தமிழ்த்தேசியம்

பிரபாகரன் எனும் ஒற்றை மனிதனே தமிழ் இனம் முழுவதற்குமான ஒரே முகவரி

Posted on

இப்போதும் எல்லோரும் ஏதோ ஒரு தத்துவவரிகளுக்குள்ளாகவே அவரது வரலாற்றையும்,அவரது பயணத்தையும் நோக்கி,நுணுகப்பார்த்து தங்கள் தங்களது தராசுகளில் நிறுத்து முடிவுகளை அவசரகதியில் எடுத்து ஏமாறுகிறார்கள்.

ஆனாலும் கோடிக்கணக்கான மனிதர்களால் மிகவும் ஆழமான உணர்வுகளால் எந்தவொரு பிரதியுபகாரமும் நினைக்கப்படாமல் நேசிக்கப்படும் ஒரு அதிமானுடனாக அவர் இன்னும் கருதப்படுவதற்கு பின்னால் அவரின் ஒப்பற்ற ஆளுமையும்,தான் நேசித்த இலட்சியத்துக்காக எத்தகைய இடர்கள்வரினும் தொடரும் ஓர்மமும் நிறைந்தே காணப்படுகின்றது.

இதோ,அவருடைய ஐம்பத்திஆறாவது பிறந்ததினமும் வந்துவிட்டது.மிகவும் இருள் சூழ்ந்த ஒரு குழப்பம்நிறைந்த பொழுதில் அந்த மனிதனின் பிறந்தநாள் வந்துள்ளது.

வேறு எப்போதையும்விட இப்போதுதான் வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரன் என்ற அந்த மனிதனின் தேவையும்,அவரின் வரலாற்று மீளுகையும் முழு தமிழர்களாலும்
எதிர்பார்க்கப்படுகின்றது.

எல்லாப்பலங்களையும் இழந்து நாம் நின்றிருக்கும் இந்தபொழுதிலும் அந்த ஒற்றை மனிதன் வந்துவிட்டால் அனைத்தையும் மீளக்கட்டி அமைத்து எம்மை நிமிரச்செய்துவிடுவான் என்ற முழுமக்களின் நம்பிக்கைதான்

அந்த தலைவனின் நாற்பது ஆண்டுகால போராட்டவரலாறு.

ஆறுகோடி தமிழர்கள் இருந்தாலும் அந்த ஒற்றை மனிதனே எம்இனம் முழுவதற்குமான ஒரே முகவரியாகவும்,எல்லாத்தளைகளையும் அறுத்தெறிந்து நாம் எழுவதற்கான ஒரே பிடிமானமாகவும் எந்தவொரு பாசாங்கும் இன்றி மிக இயல்பாகவே எல்லோராலும் நம்பப்படுகின்றார்.

இன்றும் அந்த ஒற்றை மனிதனின் ஒரு சிறு குரல் வந்தாலேபோதும் இந்த இனத்துக்கு இப்போது நடந்துகொண்டிருக்கின்ற அனைத்து அநீதிகளும்,அவமானப்படுத்தல்களும் ஒரு கணத்தில் மறைந்துவிடும் என்ற நம்பிக்கையே எமது மக்கள் அனைவரதும் எதிர்பார்ப்பாக இருக்கின்றது.

இப்படிநினைப்பது சரியா,பிழையா என்பதற்கு அப்பால் இப்படியான நம்பிக்கையை ஒரு முழுமக்கள்கூட்டமும் ஒருமித்துநினைக்கிறார்கள்.அதுவே மிக உண்மை.

ஒரு தேசியஇனம் முழுமையினதும் எதிர்பார்ப்பும் அதுதான்.இந்த எதிர்பார்ப்பு என்பது நேர்மையாகவும்,முழுத்தூய்மையாகவும் தான் நேசித்த மக்களுக்காகவும்,இலட்சியத்துக்காகவும் போராடிய அந்த மனிதனின் வரலாற்றிலிருந்தே பிறப்பிக்கப்படுகின்றது.

ஏறத்தாழ நாற்பது வருடங்களாகிறது தேசியதலைவர் விடுதலைப்போராட்டத்துக்காக புறப்பட்டு.இந்த நாற்பது வருடங்களாக அவரை தொட்டும்,உரசியும்,சுற்றிவளைத்தும் மரணம் பின் தொடர்ந்தபடியே இருக்க அவர் போராட்டத்தை முன்னகர்த்தியபடியே இருந்தார்.மரணத்தை அவர் ஒரு பொருட்டாக நினைத்ததும் இல்லை.

போராட்டவாழ்வுக்கும் மரணத்துக்குமான இடைவெளி மிகமிக மெல்லிய நூலிழை போன்றது என்பதை அவர் மிகத்துல்லியமாய புரிந்திருந்தார்.ஒரு போராளிக்கு ஆக்கிரமிப்பாளனிடம் இருந்து ஒரு துப்பாக்கிச்சன்னமோ,ஒரு குண்டின் வெடித்த சிதறலோ எப்போதும் உயிர்குடிக்க காத்திருக்கும் என்பதும் அவருக்கு தெரியும்.

78ம் ஆண்டின் பெப்ரவரிமாதம் 5ம்திகதி திருநெல்வேலியில் இருந்த சிறீலங்காவின் மக்கள்வங்கிக்குள் பகலில் உள்நுழைந்து போராட்டத்தேவைக்கான பணத்தை பறித்தெடுக்கும் முயற்சிக்கு செல்வதற்கு முன்னர் தனது தோழனும் தன்னுடன் முதலில் இணைந்தவருமான கலாபதியிடம் ‘இந்த தாக்குதலில் தனக்கு ஏதும் நடந்தால்க்கூட,சோர்வின்றி போராட்டத்தை தொடரவேண்டும்’ என்று நிதானமாக கூறிச்செல்லக் கூடிய அளவுக்கு அவருக்கு போராட்டவாழ்வின் நிலையாமை தெளிவாகப் புரிந்திருந்தது.

இரண்டாவதாக அவர் போராட்டத்தின் இயல்புவிதியை எந்தவொரு கடினமான சொற்களுக்குள்ளாகவோ,அந்நிய மேற்கோள்களுக்குள்ளாகவோ எடுத்துக்கொள்ளாமல் மிகவும் இயல்பான புரிதலுக்குள்ளாகவே விளங்கிக்கொண்டிருந்தார்.

தனிஒருவனாக அவர் போராடபுறப்பட்டபோது அவருக்கு முன்பாக பெரும் பாதை ஒன்று நீண்டுநின்றது.எந்தவொரு திசைகாட்டலும் இல்லாத அந்த பாதையில் தனியனாக அவர் இறங்கினார்.சிறுகச்சிறுக கூட்டினார்.

பெருமக்கள் எழவேண்டுமானால் முதலில் அவர்களுக்கு விடுதலையின்பேரிலும்,போராட்டத்தின்மீதும் நம்பிக்கை வரவேண்டும் என்பதை தெரிந்துகொண்டார்.

அடக்கப்பட்டமக்கள் நம்பிக்கை கொண்டு எழுவதும்,ஆளும் ஆக்கிமிப்பாளர்கள் அந்த மக்களின் நம்பிக்கையை நசுக்குவதுமான இரண்டு எதிர்எதிர் வினைகள்
தான் விடுதலைப்போராட்டம் என்பது.தேசியத்தலைவர் இந்த கோட்பாட்டை ஆழமாகப்புரிந்துகொண்டார்.அதிலும் தனக்குள் மிகஆழமான நம்பிக்கையைஅவர் வளர்த்திருந்தார்.

இந்த நம்பிக்கையானது விடுதலைப்புலிகளின் முதலாவது தாக்குதலான துரையப்பா அழிப்பின்போதே அவரில் தொடங்கிவிட்டிருந்தது.1975ல் அந்த தாக்குதலுக்காக அவர் ஒரு வெள்ளை வேட்டியுடனும்,வெள்ளை சேர்ட்டுடனும் வல்வெட்டித்துறையிலிருந்து தனது நண்பனையும்
அழைத்துக்கொண்டு சென்றபோது அவருக்கு பொன்னாலை வரதராஜப்பெருமாள்கோவில் அதற்குமுன்னர் ஒருபோதும் தெரிந்திராத இடமாகவே இருந்தது.அதற்கு முன்னரே அந்த இடத்தை தெரிந்துகொண்ட வேறு இரு நண்பர்களின் தகவலினதும்,குறிப்புகளினதும் அடிப்படையிலேயே அந்த இடத்துக்கு ஏதோ ஒரு நம்பிக்கையுடன் சென்றார்

தனக்குள் வளர்த்துக்கொண்ட உறுதியான நம்பிக்கையை தனது தோழர்களிடமும்,அவர்களில் இருந்து திரளான மக்களிடமும் பெரும் தீயாக எழுப்பலாம் என அவர் உண்மையாக நம்பினார்.

