக்களை உருவாக்கினார்.

அந்த உள்கட்டமைப்புக்கள் பின்வருமாறு:

* தமிழீழ காவல்துறை, குற்றத் தடுப்புக் காவல் துறை, குற்றப் புலனாய்வுப் பிரிவு.
* தமிழீழ வைப்பகம்.
* தமிழர் புனர்வாழ்வுக் கழகம்.
* தமிழர் புனர்வாழ்வு அபிவிருத்திக் கழகம்.
* சமூக பொருளாதார அபிவிருத்தி வங்கி.
* கிராமிய அபிவிருத்தி வங்கி.
* அனைத்துலகச் செயலகம்.
* நந்தவனம் (வெளிநாடுகளில் இருந்து தாயகம் திரும்புவோர்களுக்கானஇ தொடர்பாடல் சேவை மையம்)
* சுங்க வரித்துறை.
* தமிழீழ பொருண்மிய மேம்பாட்டுக் கழகம்.
* அரசறிவியற் கல்லூரி.
* வன வளத்துறை.
* தமிழீழ நிதித்துறை.
* தமிழீழ நீதித்துறை, நீதிமன்றுகள்.
* கலை பண்பாட்டுக்கழகம்.
* மருத்துவப் பிரிவு.
* திலீபன் சிறப்பு மருத்துவமனை.
* பொன்னம்பலம் நினைவு மருத்துவமனை.
* மருத்துவ ஆராய்ச்சிப் பிரிவு.
* சுகாதாரப் பிரிவு.
* ஆவணப்படுத்தல், பதிப்புத்துறை, வெளியிட்டுப் பிரிவு.
* போக்குவரத்து கண்காணிப்புப் பிரிவு.
* நிர்வாக சேவை.
* அனைத்துலக தொலைத்தொடர்பு செயலகம்.
* மீன்பிடி வளத்துறை.
* விழிப்புக்குழு (கிராமங்களுக்கான இரவுப் பாதுகாப்பு)
* தொழில் நுட்பக் கல்லூரி.
* சூழல் நல்லாட்சி ஆணையம்.
* தமிழீழ பொறியியல் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சித்துறை.
* தமிழீழ விளையாட்டுத்துறை.
* தமிழீழ காலநிலை அறிவுறுத்தல் வாரியம்.
* தமிழீழ போக்குவரவுக் கழகம்.
* மனிதவள செயலகம் (தமிழீழ கிராம சேவகர் பிரிவு).
* வளங்கள் பகுதி.
* மக்கள் தொடர்பகம் (மக்கள் குறை நிறைகளை தலைவரிடம் கொண்டு செல்லும் பிரிவு)
* விலங்கியல் பண்ணைகள்.
* விவசாயத் திணைக்களம்.
* தமிழ்மொழி காப்பகம்.
* தமிழீழ சட்டக்கல்லூரி.
* தமிழீழ கல்விக் கழகம்.
* தமிழீழ கல்வி மேம்பாட்டுப் பேரவை.
* காந்தரூபன் அறிவுச்சோலை (ஆதரவற்ற ஆண் குழந்தைகளுக்கானது).
* செஞ்சோலை (ஆதரவற்ற பெண் குழந்தைகளுக்கானது).
* செந்தளிர் (ஐந்து வயதிற்குட்பட்ட ஆதரவற்ற குழந்தைகளுக்கானது).
* வெற்றிமனை (வலு விழந்தோருக்கானது)
* அன்பு முதியோர் பேணலகம்.
* இனிய வாழ்வு இல்லம். (காது கேளாத, வாய் பேசாத, பார்வை இல்லாத ஊனமுற்ற சிறுவர் சிறுமிகளுக்கானது)
* சந்தோசம் உளவள மையம் (மனநோயாளிகளுக்கானது)
* நவம் அறிவுக்கூடம் (பார்வை இழந்த போராளிகளுக்கானது)
* மயூரி இல்லம் (இடுப்பின் கீழ் வலுவிழந்த பெண் போராளிகளுக்கானது)
* சீர்திருத்தப் பள்ளி.
* முரளி முன்பள்ளி (ஐந்து வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகளுக்கான ஆரம்பப் பள்ளி).
* புனிதபூமி மகளிர் காப்புத்திட்டம்
* உதயதாரகை (விதவைகளுக்கானது).
* பெண்கள் மறுவாழ்வு அபிவிருத்தி மையம்.
* பசுமை வேளாண் சேவை (விவசாயிகளுக்கானது).
* எழுகை தையல் பயிற்சி மையம்.
* மாணவர் அமைப்பு.
* பொத்தகசாலை (அறிவு அமுது).
* ஒளிப்பட பதிவுப் பிரிவு. திரைப்பட வெளியிட்டுப் பிரிவு.
* நிதர்சனம் (திரைப்படத் தயாரிப்பு).
* தர்மேந்திரா கலையகம் (திரைப்பட கலைகள் சம்மந்தமானது).
* விடுதலைப்புலிகள் செய்தி இதழ்.
* சுதந்திரப் பறவைகள் (பெண்கள் செய்தி இதழ்).
* ஈழநாதம் (தினச்செய்தி பத்திரிக்கை).
* வெளிச்சம் (மாத சஞ்சிகை).
* நாற்று (மாத சஞ்சிகை).
* பொற்காலம் வண்ணக் கலையகம்.
* அருச்சுனா புகைப்படக் கலையகம்.
* ஒளிநிலா திரையரங்கு.
* புலிகளின் குரல் வானொலி.
* தமிழீழ வானொலி.
* தமிழீழ தேசியத் தொலைக்காட்சி.
* பல சமூக செய்தி இணையத் தளங்கள்.
* தமிழீழ இசைக்குழு.
* காலணி (பாதணி உற்பத்தி மையம்)
* சேரன் உற்பத்திப் பிரிவு.
* சேரன் வாணிபம்.
* சேரன் சுவையகம்.
* சேரன் வெதுப்பகம்.
* சேரன் அரைக்கும் ஆலை (அரிசி உற்பத்தி).
* பாண்டியன் உற்பத்திப் பிரிவு.
* பாண்டியன் சுவையூற்று.
* பாண்டியன் பல்பொருள் வாணிபம்.
* சோழன் தயாரிப்புகள்.
* பொன்னம்மான் உரைவகை வாணிபம்.
* தென்றல் இலத்திரனியலகம்.
* தமிழ்மதி நகை மாடம்.
* தமிழ்நிலா நகை மாடம்.
* தமிழரசி நகை மாடம்.
* அந்திவானம் பதிப்பகம்.
* இளந்தென்றல் குடிவகைப் பிரிவு.
* இளவேனில் எரிபொருள் நிலையம்.
* இளந்தென்றல் தங்ககம் (ளொட்கெ).
* 1௯ தங்ககம் (ளொட்கெ)
* மருதம் வாணிபம்.
* மருதம் புலால் விற்பனை நிலையம் (மாமிசம்).
* மரமடுவம் (காட்டுமரங்கள், விறகுகள் விற்பனைப் பகுதி).
* கேடில்ஸ் தும்புத் தொழிற்சாலை.
* மாவீரர் அரங்குகள்.
* மாவீரர் நினைவு விளையாட்டு அரங்குகள்.
* மாவீரர் நினைவு வீதிகள்.
* மாவீரர் நினைவு குடியிருப்புத்திட்டங்கள்.
* மாவீரர் போராளிகள் குடும்பநலன் காப்பகம்.
* மாவீரர் நினைவுப் பூங்காக்கள்.
* மாவீரர் நினைவுப் படிப்பகங்கள்.
* மாவீரர் நினைவு நூலகங்கள்.
* மாவீரர் நினைவு விலங்கியல் காப்பகம்.
* மாமனிதர் விருதுகள் (சமூக, பொதுத் தொண்டுகள் செய்வோருக்கானது)

இது தவிர இரணைமடு அறிவியல் நகரில் புதிதாக உருவாக்கப் பட்டுக் கொண்டிருந்த தமிழீழ பல்கலைக் கழகம் இறுதி யுத்தத்தினால் கைவிடப்பட்டுள்ளது. இன்னும் பெயர் தெரியாத நிறைய அமைப்புக்கள். உலகில் வாழும் எந்தவொரு விடுதலை அமைப்பும் விடுதலைப் புலிகளைப் போல் தங்கள் தேசத்திற்கென “தேசிய மலர்”, “தேசிய மரம்”, “தேசியப் பறவை”, “தேசிய விலங்கு” போன்ற தேசியச் சின்னங்களை வைத்துக் கொண்டதில்லை. சிங்கள அரசாங்கமானது ஒவ்வொன்றுக்கும் தடைபோ இட்டு நசுக்கிப் பறிக்கப் பறிக்க தலைவர் பிரபாகரன் அவர்கள் ஒவ்வொன்றையும் பாதுகாக்க பல அமைப்புக்களை உருவாக்கினார். அவைகள் தான் மேற்குறிப்பிட்டமக்களுக்கான உள்கட்டுமான அமைப்புக்கள். இவர்தான் உங்கள் பார்வையில் தீவிரவாதியா ?

மக்களுக்கான கட்டமைப்புக்கள் ஒருபுறமிருக்க!

இராணுவக் கட்டமைப்புக்களைப் பாருங்கள் !

தரைப்படைகள்
* இம்ரான் பாண்டியன் படையணி.
* ஜெயந்தன் படையணி.
* சார்லஸ் அன்ரனி சிறப்புப் படையணி.
* கிட்டு பிரங்கிப் படையணி.
* குட்டிச்சிறி மோட்டார் படையணி.
* இராதா வான்காப்பு படையணி.
* சிறப்பு உந்துகணை செலுத்திப் படையணின்
* விக்டர் கவச எதிர்ப்புப் படையணி.
* சோதியா சிறப்புப் படையணி.
* மாலதி சிறப்புப் படையணி.
* அன்பரசி படையணி.
* ஈருடப் படையணி.
* குறி பார்த்துச் சுடும் படையணி.
* சிறுத்தைப் படையணி.
* எல்லைப்படை,
* துணைப்படை,
* பொன்னம்மான் கண்ணிவெடிப் பிரிவு.
* ஆயுதக்களஞ்சிய சேர்க்கைப் பிரிவு.
* பாதுகாவலர் பிரிவு.
* முறியடிப்புப் பிரிவு.
* காப்டன் முகிலன் நீண்ட தூர விசேட வேவு ரோந்து அணி.
* ஆழ ஊடுருவும் படையணி.
* உந்துருளிப் படையணி

கடற்படைகள்.
* கங்கை அமரன் நீரடி நீச்சல் பிரிவு.
* கடல் வேவு அணி.
* சார்லஸ் சிறப்பு அணி.
* அங்கயற்கண்ணி ஆழ்கடல் நீச்சல் அணி (பெண்கள்).
* சுலோஜன் ஆழ்கடல் நீரடி நீச்சல் அணி (ஆண்கள்).
* கடற்சிறுத்தை சிறப்பு அணி.
* சங்கர் படையணி.
* வசந்தன் படையணி.
* சேரன் படையணி.
* பாக்கியன் ஆழ்கடல் தாக்கும் படையணி.
* வான்படை.
* கரும்புலிகள்.
* புலனாய்வுத்துறை.
* வெளியகப் புலனாய்வுப் பிரிவு.
* உள்ளகப் புலனாய்வுப் பிரிவு.
* படையப் புலனாய்வுப் பிரிவு (Mஈ)
* வேவுப் பிரிவு.
* களமுனை முறியடிப்புப் பிரிவு.
* களமுனை மருத்துவப் பிரிவு.
* கணினிப் பிரிவு.
* பொறியியல் பிரிவு.
* விசேட வரைபடப் பிரிவு.
* அரசியல் துறை, பரப்புரைப் பிரிவு, கொள்கை முன்னெடுப்புப் பிரிவு.
* தமிழீழ படைத்துறைப் பள்ளி.
* ஆயுத உற்பத்திப் பிரிவு.
* மின்னணுவியல் சிறப்பு உதவிப் பிரிவு.
* மாவீரர் பணிமனை

இப்படியானதொரு இராணுவக் கட்டமைப்பை உலகில் எந்த விடுதலை இயக்கமும் கொண்டு வந்ததில்லை!ஆரம்பத்தில் உருவாகும்போது “விடுதலைப் புலிகள்” என்ற அமைப்பாகத்தான் இருந்தார்கள். காலங்களாகி வளர வளர மக்களின் பேராதரவினாலும், மக்களின் முழு பலத்தினாலும் “தேசிய இராணுவமாக” வளர்ந்து, ஒரு தேசத்தையே உருவாக்கினார்கள். ஆரம்ப காலங்களில் விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பாக இருந்தாலும், இடைப்பட்ட காலங்களில் முப்படைகளையும் கொண்டு ஒவ்வொரு படையணிகளுக்கும் தனித்தனி சீருடையுடன் ஒரு தேசிய இராணுவமாக உலக நாடுகளின் இராணுவங்களுக்கு ஒப்பாக இருந்தார்கள்.