விளைவுகளை ஏற்படுத்துவதும்,விளைவுகளில் இருந்து எழுச்சியையும்,எதிரிக்கு வீழ்ச்சியை ஏற்படுத்துவதுமே அவரின் போரியல்.75ம்ஆண்டு பொன்னாலையில்
துரையப்பாவை வீழ்த்தியதிலிருந்து விடுதலைப்புலிகள் அமைப்பின் விமானப் புடைவரை எல்லாமே எமது மக்களின் விடுதலையின் மீதான நம்பிக்கையை
கட்டியெழுப்புவதற்கான பொறிமுறைகளாகவே அவரால் நகர்த்தப்பட்டது.

இந்த நம்பிக்கையை ஏற்படுத்துவதற்காகவே ஒவ்வொரு தாக்குதல்களும் நிகழ்த்தப்பட்டன.அதற்காகவே போரியல்கட்டுமானங்கள் எழுப்பப்பட்டன.அரசியல்பிரிவுகள் அமைக்கப்பட்டன.தமிழீழம் என்ற கருத்தை எமது மக்களுள் பற்ற வைத்துதனை ஒரு சக்தியாக எழுப்புவதில் அவர் ஓயாது செயற்பட்டார்.

ஒரு இனம் பலநூற்றாண்டு பரிணாமத்தில் அடையும் விழிப்புணர்வையும் விடுதலையின் மீதான நம்பிக்கையையும் அவர் வெறும் நாற்பது ஆண்டுகால போராட்டத்தில் தனது ஓய்வற்ற போராட்டத்தினூடாக ஏற்படுத்திவிட்டார்.

இனி,

முழுவிடுதலையை தமிழினம் அடையும் வரைக்கும் அவரின் பயணம் என்றும் தொடரும்.இந்தப் பயணத்தின் முன்னால் செல்லும் பாதை காட்டியாகவே அவர் இன்னும் தொடர்ந்துகொண்டு இருக்கிறார்.அவர் சோர்வும்,விரக்தியும் அடைந்து ஓய்ந்திருந்தபொழுதுகள் அவரின் போராட்ட வரலாற்றில் இருந்ததில்லை.

அவருக்குள் இருக்கும் ஆன்மஉறுதியும்,மாவீரர்களின் இலட்சியநெருப்பும் அவரை முன் நடத்தியபடியே இருக்கும்.அவரின் வழிகாட்டலில் எழுவது மட்டுமே அந்த ஓய்வற்ற தலைவனுக்கு எங்களின் பிறந்ததின செய்தியாக இருக்கும்.

ச.ச.முத்து

தனியனாக நின்று தணலேற்றிய தலைவனின் தூரப்பார்வை..

Posted on

இன்றைய மாவீரர் நாள்கூட இதற்கு முந்திய மாவீரர்நாட்களை விட வித்தியாசமாகிவிட்டது அதிசயம்தான். இந்த நாளை நாம் எப்படிப் பயன்படுத்தப் போகிறோம் என்ற கேள்விக்கு விடை தேடும் புதியதொரு சவாலுடன் இந்த நாள் மறுபடியும் எம் கண்முன் மலர்ந்திருக்கிறது.

ஒவ்வொரு மாவீரர் நாள் வந்தாலும் சிங்கள தேசம் உறங்காமல் விழித்துக் கொண்டிருக்கும். பலாலி முகாமில் இருந்து பனாகொட முகாம்வரை ” எங்கு விடியப்போகிறதோ..? ஐயோ..! எப்படி விடியப்போகிறதோ..? ” என்று சிங்கள இனவாதத்திற்கு கெடிக்கலக்கத்துடன் விடிவதுதான் மாவீரர் தினத்தின் விடியலாக இருந்தது.

அது அன்று ஆனால் இன்று காலம் மாறியிருக்கிறது.. ஆனால் சவால் மாறவில்லை..

” புலிகள் ஆயுதங்களை கீழே வைத்தால் இந்த நாட்டில் 24 மணி நேரத்தில் சமாதானம் மலர்ந்துவிடும்..” என்றான் சிங்கள இனவாதி ஜே.ஆர்.

இன்று..

ஆயுதங்கள் மௌனித்துக் கிடக்கின்றன.. சிங்களவன் சத்தமில்லாமல் மாவீரர் துயிலும் இல்லங்களை இடித்துக் கொண்டிருக்கிறான்.. பிரபாகரன் வீட்டை இடித்துக்கொட்டி, அவன் வீட்டுக்கு அருகில் இருந்த ஆலமரத்தைத் தறித்து புத்தவிகாரையும், புனித வெள்ளரசு மரமும் வைக்க துடித்துக் கொண்டிருக்கிறான்.

ஆயுதங்களை போடுங்கள் என்று சொன்ன அயலில் உள்ள அறிவிலிகள் எல்லாம் அவனோடு சேர்ந்து கும்மாளமடிக்கின்றன… மாவீரனோ துயிலிடமும் இல்லாமல் தூபியும் இல்லாமல் துன்மார்க்கர் கூட்டத்திடையே துறவியாகி நிற்கிறான்.

அடடா அன்று..

கங்கை கொண்டான் சோழன், இமயத்தில் புலிக்கொடி பதித்தான் நம் இராஜேந்திரன், கனகவிசயர் தலையில் கல்லெடுத்து கண்ணகிக்கு சிலை வைத்தான் சேரன் செங்குட்டுவன் என்று திரைக்கதை எழுதிய தமிழக வீரர்கள் வன்னியில் நடப்பதைப் பார்த்துவிட்டு திரை மூடி இருந்தார்கள். இவர்கள் எமக்கு தொப்புள் கொடி உறவுகள் என்றார்கள் சில வெத்து வேட்டு தமிழர்கள்… மாவீரன் மௌனமாகவே அந்தத் திரைப்படத்தையும் வீர வசனங்களையும் பார்த்துச் சிரித்தான்.

பயங்கரவாத பட்டியலிட்ட உலகம் புதுமாத்தளனையும், முள்ளிவாய்க்காலையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது. ஒரு வாரத்தில் 140.000 பேர் கொன்று குவிக்கப்பட்டபோது.. பெண்கள் நிர்வாணமாக்கி கடித்துக் குதறி ஓநாய்கள் தின்பது போல தின்னப்பட்டபோது தன் பட்டியலை அது சரி பார்த்துக் கொண்டிருந்தது..

தண்டனை வழங்கப்படாத இந்தக் குற்றங்களுக்கு நீதிகேட்க.. அதைத் தடுக்க வக்கற்ற.. உலக சமுதாயம் பயங்கரவாத பட்டியலில் தன் பெயரையும் சேர்த்துக்கொண்ட அவலத்தையும் மாவீரன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் மௌனமாக..

நச்சுப் புகை அடித்து நம் வீரர்கள் கொல்லப்பட்டபோது.. போர் விதிகள் மீறப்பட்டபோது.. உலகத்தின் அதி நவீன சற்லைற்றுக்களால் அவதானிக்கப்பட்டு எதிரிக்கு தகவல் கொடுக்கப்பட்டபோது.. புலிகளின் ஆயுதக்கப்பல்கள் ஒவ்வொன்றாக மூழ்கடிக்கப்பட்டபோது.. வெள்ளைக் கொடியுடன் வந்தவன் வெட்டி வீழ்த்தப்பட்டபோது.. சற்லைற்றுக்களால் பார்த்து உலக நாகரிகம் சந்தோஷப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. இந்த வெட்கங்கெட்டவர்களின் நாடுகளின் பட்டியலிலா தமிழீழ தேசமும் இடம் பெறப்போகிறது.. மாவீரன் முதல் தடவையாக வெட்கப்பட்டான்.

பின்பொருநாள்..

சனல் 4 தணலாக வெளிவந்தது, ஐ.நாவின் அறிக்கை வந்தது, நோர்வேயின் குற்ற ஒப்புதல் வந்தது.. அநீதியில் இருந்து தப்பிக்கொள்ள துடிக்கும் அந்த உலக அவலங்களை எல்லாம். மாவீரன் பார்த்து காறித் துப்பினான்.

” வந்த பின் அறிக்கை விடும் பேடிகள் அல்லடா நாம் வருமுன் காப்பதற்காக அவன் போராடிய வீரர்..! ” என்று சொல்லாமல் சொன்னான். உலகை எதிர்த்து தன்னந்தனியனாகப் போராடினான், தன்மானத்துடன் தூய தமிழ்க் காற்று வெளியில் கலந்தான் – அவன் மாவீரன். அவன் வாழ்விலும் அர்த்தமுண்டு.. அவன் இறப்பிலும் அர்த்தமுண்டு..!https://i1.wp.com/www.alaikal.com/news/wp-content/uploads/mv-flash1.jpg

மாவீரன் என்பவன் ஒருவனல்ல.. இலட்சக்கணக்கான தமிழர்கள் உயிர் கொடுத்த தமிழ் மான ஈகம்..! வீரம்..! ஆதித் தமிழன் போற்றிய அகில உலக நாகரிகம் ! அதற்கு வடிவம் கிடையாது.. அதற்கு தூபியும் கிடையாது, தூண்களும் கிடையாது..

பல்லாயிரம் பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக தமிழன் வடித்த தன்மான வீர இலட்சிய வடிவம் அது..

புறநானூற்றில் வரும் புகழ் வீரனெல்லாம் தூபிக்குள்ளா இருக்கிறான்..? மாவீரனுக்கு துயிலிடம் கிடையாது.. ஏனென்றால் அவன் துயில்வதில்லை.. எதிரியிடம் தண்ணீரும் வாங்கிக் குடிக்க மறுத்து, மானத்திற்காக உயிர்விட்ட சங்கத்தமிழ் வீரனுக்கு எதிரி மாநில ஆட்சியை கொடுத்தால் வாங்குவானா..? ஒப்பிட்டுப்பார்…!

மாவீரர்நாளை இன்று போட்டிக்கு நடத்துகிறான் தமிழன் என்று கூறி தமிழ் மானத்தை குலைக்க முயல்வோரையும் மாவீரன் பார்க்கிறான்..

போட்டிக்கு நடாத்துகிறான் என்று ஒருவனை ஒருவன் கொச்சைப் படுத்தினால் நம்மை நாமே அழிக்கும் நாசமே மீண்டும் மிஞ்சும்… போட்டிக்கு நடத்தவில்லை அவன் போட்டி போட்டு நடாத்துகிறான்.. அவன் வாழ்க..! என்று திருப்பிப் போடு.. எல்லாவற்றையும் மறந்துவிட்டு, மாவீரனுக்காக நீயும் ஒரு மலரெடுத்துப் போடு.

மாவீரர் சமாதிகளை இடிப்பவனை மட்டுமல்ல.. அதை இடிக்காமல் இடிப்பவர்களையும் மாவீரன் அறிவான்…

அவன் அறியாதது எதுவும் இல்லை..

எல்லோரையும்… எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன் மாவீரன்..

அதனால்தான்..

எல்லோரையும் தள்ளி நிற்கும்படி கூறிவிட்டு தன்னந் தனியனாக வந்து தன் மாவீரத் தம்பியரின் ஈகச் சுடரில் தனி ஒருவனாக நின்று தணலேற்றினான் பிரபாகரன்..

கடுகளவும் கறைபடியாத காந்த நெருப்பு…!

அவன் ஏற்றிய நெருப்பின் ஒளிக்கு முன்னால் போலிகள் எல்லாமே பொசுங்குவதே வரலாறு..

உலக நாகரிகத்தில் ஏற்றப்பட்ட முதல் தமிழ் விளக்கை இன்றுவரை அணையவிடாது காத்த அந்த வீரத் தமிழ் மறவருக்கு இதயத்தால் அஞ்சலிகள்..

எமக்கு செய்த இழி செயலை எம் எதிரிக்குக்கூட செய்ய மாட்டோம்.. செய்தால் எங்கள் வீரம் அக்கணமே செத்துவிடும் என்று உலகுக்கு சொல்லி உயிர் கொடுத்த மாவீரனுக்கு முன்னால் மாபெரும் உலகமே தலை சாய்த்து நிற்கிறது.

உழுத்துப் போன உலகத்தை உதறிவிட்டு தனியனாக தம்பிகளுக்கு விளக்கேற்றிய தம்பி பிரபா நீ வாழ்க..!!

அலைகள் 27.11.2011

தேசியத் தலைவர் வே.பிரபாகரன் அவர்களின் மாவீரர் நாள் கொள்கைப் பிரகடன உரைகளின் தொகுப்பு

Posted on

எனது அன்புக்கும் மதிப்புக்குமுரிய தமிழீழ மக்களே

நவம்பர் 27

(மாவீரர் நாள்)

எனது அன்புக்கும் மதிப்புக்குமுரிய தமிழீழ மக்களே,

இன்று வணக்கத்துக்குரிய நாள்.

சுயநல இன்பங்களைத் துறந்து பொதுநல இலட்சியத்திற்காகப் போராடி வாழ்ந்து, அந்தச் சத்திய இலட்சியத்திற்காகச் சாவைத்தழுவிய உத்தமர்களை நாம் நினைவு கூரும் புனித நாள்.

இன்றைய நன்னாளில், அந்த மகத்தான மனிதப் பிறவிகளின் நினைவாக நாம் ஏற்றும் தீபங்களில், அந்த அக்கினி நாக்குகளின் அபூர்வ நடனத்தில், எமது மாவீரர்களின் சுதந்திரத் தாகம் அணையாத சுடராக ஒளிவிட்டு எரிவதை நாம் எமது நெஞ்சில் நினைவு கொள்வோமாக.

சத்தியம் மீது கட்டப்பட்ட இலட்சியத்திற்காக மடிபவர்கள் என்றுமே சாவதில்லை. அவர்கள் ஒவ்வொருவருமே தனிமனித சரித்திரங்களாக என்றும் வாழ்வார்கள்.

(2005)

மாவீரர்கள் அபூர்வ மனிதர்கள்

எமது வீர சுதந்திர வரலாறு இந்த மாவீரர்களின் இரத்தத்தால் எழுதப்பட்டிருக்கிறது. இவர்களது இறப்புக்கள் அர்த்தமற்ற இழப்புக்கள் அல்ல. இந்த வீரர்களின் சாவுகள் எமது சரித்திரத்தையே இயக்கும் உந்து சக்தியாக, எமது போராளிகளின் உறுதிக்கு உத்வேகமளிக்கும் ஊக்கு சக்தியாக அமைந்துவிட்டது.

இந்த மாவீரர்கள் காலத்தால் சாகாத சிரஞ்சீவிகள். சுதந்திரச் சிற்பிகள். எமது மண்ணிலே ஒரு மாபெரும் விடுதலை எழுச்சிக்கு வித்திட்டுச் சென்ற வீரமறவர்கள். எமது இனத்தின் சுதந்திரத்திற்காக, கௌரவத்திற்காக, பாதுகாப்பிற்காக தமது இன்னுயிரை அர்ப்பணித்துள்ள இந்த மகத்தான தியாகிகள் காலம் காலமாக எமது இதயக் கோவிலில் பூசிக்கப்பட வேண்டியவர்கள்.

ஒரு விடுதலை வீரன் சாதாரண வாழ்க்கையை வாழும் ஒரு சாதாரண மனிதப் பிறவி அல்ல. அவன் ஒரு இலட்சியவாதி. ஒரு உயரிய இலட்சியத்திற்காக வாழ்பவன். தனக்காக வாழாமல் மற்றவர்களுக்காக வாழ்பவன். மற்றவர்களின் விடிவுக்காக, விமோசனத்திற்காக வாழ்பவன். சுயநலமற்ற, பற்றற்ற அவனது வாழ்க்கை உன்னதமானது. அர்த்தமானது. சுதந்திரம் என்ற உன்னத இலட்சியத்திற்காக அவன் தனது உயிரையும் அர்ப்பணிக்கத் துணிகிறான். எனவே, விடுதலை வீரர்கள் அபூர்வமான மனிதப் பிறவிகள். அசாதாரணமான பிறவிகள்.

ஒரு விடுதலை வீரனின் சாவு ஒரு சாதாரண மரண நிகழ்வு அல்ல. அந்தச் சாவு ஒரு சரித்திர நிகழ்வு. ஒரு உன்னத இலட்சியம் உயிர்பெறும் அற்புதமான நிகழ்வு. உண்மையில் ஒரு விடுதலை வீரன் சாவதில்¬. அவனது உயிராக இயங்கி வந்த இலட்சியத் தீ என்றுமே அணைந்து
விடுவதில்லை. அந்த இலட்சிய நெருப்பு ஒரு வரலாற்றுச் சக்தியாக மற்றவர்களைப் பற்றிக் கொள்கிறது. ஒரு இனத்தின் தேசிய ஆன்மாவைத் தட்டி எழுப்பி விடுகிறது.

(1990)

தமிழன்னையின் கருவூலத்தில் மாவீரர்கள்

எமது மாவீரர்கள் மகத்தான இலட்சியவாதிகள். தேசிய விடுதலை என்கின்ற உயரிய இலட்சியத்திற்காக வாழ்ந்து அந்த இலட்சியத்திற்காகத் தமது வாழ்வைத் தியாகம் செய்தவர்கள். இதனால்தான் இவர்கள் சாதாரண மனிதர்களிலிருந்து வேறுபட்டு நிற்கிறார்கள். உயர்ந்து நிற்கிறார்கள். எமது தேசத்தின் வரலாற்றில் சங்கமமாகி நிற்கிறார்கள்.