எல்லா நாடுகளிடமும் முப்படைகள் இருந்தது, விடுதலைப் புலிகளிடம் ஒரு படை அதிகமாகவே இருந்தது; அந்த வீரமிக்க படைதான் “கரும்புலிகள்”! உலகில் எந்த நாடுகளிடமும் இல்லாத உயரிய ஆயுதமான, எந்தவிதமான ஆயுதங்களாலும் வெற்றி கொள்ளமுடியாத, எந்தவிதமான ஆயுதங்களோடும் ஒப்பிட முடியாத உயிராயுதமான “கரும்புலிகள்” விடுதலைப் புலிகளிடம் இருப்பது அவர்களுக்கு சிறப்பையும், அதிக பலத்தையும் கொடுத்திருந்தது.

அந்தச் சின்னஞ்சிறிய தேசத்தில் இருந்த விடுதலைப் புலிகளின் படைகளுடன் மோத துணிச்சல் இல்லாத சிங்கள தேசம்தான், முப்பதிற்கு மேற்பட்ட உலக நாடுகளுடன் சேர்ந்து மோதி வெற்றி கண்டதென மார்தட்டிக் கொண்டு திரிகிறது! தமிழர்கள் கவலைப்பட வேண்டிய நேரம் இதுவல்ல. ஒரு சின்னஞ்சிறிய தேசத்தில் எந்தவித உதவிகளும் இல்லாதிருந்த ஒரு மக்கள் படையுடன் முப்பதிற்கும் மேற்பட்ட உலக நாடுகள் மோதுகின்றன என்றால் அங்கே தமிழனின் வீரம் எத்தகையது என்பதை ஒவ்வொரு தமிழனும் உணரவேண்டும்.

அங்கு தமிழனுக்குத்தான் வெற்றி கிடைத்துள்ளது ! இன்றைய இருபத்தியோராம் நூற்றாண்டில் உலக அரங்கில் தமிழனின் உண்மையான வீரம்தான் முன்னிலை வகிக்கிறது. உலக சரித்திரத்தில் தமிழனுக்கென்று ஒரு குணம், தமிழனுக்கென்று ஒரு வீரம் அழியாமல் இடம் பிடித்துள்ளது! இதை யாராலும் மறுக்கவோ, மறைக்கவோ முடியாது! இவ்வாறு தமிழர்களின் வீரத்தை உலக வரலாற்றில் பதிய வைத்த விடுதலைப் புலிகளாஸ தீவிரவாதிகள் ?

விடுதலைத்தீ என்பது அனைத்து தமிழ் பேசும் மக்கள் மனதிலும் எரிந்து கொண்டிருக்கிறது! எந்த, தமிழ் பேசும் மக்களின் மனதில் விடுதலைக்கான தீ எரிகிறதோ.. அவர்கள் அனைவரும் விடுதலைப் புலிகள்தான் என்பதை சிங்கள அரசும், சர்வதேசமும் மறந்து விடக்கூடாது!

விடுதலைத் தீ என்பது எளிதில் அணைந்து விடாது!

யாரும் அணைக்கவும் முடியாது! அந்தத் தீ எதற்காக எரிய ஆரம்பித்ததோ அதை அடையும் வரை எரிந்து கொண்டே இருக்கும். அதுவரையும் விடுதலைப் புலிகளும் வளர்ந்து கொண்டே இருப்பார்கள் !

யார் சொன்னது அவர்கள் அழிந்துவிட்டார்கள் என்று ?

புலிகள் தயாரித்த நீர்மூழ்கி ஏவுகணை!

ரோப்பிடோ என்று ஆங்கிலத்தில் அழைக்கப்படும், நீர்மூழ்கி ஏவுகணைகளை புலிகள் தாமே வடிவமைத்து இயக்கி வந்ததாக இந்தோனேசிய ஆங்கில ஊடகம் ஒன்று செய்திவெளியிட்டுள்ளது. ஸ்ரேல், அமெரிக்கா மற்றும் பிரித்தானியா போன்ற நாடுகளே கடலுக்கு அடியில் சென்று, எதிரியின் கப்பல்களைத் தாக்கக்கூடிய ரோப்பிடோக்களைத் தயாரிப்பதில் வல்லவர்கள். தொழினுட்பத்தில் பன்மடங்கு வளர்சியடைந்திருக்கும் இந் நாடுகளுக்கு இணையாக விடுதலைப் புலிகள் உள்ளூர் பொருட்களைப் பயன்படுத்தி இவ்வகையான நீர்மூழ்கி ஏவுகணைகளைத் தயாரித்துள்ளனர் என அது மேலும் கருத்துத் தெரிவித்துள்ளது.

பிளாஸ்டிக் எக்ஸ்புளோசிவ் என்று சொல்லப்படும், படு பயங்கரமான வெடி மருந்துகளை இவர்கள் இந்த ஏவுகணைகளில் பொருத்தியுள்ளனர் என அது மேலும் தெரிவித்துள்ளது. குறிப்பாகச் சொல்லப்போனால், இவ்வகையான ஏவுகணையின் தாக்குதலில் சிக்கும் எந்தக் கப்பலும் சுக்கு நூறாகிவிடும். விடுதலைப் புலிகள், ஆரம்ப காலத்தில் கரும்புலிப் படகுகள் மூலமே இலங்கை கடற்படையினரைத் தாக்கி வந்தனர். 2002ம் ஆண்டுக்குப் பின்னரே இவர்கள் நீர்மூழ்கி ஏவுகணகளைச் செய்ய கற்றுகொண்டதாகவும் தெரிவிக்கப்படுகிறது.

மேற்குலக நாடுகள் உற்பத்திசெய்யும் நீர்மூழ்கி ஏவுகணைகள், தமது இலக்கை அறிந்து, அதனை துரத்திச் சென்று தாக்க வல்லது. அதுபோல இல்லை என்றாலும், எதிரியின் கப்பலை நோக்கி ஏவுகணையை தரையில் இருந்தே கட்டுப்படுத்தக்கூடிய தொழில் நுற்பத்தை விடுதலைப் புலிகள் கொண்டிருந்தனர் எனவும் அறியப்படுகிறது.

தமது வசதிகளுக்கு ஏற்ப, தொலைவில் இருந்து இயக்கப்படும் ‘ரிமோட் கன்றோலர்’ மூலம் நீர்மூழ்கி ஏவுகணைகளைப் புலிகள் துல்லியமாக தயாரித்து வைத்திருந்துள்ளனர். இலங்கை இராணுவம் புலிகளின் கடற்படை முகாம் ஒன்றை 2009ம் ஆண்டு அதிரடி நடவடிக்கை ஒன்றின் மூலம் திடீரெனக் கைப்பற்றியது. அங்கே காணப்பட்ட, நீர்மூழ்கி ஏவுகணையைப் பார்த்து இராணுவம் அதிர்ந்துபோயுள்ளது எனத் தெரிவிக்கப்படுகிறது.

தெற்காசியாவில் இவ்வகையான பாரிய சக்திகொண்ட நீர்மூழ்கி ஏவுகணைகளைக் கொண்ட ஒரே இயக்கம், புலிகளாகத்தான் இருக்கவேண்டும் என இந்தோனேசிய ஊடகம் மேலும் தெரிவித்துள்ளது. அதுமட்டுமல்லாது இலங்கை அரசானது, தனக்குத் தேவையான துப்பாக்கி ரவைகளைக்கூட பிற நாடுகளிடம் இருந்தே தருவித்துவரும் நிலையில், விடுதலைப் புலிகள் இதுபோன்ற கனரக ஆயுதங்களை மிக இலகுவாக உற்பத்திசெய்யக் கற்றுக்கொண்டனர் எனவும் அது மேலும் தெரிவித்துள்ளது, குறிப்பிடத்தக்க விடையமாகும்.  


கட்டமைப்புகள்


 

Facebook Comments

நந்திக்கடலின் மிக முக்கியமான இடித்துரைப்பு !

Posted on Updated on

‘நந்திக்கடல்’

சிறிய சிறிய அளவிலேனும் களத்தில் மக்கள் போராட்டங்கள் தொடர்ச்சியாக ஒருங் கிணக்கப்படுவதன் அவசியத்தை வலியுறுத்துகிறது ‘நந்திக்கடல்’.

போராடும் இனங்கள் களச் சூழலுக்கு ஏற்ற வகையில் போராட்ட வடிவங்களை மாற்றலாமேயொழிய என்றும் போராட்ட பண்பை இழக்கக் கூடாது என்கிறது ‘நந்திக்கடல்’.

அந்தப் பண்பே ஆக்கிரமிப்பாளர்களுக்கு நிரந்தர தோல்வியை பரிசளிக்கும் போராடும் இனங்களின் மூலதனம் என்கிறது ‘நந்திக்கடல்’.

போராடும் இனங்கள் எப்போதும் தம்மை தண்ணீர் போல் வைத்திருக்க வேண்டும்,
அப்போதுதான் சாத்தியமான போராட்ட வடிவத்துடன் தம்மை நிரப்பிக் கொள்ள முடியும் என்கிறது ‘நந்திக்கடல்’.

தனது குணாம்சத்துடன் ஒப்பிட்டு இதை ‘தண்ணீர் கோட்பாடு’ (Water Theory) என்கிறது ‘நந்திக்கடல்’.

தோல்வி மனநிலையிலிருந்து எந்த அரசியலும் செய்ய முடியாது – எந்த போராட்டத்தையும் வடிவமைக்க முடியாது – எதிரியுடன் எந்த பேரமும் பேசவும் முடியாது.

நந்திக்கடலின் மிக முக்கியமான இடித்துரைப்பு இது.

எனவே தோல்வி மனநிலையிலிருந்து வெளியே வருவது முக்கியம்.

அதற்கு உள்ளக – வெளியக எதிரிகள் கூட்டாக இணைந்து உருவாக்கிய தோல்வியின், வீழ்ச்சியின், அழிவின் குறியீடான ‘முள்ளிவாய்க்கால்’ இலிருந்து நாம் மன அளவிலும், கருத்தியல்ரீதியாகவும் வெளியே வர வேண்டும்.

இன அழிப்பு என்று வரும் போதே நாம் ‘முள்ளிவாய்க்கால்’ என்ற பெயரை உச்சரிக்க வேண்டும்.
மற்றபடி நாம் என்றும் விடாது உச்சரிக்க வேண்டிய குறியீட்டு சொல் ‘நந்திக்கடல்’.

இதுவே எம்மை தோல்வி மனநிலையிலிருந்து மீட்டெடுத்து ஒரு எதிர்ப்பு அரசியல் வடிவத்திற்குள் கொண்டுவரும் முதற் படிமுறையாகும்.


தூசிடிடேஸ் – சன்சூ – கௌடில்யர் – வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரன். -3

இன்றைய நவீன அரசுகளின் இராஜதந்திர கொள்கைவகுப்பாக்கம் மற்றும் வெளியுறவுக் கொள்கை என்பது பண்டைய மூன்று தத்துவங்களின் அடிப்படையிலேயே வரையப்படுகின்றன.

கிரேக்க ஞானி தூசிடிடேஸ்,
சீனப் போர்க்கலை வல்லுனர் சன்சூ மற்றும் இந்தியாவின் கௌடில்யர் ஆகியோரது தத்துவங்களே இவை மூன்றுமாகும்.

ஆச்சர்யப்படத்தக்க வகையில் இவை இராணுவ – படைத்துறை உத்திகளிலிருந்து தோற்றம் பெற்று அரசுகளுக்கிடையேயான இராஜதந்திர கொள்கை வகுப்பாக்கமாக வடிவ மாறுதலுக்குள்ளாகுகின்றன.

இதுவே இந்த மூவர் பட்டியலில் நான்காமவராக வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரனை வரலாறு அடையாளம் காட்டக் காரணமாகிறது.

ஸ்பாற்றாவுக்கும் ஏதன்சுக்கும் இடையில் கி.மு.404 – 431 காலப்பகுதியில் நடந்த போர் பெலோபோனீசியன் போர் (Peloponnesian War) என்று வரலாற்றில் அடையாளப்படுத்தப் பட்டுள்ளது.