தோற்றம், மாற்றம், மறைவு என்ற சூட்சுமச் சுழற்சியிலே காலம் நகர்கிறது. ஓய்வின்றி ஓடிக்கொண்டிருக்கும் இந்தக் காலநதியில் காலத்திற்குக்காலம் தோன்றிமறையும் நீர்க்குமிழிகள் போன்று நிலையற்றதாக மனிதவாழ்வு சாவோடு முடிந்துபோகிறது, முற்றுப்பெறுகிறது. ஆனால், எமது மாவீரர்களது வாழ்வும் வரலாறும் அப்படியானவையல்ல. மரணத்தின் பின்னாலும் அவர்களது வாழ்வு தொடர்கிறது. சாவோடு அவர்களது வாழ்வு அடங்கிப்போகவில்லை. அவர்கள் தமிழன்னையின் கருவூலத்தில் நித்திய வாழ்வு வாழ்கிறார்
கள். சத்தியத்தின் சாட்சியாக நின்று, மனவலிமையின் நெருப்பாக எரிந்து, எம்மைச் சுதந்திரப் பாதையில் வழிகாட்டி, நெறிப்படுத்திச் செல்கிறார்கள்.

(2006)

மாவீரர்கள் வணங்கா மன்னர்கள்

எமது மண்ணிலே, எமது காலத்திலே எமது கண்முன்னே வீரத்திற்கு இலக்கணமாக வாழ்ந்து, விடுதலையின் வித்தாக வீழ்ந்தவர்கள் எமது மாவீரர்கள். எதிரிக்குத் தலைவணங்காத வணங்கா மன்னர்கள். எமது தேசவிடுதலைக்காகக் களமாடி வீழ்ந்த மாவீரர் அனைவரும் மனிதமலைகளாக, மனிதக்கோட்டைகளாகவே எமது மண்ணைக் காத்து நிற்கின்றனர்.

ஈடிணையற்ற ஈகங்கள் புரிந்து, அளப்பரிய அர்ப்பணிப்புக்கள் செய்து, எண்ணற்ற சாதனைகள் புரிந்து எமது தேசத்தின் வரலாற்றுச் சக்கரத்தை விடுதலையின் பாதையில் விரைவாக அசைத்துச் செல்பவர்கள் எமது மாவீரர்களே.

(2007)

சிங்களத்தின் கனவு நிச்சயம் கலையும்

எமது மாவீரர்கள் இந்த மண்ணை ஆழமாக நேசித்தார்கள். தாயக விடுதலைக்காகத் தமது கண்களைத் திறந்த கணம் முதல் நிரந்தரமாக மூடிய கணம் வரை அவர்கள் புரிந்த தியாகங்கள் உலக வரலாற்றில் ஒப்பற்றவை. எந்த ஒரு தேசத்திலும் எந்த ஒரு காலத்திலும் நிகழாத அற்புதமான அர்ப்பணிப்புக்களை எமது மண்ணிலே எமது மண்ணுக்காக எமது மாவீரர்கள் புரிந்திருக்கிறார்கள்.

இந்த மண்ணிலேதான் எமது மாவீரர்கள் பிறந்து, வளர்ந்து, வாழ்ந்தார்கள். இந்த மண்ணிலேதான் அவர்களது பாதச்சுவடுகள் பதிந்திருக்கின்றன. அவர்களது மூச்சுக்காற்றும் கலந்திருக்கிறது. இந்த மண்ணிலேதான் எமது இனம் காலாதிகாலமாக, கொப்பாட்டன், பாட்டன் என தலைமுறை தலைமுறையாக வாழ்ந்துவருகிறது. எமது இனச் சரித்திரம் நிலைபெற்ற இந்த மண்ணை ஆழமாகக் காதலித்து, இந்த மண்ணிற்காகவே மடிந்து, இந்த மண்ணின் மடியிலேயே எமது மாவீரர்கள் படுத்துறங்குகிறார்கள். அவர்கள் பள்ளிகொள்ளும் இந்த மண் எமக்கேயுரித்தான மண். எமக்கே சொந்தமான மண். இந்த வரலாற்று மண்ணை ஆக்கிரமித்து, அடக்கியாளச் சிங்களம் திமிர்கொண்டு நிற்கிறது. தீராத ஆசை கொண்டு நிற்கிறது. மனித துயரங்களெல்லாம் அடங்காத, அருவருப்பான ஆசைகளிலிருந்தே பிறப்பெடுக்கின்றன. ஆசைகள் எல்லாம் அறியாமையிலிருந்தே தோற்றம் கொள்கின்றன.

ஆசையின் பிடியிலிருந்து மீட்சிபெறாதவரை சோகத்தின் சுமையிலிருந்தும் விடுபடமுடியாது. மண்ணாசை பிடித்து, சிங்களம் அழிவு நோக்கிய இராணுவப் பாதையிலே இறங்கியிருக்கிறது. உலகத்தையே திரட்டிவந்து எம்மோடு மோதுகிறது. இராணுவ வெற்றி பற்றிய கனவுலகில் வாழ்கிறது. சிங்களத்தின் இந்தக் கனவுகள் நிச்சயம் கலையும். எமது மாவீரர் கண்ட கனவு ஒருநாள் நனவாகும். இது திண்ணம்.

(2008)

அடிபணிவு என்ற பேச்சுக்கு இடமில்லை

இராணுவ அடக்குமுறை என்ற அணுகுமுறை மூலம் தமிழ் மக்களின் தேசியப் பிரச்சினையைத் தீர்க்க முடியாது என்பதை சிங்கள அரசு இன்னும் தெரிந்து கொண்டதாகத் தெரியவில்லை. இராணுவ மேலாதிக்கத்தை எட்டிப் பிடிக்க வேண்டும் என்ற ஆதிக்க வெறி இன்னும் சிங்கள ஆளும் வர்க்கத்திடமிருந்து அகன்று போனதாகத் தெரியவில்லை.

இராணுவ ஆதிக்கத்திற்கும், அழுத்தத்திற்கும் புலிகள் இயக்கம் என்றுமே விட்டுக்கொடுத்ததேயில்லை. கொண்ட கொள்கையில் நாம் என்றுமே வளைந்து கொடுத்ததில்லை. எமது இயக்கத்தின் இந்த உறுதிப்பாட்டை உலகத்தின் மிகப்பெரிய இராணுவமே பரீட்சித்துப் பார்த்து தோல்வி கண்டது. சிங்கள இராணுவமும் இந்த வரலாற்றுத் தவறை சந்திக்கத்தான் நேரிடும்.

(1991)

நாம் போர்வெறியர்கள் அல்ல

இன்று எமது விடுதலை இயக்கம் மிகவும் கடினமான, நெருக்கடிகள் நிறைந்த ஒரு வரலாற்றுப் பயணத்தைத் தொடர்ந்துகொண்டிருக்கிறது. உலகின் எந்தவொரு விடுதலை இயக்கமுமே சந்தித்திராத பல சரிவுகளை, பல திருப்பங்களை, பல நெருக்கடிகளை நாம் இந்த வரலாற்று ஓட்டத்திலே எதிர்கொண்டிருக்கிறோம். எமது பலத்திற்கு மிஞ்சிய பாரிய சக்திகளையெல்லாம் நாம் எதிர்கொண்டிருக்கிறோம். வல்லமைக்கு மிஞ்சியவல்லாதிக்க சக்திகளோடு நேரடியாக மோதியிருக்கிறோம்.

அலையலையாக எழுந்த எதிரியின் ஆக்கிரமிப்புக்களையெல்லாம் நேருக்கு நேர் நின்று சந்தித்திருக்கிறோம். பெருத்த நம்பிக்கைத் துரோகங்கள், பெரும் நாசச் செயல்கள் என எமக்கு எதிராகப் பின்னப்பட்ட எண்ணற்ற சதிவலைப் பின்னல்களையெல்லாம் தனித்துநின்று தகர்த்திருக்கிறோம். புயலாக எழுந்த இத்தனை பேராபத்துக்களையும் மலையாக நின்று எதிர்கொண்டோம்.

இவற்றோடு ஒப்புநோக்குகையில், இன்றைய சவால்கள் எவையும் எமக்குப் புதியவையும் அல்ல, பெரியவையும் அல்ல. இந்தச் சவால்களை நாம் எமது மக்களின் ஒன்றுதிரண்ட பலத்துடன் எதிர்கொண்டு வெல்வோம்.

சிங்கள தேசம் ஆக்கிரமித்து அடிமைகொள்ளத் துடிக்கும் இந்த மண் அதற்கு என்றுமே சொந்தமானதன்று. இந்த மண் எமக்குச் சொந்தமான மண். பழந்தமிழர் நாகரீகம் நீடித்து நிலைபெற்ற மண். வரலாற்றுக் காலத்திற்கு முற்பட்ட காலத்திலிருந்தே எமது மூதாதையர் வாழ்ந்து வளர்ந்த மண். இந்த மண்ணிலேதான் எமது ஆதிமன்னர்கள் இராச்சியங்களும் இராசதானிகளும் அமைத்து அரசாண்டார்கள். எமது இன வேர் ஆழவேரோடியுள்ள இந்த மண்ணிலே, நாம் நிம்மதியாக, கௌரவமாக, அந்நியரின் அதிகார ஆதிக்கமோ தலையீடுகளோ இன்றி, எமது வாழ்வை நாமே அமைத்து வாழவிரும்புகிறோம். ஆங்கிலேயக் காலனியாதிக்கம் அகன்று, சிங்கள ஆதிக்கம் எம்மண் மீது கவிந்த நாள் முதல், நாம் எமது நீதியான உரிமைகளுக்காக அகிம்சை வழியிலும் ஆயுத வழியிலும் போராடிவருகிறோம்.