இந்தப் போரின் தோல்வியிலிருந்தே ‘மனித குல வரலாற்றின் சொத்து’ என்று இன்றளவும் வர்ணிக்கப்படும் கோட்பாட்டை கிரேக்க ஞானி தூசிடிடேஸ் எமக்கு தந்திருக்கிறார்.

வரலாறு எவ்வளவு ஆச்சர்யமானது. மீளவும் பிரபாகரனுக்காக வழிவிட்டிருக்கிறது.

பெலோபோனீசியன் போர் தோல்வியின் பின் உருவாகிய ஒரு கோட்பாடு போல், இன்று முள்ளிவாய்க்கால் வீழ்ச்சியினூடாக பிரபாகரனியம் மற்றும் நந்திக்கடல் கோட்பாடுகள் வழியே அவருக்கு அழியாப் புகழை தந்திருக்கிறது.

இந்தியா தனது கொள்கை வகுப்பாக்கத்தில் கௌடில்யரின் அர்த்த சாஸ்திரத்தையே பின்பற்றுவதால்தான் உள்ளக அளவிலும் சரி வெளியக அளவிலும் சரி அழிவு அரசியலை கையிலெடுக்கிறது.

2009 தமிழின அழிப்பு இதற்கு சிறந்த உதாரணம்.

ஏனென்றால் கௌடில்யர் குழப்பம் விளைவித்தல், ஒற்றுமையை குலைத்தல், நோய்க் கிருமிகளை பரப்புதல் எல்லாம் இராஜதந்திரமாக முன்வைக்கிறார்.

இந்த இடத்தில்தான் பிரபாகரனியம் அதி முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.

அவர் நினைத்திருந்தால் கடைசி நேரத்தில் சிங்கள தேசத்தை நிர்மூலம் செய்திருக்கலாம்.

ஆனால் அவர் இந்த இனத்தினுடைய வரலாற்றை மட்டுமல்ல, இந்த நூற்றாண்டின் போராடும் இனங்களின் ஒட்டு மொத்த பிரதிநிதியாய் போராடும் இனங்களின் வரலாற்றைத் தெளிவாக எழுதுவதிலேயே குறியாக இருந்தார்.

அதுதான் மே17 அதிகாலை பிரபாகரன் நிதானமிழந்து தென்னிலங்கையை தாக்குவார் என்று கணித்திருக்க, தனது இறுதி நேரக் கட்டளையாக முள்ளிவாய்க்கால் மண்ணில் வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒரு கரும்புலித் தாக்குதலுக்கு உத்தரவிட்டார்.

இன்றுவரை சிங்களம் மட்டுமல்ல
இந்திய, மேற்குலக வல்லுனர்கள் கூட மிரண்டு போய் நிற்கும் இடம் இது.
உலகின் போராடும் தேசிய இனங்களை அழித்து / நீர்த்துப் போகச் செய்யும் பல உத்திகள் உலக பயங்கரவாத அரசுகளினால் பரீட்சித்து பார்க்கப்பட்ட களம்தான் தமிழீழம்.

எப்படியாவது தலைவரை அடிபணிய வைப்பதனூடாக அதை ஒரு வெற்றிச் சூத்திரமாக மாற்ற முயன்றார்கள்.

தலைவர் அதை முன்னுணர்ந்தவராக ஆட்டத்தின் போக்கையே மாற்றியமைத்தார்.

அவர் அதனூடாக ஒடுக்கப்பட்ட இனங்கள் சார்ந்த ஒரு புதிய கோட்பாட்டை உருவாக்கினார்.

கிரேக்க ஞானி தூசிடிடேஸ்,
சீனப் போர்க்கலை வல்லுனர் சன்சூ மற்றும் இந்தியாவின் கௌடில்யர் வரிசையில் வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரன் இடம் பிடிப்பதற்கும் அதேநேரம் அவர்களிடமிருந்து முற்றாக வேறுபடுவதற்கும் இதுதான் காரணம்.

ஏனென்றால் பிரபாகரனியம் மனித வாழ்வு மீதான தீராத காதலின் நிமித்தமே ஒரு கோட்பாட்டுருவாக்கமாக முகிழ்கிறது.

பரணி

தமிழர்களின் நண்டுப் பண்பாட்டை நீக்கி ‘புலிப் பண்பாட்டை’ உருவகித்த தலைவர் பிரபாகரன்.

Posted on Updated on

ஈழப்போரிலிருந்து நாம் கற்கவேண்டிய பாடங்கள் – பகுதி 4

பாடம்-4: ஒரு வலுவான பண்பாட்டினால் மட்டுமே வலுவான சமூகத்தையும் சமூக  அமைப்புகளையும்  கட்டி எழுப்பமுடியும்.

உலகின் தலைசிறந்த இராணுவ தத்துவமேதைகள் பொதுவாக ஏற்றுக்கொள்ளும் உண்மை என்னவென்றால், இராணுவ உத்திகளைவிட இராணுவ வீரர்களின் உளவியல்தான்  போரில் அதிமுக்கியமானது. எவ்வளவு நல்ல திட்டமாக இருந்தாலும் கோழைகளை  வைத்துக் கொண்டு ஒரு இராணுவம் இம்மியளவும் நகரமுடியாது.

“Clausewitz’s greatest contribution to the theory of war was in emphasizing psychological factors…he showed that the human spirit is infinitely more important than operational lines and angles.” [1]

ஈழப்போரில் ஒரு பெரிய புதிர் என்னவென்றால் புலிகளால் எவ்வாறு மனபலத்தில் உலகிலேயே நிகரற்ற இதற்குமுன் வரலாற்றில் எங்கும் காணாத படையை உருவாக்க முடிந்தது என்பதுதான். இதைப் பற்றி ஆராய்ச்சிகள் நடந்துள்ளனவா எனத் தேடினேன். பெரும்பாலான ஆராய்ச்சிகள் புலிகள் “பயங்கரவாதிகள்” என்ற முடிவுக்கு வந்துவிட்டு அதற்கேற்ற உளவியலைத் தேடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் [2,3].  அதிலிருந்து நாம் கற்பதற்கு பெரிதாக ஒன்றும் இல்லை.  ஆனாலும் பெரும்பாலோனோர் புலிகள்தான் உலகிலேயே மனபலத்திலும் தாக்குதலிலும் நிகரற்றவர்கள் என்று ஒப்புக்கொள்கிறார்கள். புலிகள் ஒரு பலமான விடுதலை இயக்கமாக வளர்வதற்கு என்ன உளவியல் காரணங்கள் என்பது தான் நமது பார்வையில் முக்கியம்.  நான் தேடிய அளவில் அதுபோன்ற ஆராய்ச்சிகளைக் காணமுடியவில்லை.   இக்கட்டுரையின் நோக்கம் அந்தத் தேவையை ஓரளவு பூர்த்தி செய்வதே.  இது நான் அறிந்த வரலாற்றுத் தகவல்களையும் உளவியல் தத்துவங்களையும் அடிப்படையாகக் கொண்டே இருக்கும் என்பதால், இது ஒரு முழுமையான ஆய்வு அல்ல. இதை ஒரு ஆரம்பமாகவே எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

பொதுவாக ஒருவருக்கொருவர் ஒத்துழைப்பதில் தமிழர்களின் பண்பாடு என்ன என்றால், அனைவருக்கும் நினைவுக்கு வருவது நண்டு கதைதான். நண்டுகள் எவ்வாறு ஒன்றை ஒன்று பின்னுக்கு இழுக்கிறதோ, அதுபோல ஓர்  ஒற்றுமையற்ற சமூகம்தான் தமிழ்ச்சமூகம். இதை “நண்டுப்பண்பாடு” என்று எடுத்துக் கொள்வோம்.

நண்டுப் பண்பாடு:

  • சுயநலம்தான் குறிக்கோள். நானும் என் குடும்பமும் நன்றாக இருக்கவேண்டும். மற்றவற்றைப் பற்றி பெரிய  கவலை இல்லை. யாருக்கு என்ன தலையில் எழுதி இருக்கிறதோ, அதுதான் நடக்கும்.
  • சமூகத்தில் இருக்கும் மற்றவரைப் போட்டியாகக் கருதுவர். ஒருவரின் முன்னேற்றம்/இலாபம் மற்றொருவரின் நட்டமாகப் பார்க்கப்படும். இதன் விளைவாக ஒருவருக்கொருவர் நண்டுபோல இழுத்துக்கொண்டு ஒத்துழைப்பற்று இருப்பர்.
  • ஒழுக்கம் என்பது அவரவர் விருப்பம்
  • இன்பம்: எளிமையான காமம், பொழுதுபோக்கு, போதை என்கிற மாயைகளுக்குள் சிக்கிக் கொள்வர். இவை இன்பம் தருவதுபோலத் தோன்றினாலும்,  முடிவில் துன்பத்தையே கொடுக்கும்.
  • சமூக கட்டமைப்புகள்: மக்களிடையே ஒத்துழைப்பின்மையால், மக்களால் இயக்கப்படும் பொதுநல அமைப்புகள் குறைவாகவே இருக்கும். மேலும் அனைத்து அரசு மற்றும் பொதுநல அமைப்புகளிலும்  நண்டுகள் புகுந்து  அமைப்புகளை சீர்கெடுக்கும். குடும்ப நிறுவனங்களை அதிகமாக் காணலாம். அரசியல் கட்சிகளும் குடும்ப நிறுவனங்களாக மாறும். சட்டங்கள் கேலிக் கூத்தாகும். யாரும் அதைப் பெரிதாக பொருட்படுத்த மாட்டார்கள். அனைத்திற்கும் சமூகம் அரசையே நம்பி இருக்கும், ஆனால் அரசு அமைப்புகளும் மிக மோசமான நிலையிலேயே இருக்கும். மிக முக்கியமாக  இப்படிப்பட்ட சமூகத்தால் சிக்கலான அமைப்புகளை உருவாக்கி சிக்கல்களைத் தீர்க்கும்  வல்லமை  இருக்காது.
  • இதுபோன்ற சமூகங்களில் நண்டாக இருந்தால்தான் பிழைக்க முடியும். நேர்மையாக இருக்கவேண்டும் என நினைப்பவர்களுக்குப் பிழைக்கத்தெரியாதவன் என்ற பட்டம் கட்டப்படும். இவ்வாறான சமூக உருவாக்கத்திற்கு தனி மனிதனைக் குற்றம் கூறமுடியாது. அந்தப் பண்பாட்டில் அவ்வாறு இருந்தால்தான் பிழைக்க முடியும். இங்கு பிழை என்பது பண்பாட்டில்தான் உள்ளது. நெரிசலில் (Stampede) மாடுகள் எவ்வாறு குருட்டுத்தனமாக ஒன்றின்பின் ஒன்றாக  ஓடுகிறதோ, அதுபோல சமூகம் ஓடும். இதுபோன்ற நிலையில் சமூகம்  அழிவதற்கு  வாய்ப்புகள் அதிகம்.

இவ்வாறு செயல்படும் நண்டுகளை வைத்து ஒரு பெரிய இயக்கத்தைக் கட்டி எழுப்புவதென்றால்,

அது முடியாத காரியம். இதிலிருந்து தப்பிக்க ஒரேவழி மாற்றுப் பண்பாடுதான். அதை உணர்ந்து பிரபாகரன் அவர்கள் உருவாக்கியதுதான் “புலிப் பண்பாடு”.  எதற்கும் உதவாத நண்டுகளை  எடுத்து உலகில் அனைவரையும் விஞ்சிய புலிகளாக எப்படி  உருவாக்க முடிந்தது?

புலிப் பண்பாடு:

ஒரு பெரிய கட்டிடம் கட்டுவதற்கு பலமான அடித்தளம்  வேண்டும், அதுபோல ஒரு பெரிய  இயக்கத்தை கட்டி எழுப்ப, அதற்குத் தேவையான அடித்தளம் என்பது பண்பாடு தான். ஆயுதப் போராட்ட ஆரம்பகாலத்தில் பலவேறு குழுக்கள் இருந்தாலும், முதன் முதலில் பண்பாட்டுத் தேவையை உணர்ந்து, ஓர் அதியுச்ச ஒழுக்கமான பண்பாட்டை பிரபாகரன் அவர்கள் உருவாக்கினார்கள்.

அந்த பண்பாட்டின்  முக்கிய அங்கங்களாக நான் கருதுவது:

  1. தனிப்பட்ட சமூகம் (Community):

ஒரு புதிய பண்பாட்டை உருவாக்குவதற்கு ஒரு “தனிப்பட்ட சமூகம்” முக்கியமானது. அச்சமூகத்திற்கு யார் உறுப்பினர், யார் இல்லை என்பதை தெளிவாக வரையறுக்கும் எல்லை இருக்கவேண்டும்.  சமூகத்தில் ஒரு மனிதனின் செயல்பாட்டை பெரும்பங்கு தீர்மானிப்பது, அச்சமூகத்தில் தன்னைச் சுற்றியுள்ள மற்றவர்கள் எவ்வாறு செயல்படுகின்றனர் என்பதுதான்.  தன்னை சுற்றி இருப்பவர்கள் நண்டுகளாக இருந்தால், ஒருவர் நண்டாக மாறுவார். சுற்றி இருப்பவர்கள் புலிகளாக இருந்தால், புலியாக மாறுவார்[22,23]. இதுதான் அடிப்படை உளவியல்.  ஒரு தனிச் சமூகத்தை உருவாக்கும்பொழுது எளிதாக புதிய விதிகளையும் நடைமுறைகளையும்  உருவாக்கி அதிக ஒத்துழைப்பான சமூகத்தை உருவாக்கிவிடலாம். புலிகள் ஒரு போர் புரியும் கொரில்லா இயக்கம் என்பதால், காடுகளில் ஒரு சமூகமாக தனித்து இயங்குவது அவர்களுக்கு இயற்கையிலே அமைந்தது. பிரபாகரன் அவர்கள் அதீத ஒத்துழைப்பான இயக்கம் தேவை என்பதை முதலில் உணர்ந்து, அதற்கேற்ற விதிகளை உருவாக்கினார்.  இதுதான் தான் அவர்களின் வெற்றிக்கு அடிப்படை காரணம் என்கிறார் ஆய்வாளர் பரணி கிருஷ்ணரஜனி[5]. மற்ற போராட்ட  இயக்கங்கள் இதில் கவனம் செலுத்தாதனால் அவர்களால் பெரிதாக வளர முடியவில்லை.

  1. சுயம் (Self):

ஒரு மனிதனின் குணங்கள் பிறப்பில் தீர்மானிக்கப் படுவதல்ல. மனிதனின் குணங்களை  மரபணுக்களும்  பண்பாடும் இணைந்து உருவாக்குகின்றன. பிறக்கும்போது மனிதன் குறிப்பிட்ட பண்புகளுடன்  பிறக்கிறான், ஆனால்  பின்பு வளரும்பொழுது  அவன் வாழும் சமூக சூழல்  அப்பண்புகளை  சூழலுக்கு  ஏற்றவாறு மாற்றுகிறது.  இந்தப் பண்புகள் வளர்ந்து பெரியவனானபின்  மாற்றுவது கடினமானது, ஆனால் முடியாத காரியம் இல்லை [7].

ஒரு விடுதலை இயக்கத்திற்கு முக்கியமான  பண்பு  “நான் யார்” என்ற சுய அடையாளம்.  ஒருவனுக்கு சுயம் உருவாகியபின் அந்த சுயத்தைக் காப்பதுதான் அவன் குறிக்கோள். சுயத்திற்கு தீங்கு ஏற்பட்டால் வலிக்கும், கடுங்கோபம் வரும். சுயம் என்பது ஒருவனின் உடல் மட்டுமல்ல. எதற்கெல்லாம் வலிக்கிறதோ, அவற்றை எல்லாம் அவன் சுயத்தில் அங்கமானதாக எடுத்துக் கொள்ளவேண்டும். உதாரணமாக ஒருவரின் புதிதான வண்டியில் (car) ஒரு கீறல் ஏற்பட்டு அவர் துடித்தால், அவரின் வண்டியும் அவரின் சுயத்தில் அங்கமானதே.

புலிகளின் வெற்றியைப் புரிந்துகொள்ள அவர்களின் சுயம் என்ன என்ற புரிதல் முக்கியமானது.

  • ஒரு புலி வீரனின் சொத்து என்பது ஒரு துவக்கும் சயனைடு குப்பியும்தான். புலி வீரர்கள் முதல் ஐந்து வருடங்கள் திருமணம் கூடாது என்பதாலும், பற்று வைக்க குடும்பமும் இல்லை.
  • புலி வீரர்களின் ஒரே இலக்கு என்பது  “புலிகளின் தாகம் தமிழீழத் தாயகம்” என்று அனைவரும் அறிந்ததே. அதனால் ஈழம் தான் புலிகளின் சுயம் என்று ஆனது.
  • பெரும்பாலோனோர் இளவயதில் இயக்கத்தில் இணைவதால், அவர்களின் சுயத்தை வடிவமைப்பது எளிதாகிறது. மேலும் சுற்றியுள்ளோர் அனைவரும் ஈழம் தான்  சுயம் என்று இயங்கும் பொழுது,  புதியவர்களுக்கும் அந்த  சுயம் வந்துவிடுகிறது.
  • ஈழம்தான் ஒருவரின் சுயம் என்று ஆனபின், தங்கள் சுயத்தை காக்கவேண்டும் எனில், அவர்கள் ஈழத்தைக் காக்கவேண்டும். அவர்களுக்கு போரில் இறப்பது பெரிய துன்பம் அல்ல. தான் உயிர் துறந்தாலும், ஈழம் வாழ்ந்தால் அந்த சாவும் வாழ்வாகவே அவர்கள் பார்வையில் தெரியும். இவ்வாறு உயிர் பயம் முற்றிலும் போய்விட்டதால், எந்த கொம்பனையும் எதிர்க்கும் வல்லமை பெற்றார்கள். இந்தியா வந்து மிரட்டிய போதும், அவர்கள் குறிக்கோளில் நகரவில்லை. முடிவில் இந்தியாதான் மிரண்டு  ஓடியது.
  • பிரபாகரன் அவர்களே “ஈழக் குறிக்கோளில் இருந்து பின் வாங்கினால் என்னை சுட்டுவிடுங்கள்” என்று கூறியிருக்கிறார்கள். அவர்களின் சுயம் என்பது “ஈழம்” மட்டுமே. அதில்லாமல் அவர்களால் உயிர் வாழமுடியாது.

ஈழ இனவழிப்பின் காரணமாக,  உலகில் பல தமிழர்கள் உளவியல் ரீதியாக பாதிக்கப்பட்டார்கள். இதற்குக் காரணம் அவர்களின் சுயத்திலும் ஈழம் ஒரு பாகத்தைக் கொண்டிருக்கிறது. ஈழ அழிப்பு என்பதை தங்களின் ஒரு பாகம் இறந்து போனதாகவே உணர்வர். ஈழத்தை முழுதாக சுயத்தில் உள்வாங்கிய முத்துக்குமார், முருகதாசன் போன்றவர்கள், வாழ்வை   மாய்த்துக் கொண்டார்கள். அதே நேரம் பல தமிழர்கள் “மானாட மயிலாட” பார்த்து இரசித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். இதற்குக் காரணம், அவர்களின் சுயத்தில் தமிழர் என்ற அடையாளமோ அல்லது ஈழமோ இல்லை. இது அவர்களின் குற்றமில்லை. குறிப்பாக அவர்கள் வளரும் வயதில் அவர்களுக்கு அமைந்த சூழல்தான் அடிப்படைக் காரணம்.

  1. நடத்தை, விதிகள்:  அதீத  ஒழுக்கத்திற்கும் ஒத்துழைப்பிற்கும் ஏற்றவாறு விதிகளும் பழக்கவழக்கங்களும்  உருவாக்கப்பட்டன

புகைப்பிடித்தல், மது அருந்துதல், பாலியல் ஒழுக்கமின்மை  தடை செய்யப்பட்டது.  உலகிலேயே பாலியல் குற்றச்சாட்டு இல்லாத ஒரே இராணுவம் புலிகள்தான்.

சாதி மத வேறுபாடுகள் களையப்பட்டு அனைவரும் தமிழர்  என்ற உணர்வு கொண்டுவரப்பட்டது. வெவ்வேறு மதத்தினர் ஆனாலும், அனைவருக்கும் மத சார்பற்ற தமிழ்ப்பெயர் வழங்கப்பட்டது. அனைவரும் அண்ணன் தம்பி, அக்காள் தங்கை உறவுமுறை கொண்டு   பெரிய குடும்பமாக ஒற்றுமையாக செயல்பட்டார்கள்.

எதிரிகளிடம் பிடிபடக்கூடாது; அவ்வாறு பிடிபட்டால் சயனைடு அருந்தவேண்டும் என்ற பழக்கம் கொண்டுவரப்பட்டது. உலகில் இதுபோன்ற ஒழுக்கமுள்ள, எதிரிகள் நடுங்கும் ஒரு படை இருந்ததென்றால் அது சப்பானியர்களின் சாமுராய் படைகள்தான். அவர்கள் இரு கத்திகள் வைத்திருப்பார்கள்; பெரிய கத்தி போர் புரிவதற்கென்றும், சிறிய கத்தி எதிரிகளிடம்  பிடிபடாமல் இருப்பதற்காகவும்  மானத்தைக் காப்பதற்காகவும்  வயிற்றைக் கிழித்து தற்கொலை செய்துகொள்ள பயன்படுத்தினார்கள்.  இதுபோன்ற பழக்கம் வீரர்களிடம் மரண பயத்தை முற்றிலும் நீக்கி,  எதிரிகளிடம்  மரண பயத்தை உருவாக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை.

  1. இன்பம்:

நீங்கள் நினைக்கலாம், இவ்வளவு ஓர் ஒழுக்கமான இயக்கம் என்றால், அவர்கள் எந்திரம் போல எந்த இன்பமும் இல்லாமல் வாழ்ந்திருப்பார்கள் என்று. இது ஏனென்றால், நாம் பெரிதாக சாதிக்கவேண்டுமென்றால் தியாகம் செய்து துன்பங்களை ஏற்று உழைத்து வெற்றிகொள்ளவேண்டும் என்று நாம் சிந்திக்கிறோம். ஆனால் உண்மை என்னவென்றால், இவ்வுலகில் புதுமையைப் படைத்த எவரும், அவர்கள் செயலில் துன்பம் கண்டு  சாதிக்கவில்லை, மாறாக இன்பம் கொண்டே சாதிக்கின்றனர்.  சிறந்த அறிவியலாளர்கள், கண்டுபிடிப்பாளர்கள், ஓவியர்கள், இசை அமைப்பாளர்கள், புலவர்கள்  அனைவரும் அவர்களின் படைப்பில் எல்லையில்லா இன்பம் காண்கிறார்கள், அதனால்தான் அவர்கள் அதிக வெற்றிபெறுகிறார்கள். துன்பப்படும் மனதால் புதுமையைப் படைக்கமுடியாது. இந்த இன்ப நிலையை உளவியலாளர் Mihaly Csikszentmihali  “ஓட்டம்” (flow) என்கிறார் [8]. ஒருவர் தொடர்ந்து கற்று, தன்னை வளர்த்துக்கொண்டு,  புதுமைகளைப் படைக்கும்பொழுது அவர்கள் இந்த ஓட்ட நிலையை அடைகின்றனர்.  அப்பொழுது இன்ப நிலையையே அடைந்து,   காரியத்தில் குறியாக நிற்காமல் தொடர் ஓட்டத்தில் இருப்பர். மற்றவர்களுக்கு அதுபோன்றவர்களை பார்ப்பதற்கு  இயந்திரம் போலத் தெரியலாம், ஆனால் உண்மையில் அவர்கள் அதியுச்ச இன்பநிலையில் இருப்பர். அதனால்தான் அவர்களால் அவ்வாறு செய்ய முடிகிறது.  ஒருவரின் மனதில் ஈடுபாடு இல்லை என்றால், அந்தக் காரியத்தை நீண்ட நேரம் செய்ய இயலாது.

புலிகள் கண்ட இன்பமும்  இதுபோன்ற ஓட்ட நிலையில் கிடைக்கும் இன்பமே. அவர்கள் இயக்கம் ஆரம்பித்ததிலிருந்து படு வேகமாக கற்று, வளர்ந்து, பல வெற்றிகளை ஈட்டி மாபெரும் சாதனைகளைப் படைத்தார்கள். அவர்கள் பெற்ற வெற்றிகளில் உலகத் தமிழர்கள் எல்லாம் துள்ளிக் குதித்தார்கள் என்கிறபொழுது, களத்தில் வெற்றிகண்ட அவர்கள்  எதுமாதிரியான இன்ப நிலையில் இருந்திருப்பார்கள் என்று எண்ணிப் பார்க்கலாம்.