சுயநிர்ணய உரிமைக்கான எமது இந்த அரசியல் போராட்டம் கடந்த அறுபது ஆண்டுகளுக்கு மேலாக நீடித்துச்செல்கிறது. இந்த நீண்ட படிநிலை வரலாற்றில், வெவ்வேறு காலகட்டங்களில் வெவ்வேறு வடிவங்களாக எமது போராட்டம் வளர்ச்சியும் முதிர்ச்சியும் கண்டுவந்திருக்கிறது.

ஆரம்பத்தில் அமைதியாக, மென்முறை வடிவில், சனநாயக வழியில் அமைதி வழிப்போராட்டங்கள் வாயிலாக எமது மக்கள் நீதிகேட்டுப் போராடினார்கள். அரசியல் உரிமை கோரி, தமிழ் மக்கள் தொடுத்த சாத்வீகப் போராட்டங்களைச் சிங்கள இனவாத அரசு ஆயுத வன்
முறை வாயிலாக மிருகத்தனமாக ஒடுக்கமுனைந்தது. அரச ஒடுக்குமுறை கட்டுக்கடங்காமல் உக்கிரம் அடைந்து, அதன் தாங்கமுடியாத கொடுமைகளை எமது மக்கள் சந்தித்தபோதுதான், வரலாற்றின் தன்னியல்பான விதியாக எமது விடுதலை இயக்கம் பிறப்பெடுத்தது.

சிங்கள இனவாத அரசின் ஆயுதப் பயங்கரவாதத்திலிருந்து எமது மக்களைப் பாதுகாக்கவே நாம் ஆயுதமேந்த நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டோம். ஆயுத வன்முறை வழியை நாம் விரும்பித் தேர்வு
செய்யவில்லை. வரலாறுதான் எம்மிடம் கட்டாயமாகக் கையளித்தது. தவிர்க்கமுடியாத தேவையின் நிர்ப்பந்தமாக ஆயுதப் போராட்டத்தை வரித்துக்கொண்ட போதும், நாம் எமது மக்களின் தேசியப் பிரச்சினைக்குப் போரை நிறுத்தி, அமைதி வழியில் தீர்வுகாணவே விரும்புகிறோம். இதற்கு எமது விடுதலை இயக்கம் என்றுமே தயாராக இருக்கிறது.

நாம் சமாதான வழிமுறைகளுக்கு என்றுமே எதிரானவர்கள் அல்லர். அதேநேரம் நாம் சமாதானப் பேச்சுக்களிற் பங்குபற்றத் தயங்கியதும் இல்லை. சமாதான வழிமுறை தழுவி, எமது மக்களின் அரசியல் உரிமைகளை வென்றெடுக்க, திம்புவில் தொடங்கி, ஜெனீவா வரை பல்வேறு வரலாற்றுச் சூழல்களிற் பேச்சுக்களிற் பங்குபற்றிவந்திருக்கிறோம். எமது மக்களின் தேசியப் பிரச்சினைக்குச் சமாதான வழியில் தீர்வுகாண நாம் முழுமனதுடனும் நேர்மையுடனும் செயற்பட்டபோதும் பேச்சுக்கள் எல்லாம் தோல்வியிலேயே முடிந்தன. சிங்கள அரசுகளின் விட்டுக்கொடாத கடும்போக்கும், நாணயமற்ற அரசியல் அணுகுமுறைகளும் இராணுவவழித் தீர்விலான நம்பிக்கைகளுமே இந்தத் தோல்விகளுக்குக் காரணம்.

(2008)

வல்லரசுகளின் எதிர்மறையான தலையீடு

எமது பிராந்தியத்திலே உலகப் பெருவல்லரசுகளின் இராணுவ, பொருளாதார, கேந்திர நலன்கள் புதைந்து கிடப்பதை நாம் நன்கு அறிவோம். அந்த நலன்களை முன்னெடுக்க உலக வல்லரசுகள் முனைப்புடன் முயற்சிப்பதையும் நாம் விளங்கிக்கொள்கிறோம்.

இதற்கு இலங்கைத்தீவில் நெருக்கடிநிலை நீங்கி, சமாதானமும் நிலையான நல்லாட்சியும் தோன்ற அனைத்துலக நாடுகள் ஆர்வமும் அக்கறையும் காட்டுவதையும் நாம் ஏற்றுக்கொள்கிறோம். இதேநேரம் பேரினவாதச் சிங்கள அரசு உலகநாடுகளின் நலன்களையும் அவை எமது பிராந்தியத்திற் பதிந்திருப்பதையும் தமக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்த முயற்சிக்கிறது. போலியான, பொய்யான பரப்புரைகள் வாயிலாக உலக நாடுகளைத் தமது வஞ்சக வலைக்குள் வீழ்த்தி, தமிழரது விடுதலைப் போராட்டத்திற்கு எதிராகத் திருப்பிவிடுகின்ற கைங்கரியத்தைச் செய்துவருகிறது.

சிங்கள அரசின் வஞ்சக வலைக்குள் வீழ்ந்து, உலகநாடுகள் எமது பிரச்சினையில் எதிர்மறையான தலையீடுகளைச் செய்வதுதான் எமக்கும் எமது மக்களுக்கும் வருத்தத்தையும் ஏமாற்றத்தையும் தருகிறது.

(2007)

குறிவைக்கப்படும் புலம்பெயர் தமிழர்கள்

இவற்றுக்கும் மேலாக, புலம்பெயர்ந்து வாழும் எமது மக்கள் தாம் வாழும் நாடுகளிலே பலம்பொருந்திய சக்தியாக நின்று, தமிழீழ விடுதலைப் போருக்கு உதவி வருவதையும் அரசியல் ஆதரவைத் திரட்டிவருவதையும் சிங்களத் தேசத்தாற் பொறுத்துக்கொள்ள முடியவில்லை. சிங்களப் பேரினவாதத்தின் கோரப்பிடிக்குட்சிக்கி, எம்மக்கள் அழிந்துவருவதையும் அந்தப் பேரழிவைத் தடுக்க, புலம்பெயர்ந்த மக்கள் அரசியற் போராட்டங்களையும் மனிதாபிமானப் பணிகளையும் மேற்கொண்டு வருவதையும் சிங்களப் பேரினவாதத்தாற் சகிக்கமுடியவில்லை.

எனவேதான், புலம்பெயர்ந்து வாழும் மக்களுக்கும் தாயக மக்களுக்கும் இடையிலான உறவுப்பாலத்தை உடைத்து, தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தை நசுக்கிவிடச் சிங்களப் பேரினவாதம் தீவிரமாக முயற்சித்துவருகிறது. இந்த அநியாயத்திற்குச் சில உலக நாடுகளும் துணைபோகின்றன. எம்மக்கள் தாம் வாழும் நாடுகளின் அரசியற் சட்டங்களுக்கு அமைவாக, நீதி தவறாது மேற்கொள்ளும் அரசியற் போராட்டங்களையும் மனிதாபிமானச் செயற்பாடுகளையும் படுபாதகமான குற்றவியற் செயல்களாக இந்நாடுகள் காட்டிவருகின்றன.

தமிழ் மக்களின் பிரதிநிதிகளையும் தமிழின உணர்வாளர்களையும் கைதுசெய்து, சிறைகளிலே அடைத்து, அவமானப்படுத்தியிருக்கின்றன. நீதி கேட்டு, நியாயம் கோரி எம்மக்கள் நடாத்திய போராட்டங்களைக் கீழ்த்தரமாகக் கொச்சைப்படுத்தியிருக்கின்றன.

(2007)

முடிவில்லாத துன்பியல் நாடகம்

முடிவில்லாத ஒரு துன்பியல் நாடகமாகத் தமிழரின் இனப் பிரச்சினை தொடர்கிறது. எமது பிரச்சினைக்குத் தீர்வுகாண ஆளும்கட்சி முயற்சிப்பதும் எதிர்க்கட்சி எதிர்ப்பதும் பின்பு எதிர்க்கட்சி ஆளும் கட்சியாக மாறி மீண்டும் அதே முயற்சியும் அதே எதிர்ப்புமாக இந்தச் சிங்கள அரசியல் வரலாற்று நாடகம் தொடர்ச்சியாக ஒரே பாணியிற் கடந்த ஐம்பது வருடங்களுக்கு மேலாக மேடையேறி வருகிறது. இலங்கையில் மாறிமாறி ஆட்சிபீடம் ஏறும் இரு பெரும் சிங்கள அரசியற் கட்சிகளுமே தமிழர்களுக்கு விரோதமான இந்த விபரீத நாடகத்தின் இயக்குனர்கள். இந்த இனவாத நாடகத்தின் கதாநாயகர்கள் காலத்திற்குக்காலம் மாறியபோதும் கதையின் கருப்பொருள் மாறவேயில்லை. தற்போது கொழும்பில் உருவாகியிருக்கும் அரசியல் நெருக்கடியும் இந்த அபத்த நாடகத்தின் அப்பட்டமான வெளிப்பாடுதான்.