ஈழ இனவழிப்பிற்குப்பின்  இன்றைய  தமிழ்ச்சமூகம் ஒரு துன்பநிலையை அடைந்துள்ளது. இதிலிருந்து மீண்டு இன்ப நிலையை அடைய வேண்டுமானால், புலிகளைப்போல ஒரு ஓட்ட நிலையை நாம் அடையவேண்டும். அதற்கு இன்றைய தேவைக்கேற்ப தொடர்ந்து கற்று, புதுப்புது அமைப்புகளை உருவாக்கி நாம் வளர்ந்து கொண்டே இருக்கவேண்டும். வேறுவழி  இல்லை.

  1. சடங்குகள்:

சடங்குகள் ஒரு சமூகத்தை “நாம்” என்று ஒற்றுமைப்படுத்தி, ஒத்துழைப்பைப் பெருக்கி, எது முக்கியம் என்று உணரவைத்து மக்களை திரள வைக்கிறது[9,10].

“Ritual practices..turn out to be the solution to one of the hardest problems humans face:  cooperation without kinship.” [9]

புலிகள் உருவாக்கிய ஒரு பெரிய சடங்கு மாவீரர் நாள். கார்த்திகை மாதமே  மாவீரர் மாதம் என்றானது. இது  புலிகளையும் மக்களையும் “தமிழரின் தாகம் தமிழீழத் தாயகம்”  என்று ஒன்றைக் குறிக்கோளில் உணர்வுப்பூர்வமாக இணைத்தது. மக்களுக்கு இது வருடம் ஒருமுறை வரும் சடங்காக இருக்கலாம், ஆனால் புலிகளுக்கு இது தினந்தோறும் நடக்கும் சடங்கு. சடங்குகளின் பலம் என்பது அது உருவாக்கும் உணர்வுகளிலிருந்து வருகிறது.  ஒவ்வொரு புலிவீரன் விதைக்கப்படும் பொழுதும், மற்ற வீரர்களிடம்   குறிக்கோளின் மீதான பற்று மேலும் உறுதியாகிறது..

மனிதனை இயக்குவது அவனது உணர்வுகளே. மனிதனின் பகுத்தறிவு என்பது அவனது உணர்வுகளுக்கு அடிமை என்று உளவியல் ஆராய்ச்சிகள் கூறுகிறது [9]. மக்களை பகுத்தறிவு பேசி ஒன்று திரட்ட முடியாது, அவர்களை உணர்வுகளின் மூலமே ஒன்று திரட்ட முடியும். அந்த உணர்வுகளை உருவாக்குவதில் சடங்குகள் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. புலிகளுக்கும் மக்களுக்கும் மாவீரர் சடங்குகள் அந்த உணர்வை அளித்து அவர்களை வீரியமுடன் செயல்பட வைத்தது.

தமிழ்நாட்டில் இன்று பல்வேறு சிக்கல்களைத் தீர்க்க மக்களை ஒன்று கூட்ட முடியாமல் போவதற்கு,   தமிழர் என்ற உணர்வை அளிக்கும்   சடங்குகள் இல்லை என்பது ஒரு முக்கிய காரணம். சாதி மதங்கள் அவர்களுக்கென்று பல சடங்குகள் வைத்திருக்கிறார்கள், அதனால் மக்களை எளிதாக சாதி மதங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஒன்று திரட்ட முடிகிறது. தமிழருக்கென்று இருக்கும் ஒரே சடங்கு பொங்கல்தான். அந்த சடங்கு உருவாக்கிய உணர்வினால்தான் மக்கள் சல்லிக்கட்டு போராட்டத்திற்கு வரலாறு காணாத மக்கள் போராட்டம் நடந்தது. மக்கள் சிந்தித்து செயல்படுவதில்லை, உணர்வுகளின் உந்துதலினால் செயல்படுகின்றனர் என்ற உண்மையை உணர்வது முக்கியம். மாவீர்ர் நாளை ஒவ்வொரு தமிழரும் அனுசரிப்பதற்கு வழி செய்யவேண்டும். மேலும் வருடம் முழுவதும் தமிழர் என்ற உணர்வைக் கொண்டுவர மேலும் பலசடங்குகள் உருவாக்கப்படவேண்டும்.  அவ்வாறு செய்தால் மக்களை ஒன்று திரட்டி சிக்கல்களைத் தீர்ப்பது எளிதாகும்.

  1. வரலாற்று சாயல்:

ஒரு தேசத்தின் வரலாறு என்பது ஏதோ பழையது, எந்தவொரு விளைவும் இல்லாதது அன்று.  ஒரு தேசத்தின் இறந்தகால வரலாறுதான்  தேசியத்தின் எதிர்கால வரலாற்றை தீர்மானிக்கிறது. மக்கள்   நிகழ்கால சூழ்நிலையையும், முன்னோர்கள் அவர்களுக்களித்த இறந்தகால வரலாற்றையும் கொண்டே எதிர்காலத்தை படைக்கிறார்கள். முன்னோர்களின் பாரம்பரியம் வாழும் மக்களின் மனதில் ஆழமாக பதிந்து அவர்களை ஆட்டுவிக்கிறது [11, 20].  எப்பொழுது தேசிய இயக்கங்கள் வரலாற்றை சாதகமாகப் பயன்படுத்துகிறதோ, அப்பொழுதே மக்களின் ஆதரவு பெருகும். இதை உலகின் அனைத்து தேசிய இயக்கங்களிலும் காணலாம். மனிதர்களின் உளவியல் அவ்வாறு வடிவமைக்கப் பட்டிருக்கிறது [12].

புலிகள் வரலாற்றின் முழுபலத்தைக் கொண்டு இயக்கத்தை கட்டி எழுப்பினார்கள். அவர்கள் தமிழர் வரலாற்றில் யாரும் படைக்கமுடியாத புதுமைகளைப் படைத்த இயக்கம் என்றாலும், அவர்கள் பழமையின் சாயலில் கட்டி எழுப்பப்பட்ட இயக்கம்:

  • புலி என்பதே சோழர்களிடம் இருந்து வந்தது.
  • உயிர்க்கொடை என்பது வரலாற்றில் “நவகண்டம்” என்பதிலிருந்து வந்தது.
  • வீட்டுக்கு ஒருவர் போருக்கு அனுப்பும் முறை
  • பெண்கள் படைகளில் சேர்ந்து போரிடுவதற்கு, பண்டைய வரலாற்றில் பெண்கள் முறத்தால் புலியை விரட்டிய கதையை உதாரணமாக  எடுத்துக் கொள்ளலாம்.
  • ஒரு வீரத்தாய் கணவனையும், தந்தையையும் போரில் பலிகொடுத்தபின், தனது சிறு மகனையும் போருக்கு அனுப்பி, அவன் மார்பில்  வேல் பாய்ந்து வீரமரணம் அடைவதைக் கண்டு பூரிக்கும் கதை.  இதுபோன்ற வீரத்தாய்கள் ஈழத்தில் ஏராளம்.
  • போரில் இறந்தவர்களுக்கு நடுகல் இட்டு வழிபடுவதை அடிப்படையாக வைத்து துயிலும் இல்லங்கள் கட்டி மாவீரர் நாள் அனுசரிக்கப் பட்டது.

இவ்வாறு வரலாற்றைப் பயன்படுத்தியதனால்தான் புலிகளுக்கு மக்களின் ஆதரவு பெருகி மாபெரும் இயக்கமாக வளர்ந்தார்கள். மேலுள்ள வரலாற்றுப் பயன்பாட்டை நீக்கிவிட்டால்,  புலிகள் இயக்கம் வெற்றி பெற்றிருக்குமா என்பதே ஐயம்தான். ஒருவகையில் புலிகள் இயக்கம் என்பதே பண்டைய தமிழர் வரலாற்றின் மீளுருவாக்கம் என்பதாகவே பார்க்கவேண்டியுள்ளது. இப்பொழுது புலிகள் பண்டைய வரலாற்றை விஞ்சி புதிய வரலாறுகளை படைத்திருக்கிறார்கள்.

நாம் ஒருவகையில் வரலாற்றின் பிடியில் சிக்கி  இருக்கும் கைதிகள். வரலாறு காலத்திற்கு ஏற்ப  நம்மை செதுக்கி வழிநடுத்துகிறது. அவ்வாறான வரலாற்றின் வழிநடத்தலில் செல்லும் இயக்கங்களே எதிர்காலத்திலும் வெற்றி பெரும். ஒன்றை மற்றும் உறுதியாகக் கூறலாம்: எதிர்கால தமிழ்த்தேசிய விடுதலை இயக்கங்கள் புலிகளின் சாயலிலேதான்  கட்டியமைக்கப்படும்; அவர்கள் புலிகளின் சாதனைகளையும் விஞ்சுவார்கள்.

(குறிப்பு: புலிகளின் சாயல் கொண்ட இயக்கம் என்றால், அது கண்டிப்பாக ஆயுத  இயக்கமாக இருக்கவேண்டிய  அவசியம் இல்லை. அதே புலிகள் இயக்கத்தில்தான் உண்ணாவிரதம் இருந்து உயிர் நீத்த திலீபனும் இருக்கிறார்.)

  1. சுயநல ஒழிப்பு:

ஒரு சமூகத்தில் கூட்டு ஒத்துழைப்பை  உருவாக்குவது  என்பது அவ்வளவு எளிதல்ல. இதுவரை பார்த்த  பல்வேறு உளவியல் மற்றும் ஒழுக்க விதிகளைப் பின்பற்றியே மக்களை ஒத்துழைக்க வைக்க முடிகிறது. இவ்வளவு செய்தும்  அந்த ஒத்துழைப்பு நிரந்தரமல்ல. அது எப்பொழுதும்  எளிதில் சிதையும்  அபாயத்திலேயே இருக்கிறது [13].

இந்த ஒத்துழைப்பு சிக்கல் மனித சமூகத்திற்கு மட்டும் இருப்பதல்ல. இது பரிணாம வளர்ச்சி ஆரம்பித்த காலத்திலிருந்து அனைத்து உயிர்களுக்கும் இருக்கிறது. நமது உடலில் கோடிக்கணக்கான செல்கள் ஒத்துழைத்து வேலை செய்வதால்தான் நாம் உயிரோடிக்கிறோம். ஒரே ஒரு செல் ஒத்துழைக்காமல் இருந்தால் என்ன நடக்கும் தெரியுமா? அதுதான் புற்றுநோய் என்பது. அது குட்டிப்போட்டு பல்கிப் பெருகி நம்மைக் கொன்றுவிடுகிறது. அதற்குத் தீர்வு  புற்றுநோய் கொண்ட செல்களைக் கொல்லவேண்டும்,  இல்லை அவ்வுறுப்பை அறுத்தெறியவேண்டும். நமது உடல்களில் உள்ள ஒவ்வொரு செல்லும் தன்னை சுற்றியுள்ள செல்களைக் கண்காணிக்கும். ஏதாவது ஒரு செல் ஒழுங்காக வேலை செய்யவில்லை எனில், அதை சுற்றியுள்ள செல்கள் கொன்றுவிடுகிறது (Apoptosis). சிலநேரம் புற்றுசெல்கள் இதிலிருந்து தப்பித்துவிடுவதால்தான் புற்றுநோய் ஏற்படுகிறது. மனித சமூகமும் இதுபோன்ற நிலையிலேயே இருக்கிறது. ஒருவர் சுயநலத்துடன் செயல்பட்டால், அந்த சுயநலம் மற்றவர்களிடம் புற்றுநோய் மாதிரி பரவ ஆரம்பிக்கிறது. முடிவில் அது முழு சமூகத்தையும் விழுங்கிவிடுகிறது.

புலிகள் ஓர் அதி ஒத்துழைப்பான இயக்கத்தைக் கட்டி எழுப்பினாலும், அதில் சுயநலத்தை ஆரம்பத்திலேயே கிள்ளி எறியவேண்டும். இல்லையென்றால் அது இயக்கத்தை விரைவில் வலுவிழக்கச்செய்யும். இதை பிரபாகரன் அவர்கள் மிகநன்றாகவே உணர்ந்தவர். அவருக்கு இருந்த அதிகாரத்தைக் கொண்டு தன் மூன்று பிள்ளைகளில் ஒருவரையாவது வெளிநாட்டில் தப்பிக்க வைத்திருக்க முடியும். ஏன் செய்யவில்லை? ஏனென்றால் அதுதான் இயக்கத்தில் தோன்றும் புற்றுநோய்க்கு ஆரம்பமாக இருந்திருக்கும். அவரின் நேர்மை கேள்விக்குள்ளாகும், மற்றவர்களுக்கும் சுயநலம் தலைதூக்கும், பின்பு இயக்கம் அழிவதற்கு எதிரிகூடத் தேவையில்லை.  ஒத்துழைப்பை உருவாக்குவது கடினமானது, அதைப் பேணிக்காப்பது அதைவிட கடினமானது.  ஒத்துழைப்பை தொடர் கண்காணிப்பின் மூலமே காக்கமுடியும். ஒத்துழைக்காதவர்களை  ஓர்  அமைப்பில் இருந்து வெளியேற்றாவிட்டால், அந்த அமைப்பு வெகுவிரைவில் புற்றுநோய் பிடித்து செயல் இழக்கும்.

புலிகள் பல சாதனைகளைப் படைத்ததற்கு இறுதிவரை அந்த ஒத்துழைப்பை இயக்கத்தில் பேணியதே காரணம். ஒரு கேள்வி எழலாம்: ஏன் இயக்கம் இறுதியில் பிளவுண்டது? எனது அனுமானம் என்னவென்றால் போர் நிறுத்தம் புலிப்பண்பாடு கொண்ட புலிகளையும்  நண்டுப்பண்பாடு கொண்டவர்களையும் பொதுவில் கலந்தது. இந்த கலப்புதான் இயக்கத்தில்  சிலருக்கு  சுயநல புற்றுநோயை உருவாக்கி இயக்கத்தை பிளவுபடுத்தியது. ஒரு புலியைச் சுற்றி நண்டுகளாக இருந்தால், அந்த புலியும் நண்டாக மாறும் வாய்ப்புகள் அதிகம். அதுதான் நடந்தது.

என்னுடைய பார்வையில் இதுவரை பார்த்த ஏழு செயல்பாடுகள்தான் புலிகளை ஒரு பலம் வாய்ந்த இயக்கமாகக் கட்டி எழுப்புவதற்கு அடித்தளமிட்டது. இவை  எனக்குத் தெரிந்தவை மட்டுமே. புலிகளின் முழு செயல்பாடுகளை ஆழமாக ஆராய்வதின்  மூலமே நாம் மேலும் நன்றாகப் புரிந்துகொள்ள முடியும்.  நீங்கள் கூர்ந்து கவனித்தால் ஒன்றை உணரலாம். இந்த ஏழும் தனித்து நிற்பவை அல்ல; அவை ஒன்றை ஒன்று வலுப்படுத்தி சேர்ந்து இயங்கும்  ஒரு நெறி முறை (moral system), இதில் ஒன்று செயலிழந்தாலும் இயக்கம் பெரிதாக பாதிக்கப்படும்.

Moral systems are interlocking sets of values, virtues, norms, practices, identities, institutions, technologies, and evolved psychological mechanisms that work together to suppress or regulate self-interest and make cooperative societies possible. [9]

பிரபாகரன் அவர்கள் மாபெரும் படைத் தலைவர், இராணுவ உத்திகளில் சிகரம் தொட்டவர், இரண்டு நாட்டு இராணுவங்களை பலமுறை தன்னந்தனியாக எதிர்த்து  தோற்கடித்தவர் என்பது உலகறிந்தது. ஆனால் அவரின் இன்னொரு மாபெரும் சாதனை கண்டு கொள்ளப்படவில்லை. அதுதான் அவரின் அனைத்து வெற்றிகளுக்கும் அடிப்படையாக இருந்த புலிப் பண்பாடு.  .

பண்பாடு என்பது இராணுவ அமைப்புகளுக்கும் மட்டுமல்ல, மனிதர்களை உள்ளடக்கிய எந்த ஒரு சமூக அமைப்பிற்கும்  முக்கியமானது. ஒரு அமைப்பின் பண்பாடுதான் அந்த அமைப்பின் வெற்றிக்கு அடித்தளமிடுவது. எந்த ஓர் அமைப்பிலும்  மிகப்பெரிய மாற்றத்தைக்  கொண்டுவர நினைப்பவர்கள் முதலில் மாற்றுவது பண்பாட்டைத்தான்.  அவ்வாறான  பண்பாடு மாற்றம் மூலமே மக்களிடமுள்ள  முழு ஆற்றலை வெளிக்கொணர முடியும்.

Greatest shapers don’t stop at introducing originality into the world; they create cultures that unleash the originality in others – Adam Grant [14]

பிரபாகரன் அவ்வாறான ஒரு புலிப்பண்பாட்டை உருவாக்கியே, நண்டுகளை எடுத்து உலகம் வியக்கும் புலிகளாக மாற்றிக்காட்டினார். இதுதான் அவர் படைத்த புதுமைகளில் ஒரு  முக்கியமான புதுமை.

அடுத்து என்ன?

இறுதிப் போருக்குப்பின் நடந்த ஈழம் சார்ந்த போராட்டங்கள் விரல்விட்டு என்னும் அளவிலேயே இருக்கிறது. “ஒரு அடியிலேயே எதிரியை மட்டுமல்ல உலகத்தையே கிடுகிடுக்க வைத்த ஒரு இனத்தின் போராட்டம் எவ்வளவு வேகமாக தன்னை உள்ளிழுத்துக் கொண்டுள்ளது” என்று ஆய்வாளர் பரணி கிருஷ்ணராஜனி குறிப்பிட்டிருந்தார் [6]. புலிகளால் கிடுகிடுவென வளர்ந்து மாபெரும்  சாதனைகளை நிகழ்த்த முடிந்தது, ஆனால் அதே தமிழினத்தால் புலிகள் சாதித்ததில் ஒரு சதம் கூட பத்தாண்டுகளில் செய்யமுடியவில்லை. இதற்கு அடிப்படைக் காரணம்  என்னவென்றால் புலிகளுடன் 2009-இல் புலிப்பண்பாடும் அழிந்தது. இன்று இருப்பது நண்டுப்பண்பாடு மட்டுமே. இதற்கு எந்த ஒரு தனிமனிதனும் காரணம் அல்ல. பிழை பண்பாட்டில்தான் உள்ளது.

இன்றைய தமிழ்ச்சமூகம் ஓர் ஒத்துழைப்பற்ற சுயநல நண்டுச் சமூகம். இதை  வைத்துக்கொண்டு ஓர் உருப்படியான  உள்ளூர் ஆட்சி செய்யும்  அமைப்பைக்கூட உருவாக்கமுடியாது. இதிலிருந்து தப்பிப்பிழைக்க ஒரே வழிதான் இருக்கிறது. அதிலிருந்து விலகி ஓர் அதி ஒத்துழைப்பான புலிப்பண்பாட்டு சமூகத்தை உருவாக்கி, சிறிது சிறிதாக நண்டுகளைப் புலிகளாக மாற்றி முழுச் சமூகத்தையும் புலிப்பண்பாட்டில் கொண்டு வருவதே வழி.  அவ்வாறுதான் புலிகள் சிறு குழுவாக இருந்து மாபெரும் இயக்கமாக வளர்ந்தார்கள்.  நபிகள்  ஆரம்பித்த சிறிய குழு உலகலாவப் பரவி மாபெரும் நாகரீகமாக  மாறியதும் இவ்வாறே [15]. கிறித்தவமும் அவ்வாறே முழு ரோமப் பேரரசை விழுங்கியது [16]. அவை அதி ஒத்துழைப்பான சமூகங்களாக இருந்ததனால்தான் இது சாத்தியமானது.  ஆனால் ஒரு முக்கிய வித்தியாசம் என்னவென்றால்,  புலிகள் உருவாக்கிய பண்பாடு மற்ற அனைத்தையும் விழுங்கும் மதசார்பற்ற அதியுயர் ஒத்துழைப்பு பண்பாடு, இருபத்தொன்றாம் நூற்றாண்டுக்குத் தேவையான பண்பாடு  (மதசார்பற்ற என்றால் கடவுள் மறுப்பு  அல்ல, அனைத்து நம்பிக்கைகளையும் உள்ளடக்கியது ).   புலிகள் இராணுவ உத்திகளில் உலகில் முன்னோடிகளாக இருந்தார்கள். புலிப்பண்பாட்டை உள்வாங்கிய தமிழ்ச்சமூகம் உலகின் அனைத்து துறைகளிலும் முன்னோடியாக இருக்கும். மொத்தத்தில் அனைத்திலும் புலியாக இருப்பார்கள். நோபல் பரிசுகளில் யூதர்களை விஞ்சினாலும் ஆச்சரியமில்லை. அனைத்திற்கும் தேவையானது ஒழுக்கம், அதில் புலிப்பண்பாட்டை யாரும் விஞ்சமுடியாது.

புலிகள் புலிப்பண்பாட்டை  ஒரு இராணுவ அமைப்பிற்கு உருவாக்கினார்கள். ஆனால் அதை பொதுச் சமூகத்திற்கு ஏற்ப மாற்றுவது என்பது கடினமான வேலை இல்லை. எதிரிகளை கிடுகிடுக்க வைத்த புலிப்பண்பாட்டால் ஒன்றுக்கும் உதவாத நண்டுபண்பாட்டை ஒழித்து மக்களை புலிப் பண்பாட்டிற்குள் இழுப்பது என்பது ஒரு கடினமான காரியமே இல்லை. அதுவும் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க எண்ணிக்கையிலான  மக்கள் தொகையினர் புலிகளை தெய்வங்களாக பார்க்கும்பொழுது, இது செய்து முடிக்கக்கூடிய காரியமே.  மக்கள் நண்டுப்பண்பாட்டில் வேறு வழி இல்லாமல்தான்  இருக்கிறார்கள். ஓர் அதி ஒத்துழைப்பான மாற்று பண்பாடு இருந்தால், அவர்கள் தாமாக முன்வந்து இணைவார்கள். அவ்வாறுதான் புலிப்பண்பாடு முழு சமூகத்தையும் விழுங்கவேண்டும். அவ்வாறுதான் ஒத்துழைப்பைப் பெருக்கும்  மதங்களும் வளர்ந்தன. பரிணாமம் என்பது போட்டி மட்டுமல்ல, ஒத்துழைப்பும் சேர்ந்ததுதான் [19]. எந்த பண்பாடு நன்றாக ஒத்துழைப்பைப் பெருக்கி பலம் பெறுகிறதோ, அவை பரிணாமப் போட்டியில் வெல்கின்றன.

இது போன்ற பண்பாட்டு மாற்றத்திற்கு ஒரு நல்ல உதாரணம் சப்பானியர்கள்தான். அன்றைய சப்பான் பல வர்க்க வேறுபாடுகளுடன் ஒருவித சாதிக் கட்டமைப்புடன் இருந்தது. படை வீரர்களான சாமுராய்கள் சமூகத்தில் உயர்நிலையில் இருந்தனர்.  இது நவீன சப்பானை உருவாக்க பெரிய தடங்கலாக இருந்தது. வர்க்க வேறுபாடுகளை ஒழித்து நவீன சப்பான் கட்டி அமைக்கப்பட்டது என்று ஏற்கனவே பாடம்-1 -இல் பார்த்தோம் [17]. சாமுராய்கள் ஒழிக்கப்பட்டாலும், சாமுராய்களின் ஒழுக்கமும் பண்பாடும் ஒழிக்கப்படவில்லை. மாறாக அதை முழு சப்பானிய சமூகமும் உள்வாங்கிக்கொண்டது. இப்பொழுது உள்ளவர்களிடம் இரண்டு கத்திகள் இல்லை, ஆனால் ஒவ்வொருவரின் உள்ளுக்குள் ஒரு சாமுராய் இருக்கிறார். உதாரணாமாக ஆழமான அறிவியல் கருத்துக்களை கொண்ட ஒரு சப்பானியரை உற்று நோக்கினால், அவருக்குள் ஒரு சாமுராய் தெரிவார் என்கிறார் நிடோபே. இவ்வாறு அவர்கள் சாமுராய்களின் ஒழுக்கத்தை உள்வாங்காவிட்டால்,  நவீன சப்பான் உருவாகி இருக்குமா என்பது சந்தேகமே.

Scratch a Japanese of the most advanced ideas, and he will show a samurai.[18]

அதேபோல இரண்டாம் உலகப்போரில் சப்பான் சரணடையும் நிலை ஏற்பட்டபொழுது, சரணடைவதில் விருப்பமில்லாத இராணுவ உயர் அதிகாரிகள் சாமுராய்களைப் போல தங்கள் வயிற்றைக் கிழித்து வீரமரணம் அடைந்தனர் [21]. சாமுராய்களின் பண்பாடுதான் அவர்களை இன்றும் உள்ளிருந்து இயக்குகிறது.