தமிழர்களைப் பகடைக் காய்களாகப் பாவித்து ஆடப்படும் இந்த சதுரங்க விளையாட்டின் எதிர்விளைவாக எத்தனையோ சமரச முயற்சிகள் பாழடிக்கப்பட்டன. எத்தனையோ பேச்சுவார்த்தைகள் முறிந்து போயின. எத்தனையோ உடன்பாடுகள் கிழித்தெறியப்பட்டன. எத்தனையோ ஒப்பந்தங்கள் செயலிழந்து செத்துப் போயின. இதனால் தமிழரின் பிரச்சினை தீர்வின்றித் தொடர்கிறது. காலத்தால் மோசமாகித் தமிழரின் அவல வாழ்க்கை தொடர்கிறது.

(2003)

நிறைவேற்றப்படாத மாவீரர்களின் கனவு

தமிழீழ மக்களின் தேசிய விடுதலைப் போராட்டத்தைச் சர்வதேச மயப்படுத்தி, உலகத்தின் கவனத்தை எம்மீது திருப்பினோம். எனினும் எமது மாவீரர் கண்ட கனவு இன்னும் நிறைவுபெறவில்லை.

எமது தாயக மண் இன்னும் முழுமையாக விடுதலைபெறவில்லை. எமது மக்கள் இன்னும் பூரண சுதந்திரம் அடைந்துவிடவில்லை. தமிழீழத்தின் தொன்மைவாய்ந்த, வரலாற்றுப் புகழ்மிக்க நகரங்களும் பட்டினங்களும் அங்கு வாழ்ந்து வரும் எமது மக்களும் இன்னும் சிங்கள இராணுவ ஆக்கிரமிப்புப் பிடியிலிருந்து விடுபடவில்லை. அவர்கள் திறந்த வெளிச் சிறைச்சாலைகளில் அடைபட்டு, நசிபட்டு, மிதிபட்டு வாழ்கிறார்கள். தமது சொந்த மண்ணிலிருந்து வேர் அறுபட்டு இடம்பெயர்ந்த பல்லாயிரக்கணக்கானோர், தாம் பிறந்து வாழ்ந்த நிலங்களுக்குத் திரும்ப முடியாது அகதி முகாம்களில் அல்லற்படுகிறார்கள்.

எமது மக்களின் துயரும் துன்பமும் தொடர்கிறது. தேச விடுதலை என்ற எமது இலட்சியம், எமது மாவீரர்கள் கனவுகண்ட அந்த சத்திய இலட்சியம் இன்னும் நிறைவுபெறவில்லை. தமிழீழ விடுதலைப் போராட்ட வரலாற்றிலேயே என்றுமில்லாதவாறு ஓர் இக்கட்டான, சிக்கலான சூழ்நிலையை நாம் இன்று எதிர்கொண்டு நிற்கின்றோம். போருமின்றி, நிலையான சமாதானமுமின்றி, இயல்பு நிலையுமின்றி, இடைக்காலத் தீர்வுமின்றி, இனப் பிரச்சினைக்கு முடிவுமின்றி, நாம் ஒரு அரசியல் வெறுமைக்குள் வாழ்ந்து வருகின்றோம். இந்த அரசியற் சூனிய நிலை நீடித்தால், அது எமது இலட்சியப் போராட்டத்திற்குப் பெரும் பங்கத்தை ஏற்படுத்திவிடும் என்பது திண்ணம்.

மூன்று தசாப்தங்களாக முடிவின்றித் தொடர்ந்து ஆயுதப் போருக்கு நாம் ஓய்வுகொடுத்து மூன்று ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன. நாம் அமைதிகாத்த இக் கால விரிப்பில், சமாதான வழிமூலமாகத் தேசிய இனப் பிரச்சினைக்குத் தீர்வுகாண எம்மாலான சகல முயற்சிகளையும், நேர்மையுடனும் உறுதிப்பாட்டுடனும் நாம் மேற்கொண்டோம் என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள்.

…இடைக்காலத் தீர்வுமின்றி, நிரந்தரத் தீர்வுமின்றி, நிலையான அமைதியுமின்றி, நிம்மதியான வாழ்வுமின்றி, நாம் அரசியல் வெறுமைக்குள் தொடர்ந்தும் சிறைபட்டுக் கிடக்க முடியாது. சிங்கள தேசமானது தமிழினத்தை அரவணைத்து, இணைத்து வாழவும் விரும்பவில்லை. அதே சமயம், பிரிந்து சென்று தனித்து வாழவும் விடுவதாக இல்லை. இரண்டும் கெட்டான் நிலையில் விடிவின்றி, விடுதலையின்றி, எதிர்காலச் சுபீட்சமின்றி சூனியமான அரசியல் இருட்டுக்குள் நாம் தொடர்ந்தும் வாழமுடியாது. பொறுமைக்கும் எதிர்பார்ப்புக்கும் எல்லைக்கோடுகளுள்ளன. அந்த எல்லைக் கோடுகளை நாம் அடைந்துவிட்டோம்.

(2004)

தமிழீழ தாயகம் அடிப்படையானது

எந்தவோர் அரசியற் தீர்வுத் திட்டத்திற்கும் தமிழரின் தாயகம் அடிப்படையானது. தமிழரின் நிலமானது தமிழரின் தேசிய வாழ்விற்கும் தேசிய தனித்துவத்திற்கும் ஆதாரமானது. தமிழர்கள் வரலாற்று ரீதியாக வாழ்ந்துவரும் தாயக நிலத்தை அங்கீகரிக்காத எந்தவொரு திட்டமும் தமிழரின் தேசியப் பிரச்சினைக்குத் தீர்வாக அமையாது.

(1998)

நாம் எதற்காகப் போராடுகின்றோம்?

நாம் எதனைக் கேட்கின்றோம்? எதற்காக நாம் போராடி வருகின்றோம்? நாம் எமது மண்ணில், வரலாற்று ரீதியாக எமக்குச் சொந்தமான நிலத்தில், நாம் பிறந்து வாழ்ந்த எமது தாயகப் பூமியில், நாம் நிம்மதியாக, கௌரவமாக, எவரது தலையீடுகளுமின்றிச் சுதந்திரமாக வாழ்வதற்கு விரும்புகின்றோம்.

நாமும் மனிதர்கள். மனிதர்களுக்கான அடிப்படை உரிமைகளைக் கொண்ட ஒரு மனித சமூகம். தனித்துவமான மொழியையும், பண்பாட்டு வாழ்வையும், வரலாற்றையும் கொண்ட ஒரு தனித்துவமான இனத்தைச் சேர்ந்த மனிதர்கள் நாம். எம்மை ஒரு மனித சமூகமாக, தனித்துவப் பண்புகளைக் கொண்ட மக்களாக ஏற்குமாறு கேட்கிறோம். எமது அரசியல் வாழ்வை நாமே தீர்மானித்துக் கொள்ளும் உரிமை எமக்குண்டு. இந்த உரிமையின் அடிப்படையில் நாமே எம்மை ஆளும்வகையில் ஒரு ஆட்சிமுறையை அமைத்து வாழவே நாம் விரும்புகிறோம்.

(1997)

மகாவம்ச மனவுலகில் சிங்களம்

சிங்களத் தேசம் இன்னும் மகாவம்ச மனவுலகில், அந்தப் புராணக் கருத்துலகிற் புதைந்துபோய்க் கிடக்கிறது. இலங்கைத் தீவானது தேரவாத பௌத்தத்தின் தெய்வீகக் கொடையென்றும் சிங்கள இனத்திற்கே உரித்தான சொத்துடைமை என்றும் மகாவம்சம் திரித்துவிட்ட புனைகதையிற் சிங்களமக்கள் இன்னும் சிக்குண்டு கிடக்கிறார்கள். அடிமனதில் ஆழமாக உறைந்து, அசைவற்றதாக இறுகிப்போன இந்தப் புராணக் கருத்து நிலையிலிருந்து சிங்களத் தேசம் விடுபடப் போவதில்லை.