ஒரு சமூகம் தனக்கு அளிக்கப்பட வரலாற்றைக் கொண்டே அடுத்த கட்டத்திற்கு நகரும் [11,12]. இதை உலகில் அனைத்து  நாடுகளின் வரலாற்றிலும் காணலாம். தமிழினத்திற்கு புலிகளின் வரலாறு கிடைத்துள்ளது. இதை நிராகரித்துவிட்டு சமூகம் எதையும் செய்யமுடியாது. தமிழ்த்தேசியம்  புலிகளை உள்வாங்கியே அடுத்த கட்டத்திற்கு நகரமுடியும்.   ஆனால் எதிரிகளுக்கு இது நன்றாகவேத் தெரியும். அதனால்தான்  எதிரிகள் எப்படியாவது புலிகளின் வரலாற்றை தமிழர்களிடமிருந்து மறைத்து அழித்துவிடவேண்டும் என்ற நோக்கில் செயல்படுகிறார்கள்.

சப்பானியர்கள் எப்படி சாமுராய்களின் பண்பாட்டை  உள்வாங்கி அனைவரும் சாமுராய்கள் ஆனோர்களோ, அதுபோல தமிழர்கள் அனைவரும் புலிப்பண்பாட்டை  உள்வாங்கி புலிகளாக மாற வேண்டும். அதுதான் தமிழ்த்தேசியத்தை அடுத்த கட்டத்திற்கு நகர்த்துவதற்கு பலமான அடித்தளமாக அமையும். புலிகளை அழித்து விட்டோம் என்று கொக்கரிக்கும் எதிரிகளுக்கும்,  பயங்கரவாதத்தை ஒழித்துவிட்டோம் என்று ஒரு விடுதலை இயக்கத்தைக் கொச்சைப் படுத்துவோருக்கும்,  முழுச்சமூகமும் புலிகளாக மாறி நிற்பதுதான் சரியான பதிலாக அமையும்.

பி.கு 1: உங்கள் கருத்தை கீழே கருத்துப் பகுதியில் தெரிவித்தால் உதவியாக இருக்கும்

பி.கு.2: புலிகள் எந்த தவறும் செய்யாத இயக்கம் என்று நான் கூறவில்லை. இதை ஒவ்வொரு கட்டுரையிலும் தெளிவு படுத்தியே வருகிறேன். அவர்களிடம் இருந்து என்ன கற்கலாம் என்பதுதான் எனது கட்டுரைகளின் நோக்கம்.

உசாத்துணை:

  1. Strategy, Liddel Hart
  2. Hudson, Rex A. “The sociology and psychology of terrorism: Who becomes a terrorist and why?.” Library of Congress Washington Dc Federal Research Div, 1999.
  3. Kruglanski, Arie W., et al. “The psychology of radicalization and deradicalization: How significance quest impacts violent extremism.” Political Psychology 35 (2014): 69-93.
  4. Battle, Stephen L. Lessons in Legitimacy: The LTTE End-Game of 2007-2009. NAVAL POSTGRADUATE SCHOOL MONTEREY CA DEFENSE ANALYSIS DEPT, 2010.
  5. பரணி கிருஷ்ணரஜனி, https://www.facebook.com/parani.krishnarajani/posts/2321748251211367
  6. பரணி கிருஷ்ணரஜனி , தமிழின அழிப்பு / பத்து வருடங்கள் / எதிர்ப்பு அரசியல் https://www.facebook.com/parani.krishnarajani/posts/2337911159595076
  7. Richerson, Peter J., and Robert Boyd. Not by genes alone: How culture transformed human evolution. University of Chicago press, 2008.
  8. Csikszentmihalyi, Mihaly. “The evolving self.” (1994).
  9. Haidt, Jonathan. The righteous mind: Why good people are divided by politics and religion. Vintage, 2012.
  10. Rappaport, Roy A. Ritual and Religion in the Making of Humanity. Vol. 110. Cambridge University Press, 1999.
  11. Smith, Anthony, and Anthony D. Smith. Nationalism and modernism. Routledge, 2013.
  12. Kaufman, Stuart J. Nationalist passions. Cornell University Press, 2015.
  13. Nowak, Martin, and Roger Highfield. Supercooperators: Altruism, evolution, and why we need each other to succeed. Simon and Schuster, 2011.
  14. Grant, Adam. Originals: How non-conformists move the world. Penguin, 2017.
  15. Wright, Robert. The evolution of God: The origins of our beliefs. Hachette UK, 2010.
  16. Stark, Rodney. The triumph of Christianity: How the Jesus movement became the world’s largest religion. Harper Collins, 2011.
  17. சு.சேது, ஈழப்போரிலிருந்து நாம் கற்கவேண்டிய பாடங்கள் –  பகுதி 1
  18. Nitobe, Inazō. Bushido, The soul of Japan: An exposition of Japanese thought. GP Putnams̓ sons, 1905.
  19. Wright, Robert. Nonzero: The logic of human destiny. Vintage, 2001.
  20. சு. சேது, பண்பாட்டுத் தளத்தில் தமிழ்த் தேசிய வேர்கள்
  21. Seppukku Suicide, Encyclopaedia Britannica, https://www.britannica.com/topic/seppuku
  22. Pentland, Alex. Social physics: How good ideas spread-the lessons from a new science. Penguin, 2014.
  23. Vogl, Charles. The art of community: Seven principles for belonging. Berrett-Koehler Publishers, 2016.

Sethu

அன்புச்சோலை மூதாளர் பேணலகம் !

Posted on


எங்கட பிள்ளைகள் தேசத்தைக் காத்தார்கள் தேசம் இப்ப எங்களைக் காக்கிறது.

எழுபது எழுபத்தைஞ்சு வயசிலயும் இப்படி நாங்கள் இருக்கிறம். எங்கட வீடுகளிலையெண்டாலும் இவ்வளவு அன்பா ஆதரவா நாங்க இருப்பமே?

கிளிநொச்சியில் டிப்போ சந்தியிலிருந்து கோணாவில் நோக்கிய வீதியில், ||அன்புச்சோலை|| என எல்லோராலும் அழைக்கப்படும், முதியோர் பேணலகத்தில் நான் நின்றுகொண்டிருந்தேன்.

கடந்த மூன்று தசாப்தங்களாக, எம்மீது திணிக்கப்பட்ட போரின் வடுக்களை எம்தேசம் இன்னும் ஆற்றிக்கொள்ளாது தவிக்கின்றது. எம்மீது திணிக்கப்பட்ட கொடிய போரின் வடுக்களை இன்றும் சுமப்பவர்கள் எங்கள் முதியவர்கள். தொடர்ச்சியான இடப்பெயர்வின் அவலங்களினாலும், போர் சிதைத்த அவர்களின் பொருளாதாரத்தினாலும், தமது குடும்பங்களை இழந்து, உறவுகளைக் கைவிட்டு, ஏதிலிகளாக, யாருமற்றவர்களாக எம் சமூகத்தில் கைவிடப்பட்ட முதியோர் தொகை ஏராளம்.

திக்குக்கொன்றாய் சிதறிவிட்ட தம் உறவுகளைத் தேடியலைந்து, களைப்படைந்து, கைவிடப்பட்டு, தமது ஊரிழந்து, வீடிழந்து, தொழிலிழந்து. யாருமற்று கொடிய முதுமையிலும், தீராத நோய்களினாலும் யாருமற்றுவிட்டோம் என்ற மன உளைச்சலாலும் நொந்து அலைந்த எம் முதியவர்கள் யாருமற்று வாழ்ந்த வாழ்வு அவலமானது.

” நாங்க யாழ்ப்பாணத்தில இருக்கேக்க ஆமியால என்ர ஒரு மகள் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டுட்டாள் ”

” மற்ற மகள் நாட்டை காக்க போராடப் போயிட்டாள் ”

” இடம்பெயர்வில் என்ர கணவனும் செத்திட்டார். உறவுகள் எல்லாம் திக்குக்கு ஒண்டாய் திசைக்கொண்டாய் பிரிஞ்சு போச்சுதுகள். நான் தனிமரமா ஆகிட்டன் ”

அவர்தான் யுத்தம் மிகக் கொடுமையானதாக இருந்த 2001ஆம் ஆண்டுகளில், அன்புச்சோலை உள்வாங்கிய முதலாவது தாய்.

2001 ஏப்பிரல் 19 வன்னி மண்ணில் யுத்த மேகங்கள் கருமை சூழ்ந்து தன் உச்ச தாண்டவத்தை ஆடிய நேரம், போரினால் கைவிடப்பட்டு, யாருமற்று அனாதைகளாகப்போன எம் தேசத்து முதியவர்களுக்கான பராமரிப்பு இல்லம் ஒன்றை ஆரம்பிக்குமாறு தேசியத் தலைவர் அவர்கள் பணித்தபோது, தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் போராளிகள் மாவீரர் குடும்பநலன் காப்பகத்தினால், முல்லைத்தீவின் முள்ளியவளைப் பகுதியில்|| அன்புச்சோலை மூதாளர் பேணலகம் || உதயமாகியது.

அன்றைய போர்ச் சூழலில், மிகுந்த கஸ்ரங்களின் மத்தியில் ஆரம்பிக்கப்பட்ட அந்த இல்லத்தின் நிலைபற்றி அப்போது அங்கிருந்த தாயொருவர் சொன்னார்,

” அப்ப சரியான சண்டை சூழ்நிலை தம்பி, எல்லாரையும் போலதான் நாங்களும் சரியாக் கஸ்ரப்பட்டம். ஆனா, எங்களையும் எல்லோரும் கைவிட்டு விடேல்ல, எங்களையும் பார்க்க தம்பியவை இருக்கினம் எண்ட நிம்மதியிலிருந்தம்.”

ஆரம்பத்தில், தேச விடுதலைக்காய் தம் குழந்தைகளை இழந்து, போரின் கோரத்தினால் தம் உறவுகளையும் இழந்து தனித்துப்போன ஆறு பெற்றோர் இனங்காணப்பட்டு அவர்களுடன் அன்புச்சோலை உதயமானது.

2002ஆம் ஆண்டளவில் முல்லைத்தீவில் இருந்து கிளிநொச்சி உருத்திரபுரம் பகுதிக்கு இடம் மாற்றப்பட்டு, தற்போது கிளிநொச்சி நகரிற்கு அண்மித்த சூழலில், கனகபுரத்தில் அமைதியான ஒரு வளாகத்தில் அன்புச்சோலை தன் உறவுகளை அணைத்துக் கொண்டிருக்கின்றது.

அன்றைய பகற்பொழுது, நான் அன்புச்சோலை மூதாளர் பேணலகத்தின் வரவேற்பறையில், மாவீரர் போராளிகள் குடும்பநலன் காப்பகப் பொறுப்பாளருடன் அன்புச்சோலை பற்றிக் கதைத்துக்கொண்டிருந்தேன்.

அன்புச்சோலை இல்லத்தின் செயற்பாடுகள் மூன்று கட்டங்களாக மேற்கொள்ளப்பட்டு வருவதாகச் சொன்னார்கள்.

வரவேற்பு மண்டபத்தைக் கடந்து நான் உள்ளே பிரவேசித்தேன். அமைதியான அந்தச் சூழலில் ஆண்களுக்கெனவும் பெண்களுக்கெனவும் தனித்தனியாக விடுதிகள் அமைக்கப்பட்டிருந்தன. மீண்டும் நம்பிக்கை கொள்ளும் அவர்களின் வாழ்வுபோல முற்றத்தில் அவர்களில் சிலர் நீரூற்றி வளர்க்கும் பூமரங்கள் துளிர்த்திருந்தன. ” வாங்கோ ராசா ” என என் கைபற்றி அழைத்துச் சென்ற முதிய தாயின் அரவணைப்புடன், என்னைச் சூழ இருந்து கதைத்துக் கொண்டிருந்தவர்களின் அன்பில் நான் லயித்துப்போனேன்.

என்னமாதிரி அம்மாக்கள்? எல்லாரும் சுகமே? நான் அவர்களுடன் கதைக்கத் தொடங்கினேன். ” இஞ்சை எங்களுக்கு என்ன கஸ்ரம் தம்பி. இப்பதான் கோயிலுக்கு(சேர்ச்) போட்டு வந்தனாங்கள் ” என அவர்கள் கதைக்கத் தொடங்கினார்கள்.