இந்தக் கருத்தியற் குருட்டுத்தனத்தால் இலங்கைத் தீவின் உண்மை வரலாற்றையும் அங்கு நிலவும் சமுதாய மெய்நிலைகளையும் சிங்கள மக்களாலும் அவர்களது அரசியல், மதத் தலைமைகளாலும் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. இலங்கைத் தீவின் வடகிழக்கு மாநிலத்தைத் தாயகத் தேசமாகக் கொண்டு, தமிழீழ மக்கள் என்ற வரலாற்றுத் தொன்மைமிக்க ஓர் இனம் இருப்பதையும் அவர்கள் ஒரு தனித்துவத் தேசமாக வாழ்ந்து வருவதையும் அவர்களுக்கு அடிப்படையான அரசியல் உரிமைகள், சுதந்திரங்கள் உள்ளன என்
பதையும் சிங்களவராற் புரிந்துகொள்ளவோ ஏற்றுக் கொள்ளவோ முடியவில்லை.

தமிழரது இருப்பு நிலைபற்றிய உண்மையைக் கிரகித்து, அவர்களது அரசியல் அபிலாசைகளைப் புரிந்துகொள்ளச் சிங்களத்தேசம் மறுத்து வருவதாலேயே தமிழ்மக்களது தேசிய இனப்பிரச்சினை தீர்வின்றி, முடிவின்றிச் சிக்கலடைந்து இழுபட்டு வருகிறது.

சிங்கள மக்களின் மகாவம்ச மனவமைப்பில், அவர்களது சமூகப் பிரக்ஞையில், அவர்களது அரசியற் கருத்துலகில் அடிப்படையான மாற்றம் நிகழுமென நாம் எதிர்பார்க்கவில்லை. சிங்கள – பௌத்த மேலாண்மைவாதத்தின் வீச்சும் வலுவும் தணிந்துபோகவில்லை.

மாறாக, அது புதிய, புதிய வடிவங்களை எடுத்துப் புத்துயிர்பெற்று வருகிறது. தென்னிலங்கை அரசியற் களத்தில் அதன் ஆதிக்கம் மேலோங்கி வருகிறது. இப்படியான புறநிலையில், தமிழரின் தேசிய இனப்பிரச்சினைக்குச் சிங்களத் தேசத்திலிருந்து ஒரு நீதியான, நியாயமான தீர்வு கிட்டுமென அன்றும் சரி, இன்றும் சரி, நாம் நம்பிக்கை கொண்டிருக்கவில்லை. எமக்கே உரித்தான எமது அடிப்படை உரிமைகளை நாமாகவே போராடி வென்றெடுக்க வேண்டுமே தவிர, சிங்கள அரசியல்வாதிகளின் காருணியத்தில் பெற்றுக்கொள்ளலாம் என நாம் என்றுமே கருதியதில்லை.

இதுவே, அன்றும் இன்றும் எமது விடுதலை இயக்கத்தின் உறுதியான இலட்சியமாக இருந்து வருகிறது.

(2005)

தமிழீழத் தனியரசே ஒரே தீர்வு

சிங்கள ஆட்சியாளர்கள் தமிழரின் தேசியப் பிரச்சினைக்குச் சமாதான வழியில் ஒரு நியாயமான தீர்வை ஒருபோதும் முன்வைக்கப்போவதில்லை என்பது இன்று வெட்டவெளிச்சமாகியிருக்கிறது. எத்தனை ஆண்டுகள் கடந்துசென்றாலும் எத்தனை யுகங்கள் ஓடி மறைந்தாலும் சிங்களத் தேசத்தில் மனமாற்றம் நிகழப்போவதில்லை என்பதும் தமிழருக்கு நீதிகிடைக்கப்போவதில்லை என்பதும் இன்று தெட்டத்தெளிவாகியிருக்கிறது.

எனவே, நடக்கமுடியாத விடயத்தில் நம்பிக்கை வைத்து, தொடர்ந்தும் அதே பழைய பாதையில் நடைபோட இனியும் நாம் தயாரில்லை. எம்மை நாமே ஏமாற்றிக்கொள்ளவும் நாம் விரும்பவில்லை. சிங்களப் பேரினவாதத்தின் கடுமையான போக்கு, தனியரசு என்ற ஒரேயரு பாதையைத்தான் இன்று தமிழீழ மக்களுக்குத் திறந்துவைத்திருக்கிறது.

எனவே, இந்த விடுதலைப் பாதையிற் சென்று, சுதந்திரத் தமிழீழத் தனியரசை நிறுவுவதென இன்றைய நாளில் நாம் தீர்க்கமாக முடிவுசெய்திருக்கிறோம். எமது அரசியற் சுதந்திரத்திற்கான இந்தப் போராட்டத்தை விரைவாக ஏற்று அங்கீகரிக்குமாறு நீதியின் வழிநடக்கும் உலகநாடுகளையும் சர்வதேச சமூகத்தையும் நாம் அன்போடு வேண்டுகிறோம்.

உலகத் தமிழினத்தின் எழுச்சி

தமிழினம் விடுதலைப் பாதையில் வீறுகொண்டெழுந்திருக்கின்ற இந்தப் பெருமைமிகுந்த வரலாற்றுக் காலகட்டத்தில் உலகத்தமிழினத்தின் உதவியையும் பேராதரவையும் நாம் வேண்டிநிற்கிறோம். இந்தச் சந்தர்ப்பத்திலே எமது புலம்பெயர்ந்த உறவுகள் காலங்காலமாக விடுதலைப் போராட்டத்திற்குச் செய்துவரும் பெரும் பங்களிப்பிற்கும் உதவிகளுக்கும் எனது அன்பையும் நன்றியையும் தெரிவித்துக் கொள்வதோடு தொடர்ந்தும், உங்கள் தார்மீகக் கடமையை ஆற்றுமாறு வேண்டுகிறேன். இதேபோன்று எமக்காக உணர்வுபூர்வமாக உரிமைக்குரல் கொடுத்துவரும் தமிழக உறவுகளுக்கும் தமிழகத் தலைவர்களுக்கும் எனது அன்பையும் நன்றியையும் தெரிவித்துக்கொள்வதோடு எமது தமிழீழத் தனியரசு நோக்கிய போராட்டத்திற்கு தொடர்ந்தும் நல்லாதரவும் உதவியும் வழங்கி, எமக்குப் பக்கபலமாகச் செயற்படுமாறு அன்போடும் உரிமையோடும் வேண்டுகிறேன்.

(2006)

இலட்சியத்தை நிச்சயம் அடைவோம்

இன்று உலகம் மாறி வருகிறது. உலக ஒழுங்கும் மாறி வருகிறது. உலக நாடுகளின் உறவுகளும் மாறி வருகின்றன. மனித சமுதாயம் முன்னென்றும் காணாத புதிய சவால்களுக்கு முகம் கொடுத்து நிற்கின்றது. இன்றைய உலக நிதர்சனத்தை, அதன் யதார்த்தப் புறநிலைகளை நாம் உதாசீனம் செய்ய முடியாது. இன்றைய காலத்தையும், இக் காலத்தில் கட்டவிழும் சூழலையும் நாம் ஆழமாகப் புரிந்து, காலநிலை மாற்றங்களுக்கு ஏற்ப, எமது விடுதலைப் பாதையை செப்பனிடுவது அவசியம். இன்றைய காலத்தின் தேவை அது. உலகப் போக்குடன் முரண்படாது, உலக வரலாற்றின் ஓட்டத்திற்கு இசைவாக, நாமும் எமது போராட்ட வரலாற்றை முன்னகர்த்திச் செல்வதே விவேகமானது. இன்றைய வரலாற்றின் கட்டாயமும் அதுவே.

…அமைதி வழியில், மென்முறை தழுவி, நேர்மையுடனும் நெஞ்சுறுதியுடனும் நாம் எமது போராட்ட இலட்சியத்தை அடைய முயன்று வருகின்றோம். காலத்திற்கு ஏற்ப, வரலாற்றுக் கட்டாயத்திற்கு அமைய, எமது போராட்ட வழிமுறைகள் மாறலாம். ஆனால் எமது போராட்ட இலட்சியம் மாறப் போவதில்லை.

சத்தியத்தின் சாட்சியாக நின்று, எமது மாவீரர்களின் தியாக வரலாறு எமக்கு வழிகாட்டும். அந்த சத்தியத்தின் வழியில் சென்று, நாம் எமது இலட்சியத்தை அடைவோம் என்பது உறுதி.

(2002)

“புலிகளின் தாகம் தமிழீழத் தாயகம்”

 எனது அன்பிற்கும் மதிப்பிற்குமுரிய தமிழீழ மக்களே!
இன்று மாவீரர் நாள்.
தமிழீழச் சுதந்திரப் போரை இந்தப் பூமிப்பந்திலே முதன்மையான விடுதலைப் போராட்டமாக முன்னிறுத்திய எமது மாவீரச் செல்வங்களை நினைவுகூரும் தூயநாள்.

ஆயிரமாயிரம் அக்கினிப் பந்துகளாக, எரி நட்சத்திரங்களாக எரிந்து, எமது விடுதலை வானை அழகுபடுத்தி, அலங்கரித்து நிற்கும் எமது சுதந்திரச்சிற்பிகளை நினைவுகூரும் புனிதநாள்.