பன்னிரண்டு அம்மாக்களும், பதினொரு ஐயாக்களுமாக அப்போது இருபத்திமூன்று பெற்றோர் அங்கே இருந்தனர். ஆண்களுக்கு, பெண்களுக்கென அமைக்கப்பட்டிருந்த தனித்தனி விடுதிகளைக் காட்டி என்னுடன் இருந்த அம்மாக்கள் கதைத்தவாறிருந்தார்கள்.

” இதுதான் தம்பி இப்ப நாங்கள் தங்கிற இடம் ”

” ஒவ்வொரு அறையையும் இரண்டு ரெண்டு பேர் தங்கிறநாங்கள், இஞ்சால சாப்பிடுற இடமிருக்கு, பொதுவான குளியலறைகள் இருக்கு, கோலுக்குள்ள ரீவி டெக்கும் இருக்கு ”

” பொழுதுபோக்க ரிவியும் பாக்கிறநாங்கள் ”

முன் வராந்தாவில் போடப்பட்ட கதிரைகளில் இருந்து நாங்கள் கதைத்துக் கொண்டிருந்தோம்.

பூச்சாடிகளுடன் சுத்தமாகவிருந்த அந்த வரவேற்பு அறையில் ஒருபுறம் தொலைக்காட்சிப் பெட்டியிருந்தது. அவர்கள் தங்கும் ஒவ்வொரு அறையும் வரவேற்பு அறையின் இரு பக்கமும் இருந்தன.

” நாங்கள் இப்ப கொஞ்சம் முன்னம்தான் பால் குடிச்சனாங்கள். நீங்களும் கொஞ்சம் குடியுங்கோ தம்பி ” என அந்தத் தாய் நீட்டிய பாலை நான் வாங்கிக்கொண்டேன்.

” இஞ்ச வரமுன்னம் எனக்கு வீட்டில யாருமில்லை தம்பி ”

” என்ர மகனும் வீரச்சாவடைந்திட்டான் ”

” மற்ற உறவுகளும் என்னை சுமையாகக் கருதிச்சினம். அப்பதான் தம்பியவை என்னை இஞ்ச கூட்டியந்தவை ”

ஒரு மாவீரனின் தாய் என்னிடம் சொன்னாள்.

” என்ரை பிள்ளையள் கூட என்னைக் கைவிட்டிட்டுது அப்பன் ”

” ஆனா தலைவர் (தமிழீழ தேசியத் தலைவர்) எங்கள கைவிடேல்ல ”

என்றார் இன்னுமொரு தாய். ” ஒருத்தருக்கும் வருத்தம் துன்பம் கடுமையில்லையே? ” என கேட்டேன்.

” எல்லாம் இருக்கு தம்பி, ஆனா இப்ப நாங்கள் அதற்குக் கவலைப்படுவதில்லை ” என சிரித்தவாறே சொன்னார்கள்.

அந்தப் பேணலகத்தினுள்ளேயே தமக்குத் தனியான மருத்துவ விடுதி இருப்பதாகச் சொன்னார்கள். ஒரு மருத்துவப் பெண்போராளி – விடுதலைப்புலிகள் மருத்துவப் பிரிவுப் போராளி – தங்களை பிள்ளை மாதிரி பார்ப்பதாகச் சொன்னார்கள்.

மாதமொருமுறை, என தேவைப்படும் போதெல்லாம் மருத்துவப் பிரிவைச்சேர்ந்த தேவா டொக்ரர் அன்ரியும், வந்து பார்ப்பதாகச் சொன்னார்கள்.

டாக்டர் பொன்னம்பலம் ஞாபகார்த்த மருத்துவமனையில் மேலதிக சிகிச்சைக்காக நோயாளர்கள் அனுமதிக்கப்பட்டு சிகிச்சை பெறுவதாகவும் சொன்னார்கள்.

அவர்களுடைய ஒவ்வொரு வார்த்தையிலும் மகிழ்ச்சியிருந்தது. மீண்டும் மீண்டும், தாங்கள் அரவணைக்கப்படுகின்றோம் என்ற திருப்தியிருந்தது.

மாலைவேளையில், முடியுமானவர்கள் அவர்களுக்கு முன்னால் உள்ள பூமரங்களுக்கு நீரூற்றி அவற்றை பராமரிப்பதாகச் சொன்னார்கள். மூதாட்டியொருத்தி அவர்கள் கோழி வளர்க்கும் கோழிக்கூட்டையும் அழைத்துச்சென்று எனக்குக் காட்டி மகிழ்ந்தார்.

” இதுகள் போடுற முட்டையளக் கூட நாங்கள் எல்லோருமாத்தான் பொரிச்சு சாப்பிடற நாங்கள் ” என்றார்.

தையல், பன்னம் என அவர்கள் பொழுதுபோக்காய் தாம் செய்தவற்றை என்னிடம் காட்டினார்கள்.

” ஒன்றிரண்டு பேருக்கு கொஞ்சம் வருத்தம் கடுமைதான் தம்பி, மிச்சாக்கள் எல்லாருமாச் சேர்ந்து அவையளையும் சந்தோசமாய் வைச்சிருக்கிறம் “.

என்றார் நோய்வாய்ப்பட்ட ஒரு மூதாட்டியை என்னருகே கைத்தாங்கலாக அழைத்துவந்து இருத்திய ஒருவர்.

கரும்புலி மேஜர் கலைச்செல்வனின் தந்தை ஆறுமுகம் ஐயாவையும் அம்மாவையும் அங்கே சந்தித்தேன். அவர்கள் தம்பதியாகவே அங்கேயிருந்தனர். அந்த வளாகத்தினுள்ளேயே குடும்பமாக தாங்கள் இருப்பதற்கு ஒரு சிறிய வீடு அமைக்கப்படுவதாக அவர்கள் சொன்னார்கள்.

” நாங்கள் ஒவ்வொரு நாளும் என்ன செய்யாட்டிலும், பேப்பர் மட்டும் படிக்காம விடமாட்டம் ”

” ஏனெண்டா தம்பி, நீங்கள் எல்லாம் எப்படி இருக்கிறியள் என்று அறியத்தான் ” எனத் தொடங்கிய தந்தையொருவர், ” பின்னேரங்களில் நாங்கள் கொஞ்சப்பேர் சேர்ந்து சும்மா கொஞ்சத் தூரம் நடையாய் போய் வாறநாங்கள் ” எண்டார்.

” பிறகென்ன அம்மாக்கள், சண்டை சச்சரவொண்டும் இல்லையே? ” எனக் கேட்டபோது,

” என்னடா தம்பி, நாங்கள் போராளியளிண்ட தாய்மார். கொஞ்சம் ரோசம் வரும்தானே. ஆனா அடிபடமாட்டம். சும்மா பகிடிக்கு கதைபடுவம் ” என சொல்லிச் சிரித்தனர்.

தங்குமிடங்கள், சமையல்கூடம், தனியான மருத்துவமனை, பூந்தோட்டங்கள் தவிர தனியானதொரு வரவேற்புக் கூடமும் அங்கே இருந்தது. பெண்கள் ஆண்களென தேவையானபோது அவர்களுக்கு உதவவென பணியாளர்களும் அவர்களுடனிருந்தனர்.

வாரம் இருமுறை ” அன்னை இல்லத்தில் ” இருந்து உளவளத்துணை ஆலோசகர்களும் தம்மிடம் வந்து கதைத்துச் செல்வதாகக் கூறிய அவர்களிடம், அவர்களது எஞ்சிய உறவினர்களும், புலம்பெயர்ந்த இடங்களில் இருந்துவரும் உறவுகளும் இடைக்கிடை வருவதாகச் சொன்னார்கள்.

” அன்புச்சோலை ” யின் உள்ளகப் பயனாளர்களைவிட மேலதிகமாக ஐம்பது வரையான முதியவர்கள் அன்புச்சோலையின் குடும்பத்தில் இருந்தார்கள். இவர்கள் தமது சொந்த விடுகளிலும், உறவினர்களுடனும் தற்போது வாழ்ந்தாலும், தமக்கான முகவரியாக அன்புச்சோலையையே சொல்லிவருகின்றனர். அவர்களுக்கும் எதாவது மருத்துவஉதவியோ தனிப்பட்ட உதவியோ அல்லாதுவிடின் அவர்களுக்கான மேலதிகபராமரிப்போ தேவைப்படும்போது அன்புச்சோலையே அவர்களை பொறுப்பெடுக்கின்றது.

அன்புச்சோலையில் இவ்விரண்டு உள்ளக, வெளியேயான பயனாளர்களைவிட, மூன்றாவதாக, இன்னமும் அன்புச்சோலையில் இல்லாவிடினும் தமக்கான உதவியோ, மருத்துவ வசதியோ பராமரிப்போ தேவைப்படும் முதியவர்களை சிறிதுகாலம் அன்புச்சோலை தானே பொறுப்பெடுத்து பராமரித்து அவர்கள் மருத்துவ ரீதியில் குணப்படுததப்பட்ட பின், அவர்களை அவர்களது வீட்டில் சேர்க்கின்றது.

தமிழீழத்தின் எல்லா மாவட்டங்களில் இருந்தும் விடுதலைப் புலிகளின் அரசியல்துறையினராலும், மாவீரர் போராளிகளின் குடும்பநலன் காப்பகத்தாலும் இனங்காணப்படும் முதியவர்கள் அன்புச்சோலைக்கு அழைத்துவரப்படுகின்றனர்.

04.06.2004 அன்று அவர்களுடைய இல்லத்தில் புதிதாக கட்டப்பட்டதொரு தங்குமிடத்தின் திறப்புவிழா. அவர்கள் எல்லோருமே அன்றைய நிகழ்வில் ஆழ்ந்திருந்தனர். திடீரென அவர்கள் யாருமே எதிர்பார்க்காதொரு இனிய அதிர்ச்சி. அவர்களது வளாகத்தில் வேகமாகவந்து நின்றதொரு வாகனத்திலிருந்து தமிழீழத் தேசியத்தலைவர் அவர்கள் இறங்கினார்.

” உண்மையில தம்பி எங்களுக்கு கனவுபோல இருந்திச்சி ”

” அவரை நாங்கள் பாத்திட்டம். அவர் தன்ர கையால எங்களுக்கு பரிசும் தந்தவர்.”

” நாங்கள் அவரை கும்பிடப்போக எங்கட கையைப் பிடிச்சு நா தழுதழுக்கச் சொன்னவர் ”

” நீங்கள் இல்லையம்மா, நான் தான் உங்கள் எல்லாரையும் கும்பிடவேண்டும் ” என்று.

” எங்களுக்கு எல்லாருக்கும் அழுகையே வந்திட்டுது ”

” அவரை கண்டிட்டம், இனி நாங்கள் செத்தாலும் பறவாயில்லை ”

அன்றைய நாளை என்னிடம் சொல்லும்பொழுதே அவர்கள் எல்லோரது கண்ணிலும் ஆனந்தக் கண்ணீர்.

|| அன்புச்சோலை மூதாளர் பேணலகம் நிகழ்வில் தேசியத் தலைவர் அவர்கள்…

யாருமற்றவர்கள் தாங்கள் இல்லையென அன்புச்சோலை மூதாளர் பேணலகம் அவர்களுடன் இன்றிருக்கின்றது. தமிழீழத்தின் எங்கிருக்கும் பெற்றோரும் தம் முதுமையின்போது இனியொருபோதும் தாம் கைவிடப்பட்டவர்கள் இல்லை.

அவர்களிடம் இருந்து நான் பிரிந்துவந்த அந்த மதியப் பொழுதுகளில், அங்கே மாவீரன் ஒருவனின் தாய் கூறிய வார்த்தைகளே மீண்டும் மீண்டும் என்னுள் ஒலித்துக்கொண்டிருந்தன.

எங்கட பிள்ளைகள் தேசத்தைக் காத்தார்கள். தேசம் இப்ப எங்களைக் காக்கிறது…!

அன்புமாறன்.

விடுதலைப்புலிகள் இதழ் ( ஆனி – ஆடி 2004

****

தலைவர் பிரபாகரன் பற்றி ஈழத்தின் இசை ஆளுமை இசைப்பிரியன்.

Posted on

“அவரின் மூச்சுக் காற்றே என்றும் எமை வழிநடத்தும்
அவர் காலத்தில் வாழ்ந்தோம் என்பதே அதுவே பெரும்பேறாகும்”

நன்றி IBC தமிழ்.