புதிய தமிழ் தேசத்தை நிர்மாணித்து வழிநடத்தும் தலைவரை தமிழினம் பெருமையுடன் வாழ்த்துகின்றது

Posted on

“தலைவர் பிரபாகரன் தமிழ் மக்களின் சார்பாக அடக்குமுறையாளர்களுக்கு எதிராக எழுந்து நிற்பவர் மாத்திரமல்ல, தமிழர்கள் மதிப்போடும், மாண்போடும் வாழ, ஒரு தேசியத்தைக் கட்டியெழுப்பிய தலைவருமாக இருக்கின்றார். இவரை தமிழினம் பெருமையுடன் வாழ்க வளர்க என வாழ்த்துகின்றது.”


1. தமிழ் மக்களின் நம்பிக்கைக்குரியவர் பலருக்குச் சவாலுமானவர் பிரபாகரன்

இலங்கை, தமிழீழம் மற்றும் உலகெங்கும் வாழுகின்ற தமிழர்கள் அனைவரும் 26.11.2004ல் தனது 50வது அகவையை நிறைவு செய்யும் தமிழர் தலைவரை நெஞ்சம் நிறைந்து நீடூழி வாழ்க வாழ்கவென வாழ்த்துகிறார்கள்.

ஏனென்றால் அவர் சிங்கள ஏகாதிபத்திய சக்திகளுக்குச் சவாலாகவும், தமிழ் மக்களின் விடுதலை வேங்கை நிறை வீரனாகவும் கணிக்கப்படுகிறார். சிங்கள அரசியல் சக்திகளுக்கும், அதன் அடக்குமுறையின் கருவியான இராணுவத்துக்கும் அவர் ஒரு சவால் ஆக இருப்பது மட்டுமல்ல, அடக்குமுறைக்கு மறைமுகமாகவும், நேரடியாகவும், ஊக்குவிக்கின்ற சுயநலமிக்க வல்லரசுகளுக்குத் தடையாகவும் சவாலாகவும் எழுந்து நிற்கின்றார். தன் மக்களைக் காப்பாற்ற நம்பிக்கையுடைய இராணுவ பலத்தைக் கட்டியெழுப்பி தாயக மண்ணினதும், மக்களினதும் ஒற்றுமைக்கு வழிகாட்டியாக இருக்கின்றார்.

இவரது தலைமைத்துவத்தை தாயகத்தில் மட்டுமல்ல உலகில் வாழுகின்ற பெரும்பான்மையான தமிழ் மக்களும் ஏற்றுக்கொண்டு இவரை தங்களுடைய விடுதலையின் வீரனாகவும், உலகிற் ஓர் தனித்துவ தலைமைத்துவத்தைப் பேணுபவராகவும், கருதுகின்றபடியால் 26.11.2004 நாள் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றது. இவரின் செயற்பாடுகள் உலகின் விடுதலைப் போராட்ட வரலாற்றில் ஒரு புதிய அத்தியாயத்தைத் தோற்றுவிக்கின்றது.

2. பிரபாகரனுக்கு தோன்றுவதற்கு முந்திய சிங்கள அடக்குமுறைகள்

சமூகவேறுபாடு, பிரதேசவேறுபாடு, சீதனக்கொடுமை, படித்தோர்-படியாதோர் வேற்றுமை, அசையா சொத்துக்களை மேலாகத் தேடும் போக்கு இப்பேர்ப்பட்ட அடிமைத்தனங்கள் பீடித்திருந்த தமிழ்ச் சமூகத்தின் மத்தியில் தான் இவரது பிறப்பு அமைந்தது. ஏற்கனவே இலங்கை பிரித்தானியரிடமிருந்து சுதந்திரம் பெற்ற பொழுது சிங்கள அரசியல் தலைவர்கள் முழு அதிகாரத்தையும் தாமே பெற்று அதைப் பயன்படுத்தி இலங்கை நாட்டை ஒரு முழு பௌத்த நாடாக மாற்றக் கொண்டிருந்த இரகசியத் திட்டத்தை அன்றைய தமிழ்த் தலைவர்கள் ஓரளவிற்கு அறிந்திருந்தனர். ஆனாலும் அதற்கெதிராகக் குரல் கொடுத்து போராடத் தயங்கினர். இதன் காரணமாக தமிழ் மக்ககளின் எதிர்காலம் பறிபோவதற்கு காரணமாகவும், சிங்கள மக்களின் மேலாண்மை ஓங்குவதற்கும் உந்துசக்தியாகவும் ஒரு வகையில் அமைந்து விட்டார்கள்.

பிரித்தானிய அரசு இலங்கையிலிருந்து வெளியேறியதும் சி;ங்கள அரசு தன்னுடைய பெரும்பான்மை அதிகாரத்தைப் பயன் படுத்தி இந்திய வம்சாவளித் தமிழர்களின் பிரஜா உரிமையைப் பறித்தனர், தமிழ் மக்களின் பாரம்பரிய நிலங்களில் அரசின் உதவியுடன் சிங்களவர்களை குடியேற்றினர், சிங்கள மொழியை தனி அரச மொழியாகப் பிரகடனம் செய்து, தமிழ் மக்களினது கல்வியிலும், வேலைவாய்ப்புக்களிலும், அவர்களுடைய முன்னேற்றங்களிலும் தடைகளையும் ஏற்படுத்தினர். இவைகளின் பாரிய விளைவுகளை தமிழ் பொது மக்கள் வேதனையுடன் அனுபவித்தனர். ஆனால் தேர்தல் காலத்தில் மட்டும் தங்களுடைய தொகுதிகளைச் சந்தித்து வந்த தமிழ்த் தலைவர்கள் இம்மாற்றங்கள் ஏற்படுத்திய தாக்கஙகளை முழமையாக உணர முடியவில்லை. அதினால் அவர்கள் நாடாளுமன்றத்துக்கு உள்ளும் வெளியிலும் செய்த போராட்டங்கள் பிசுபிசுத்துப் போயின.

சிங்களக் காடையரும் அரச படைகளின் காடைத்தனமும் தமிழ் மக்களின் பாதுகாப்பிற்கும் உயிர்வாழ்விற்கும் சவாலாக எழுந்த வேளையில், அன்றைய தமிழ் தலைவர்கள் என்ன செய்வது என்று அறியாது திணைத்தனர். சர்வ தேசம் தமிழ் மக்கள்மேல் அவிழ்த்து விடப்பட்ட காடைத்தனத்தைக் கண்டு மௌனம் சாதித்தனர். இந் நிலையில் இராணுவ அடக்குமறைக்கும் காடைத்தனத்திற்கும் சவாலாக எவரும் அன்று இருக்கவில்லை.

3. சிங்கள கொடுமைத்தனத்தின் மத்தியில் அரசிற்கு சவாலாகத் தோன்றிய பிரபாகரன்.

இலங்கை சுதந்திம் பெற்ற பின்பு, இலங்கை அரச பயங்கரவாதம் தமிழ் மக்களை கொன்று எரித்தும், அவர்களுடைய உடமைகளை சூறையாடிக் கொள்ளையடித்தும் வந்தனர். தமிழ் மக்களின் பேரறிவின் அடையாளச் சின்னமாக கட்டி எழுப்பப் பட்ட யாழ் பொது நூலகத்தை சிங்கள காடையர் எரித்தனர், தமிழ் பெண்களை வல்லுறவுக்கு உள்ளாக்கினர், தமிழ் மக்களின் மொழி கலாச்சாரச் சின்னங்களை அழித்தனர். இக்காலகட்டத்தில் தான் பிரபாகரன் தோன்றினார்.

அவரின் கண்களும், காதுகளும், இதயமும் மக்கள் அனுபவிக்கும் துன்பங்களின் கொடூரத்தை கண்டன, அழுகுரலை கேட்டன. அவர் வளர வளர, மக்களின் அபயக் குரல் அவர் மேல் வளர்ந்தது. சுpங்கள கொடுமையிலிருந்து தன்மக்களை விடுதலைக்கு இட்டுச்செல்ல வேண்டும் என்ற உறுதி மலை போல் அவர் உள்ளத்தில் திரண்டது. ஆனால் அவர் தன்னுடைய நாளுக்காகக் காத்திருந்தார். பதுங்குவதில் பலம் தேடினார்.

பலருக்கு வேதனையாகவும், அதிர்ச்சியுமாக அமைந்த தன்னுடைய திட்டங்களை மெதுவாக நடைமுறைப்படுத்தி தமிழ் மக்கள் மீது கட்டவிழ்த்து விடப்பட்ட பௌத்த சிங்களக் கொடூரங்களை நிறுத்தினார்;. நீங்கள் செய்த கொடூரங்கள் இனிப் போதும் என்ற செய்தியை தென்னிலங்கை சிங்களவருக்கு செய்தியாக அனுப்பினார். சிங்களவர்கள் இதன்பின்குதான் விழித்தௌத் தொடங்கினர்.

4. மக்கள் மத்தியில் எழுந்து நிற்கும் ஓர் தனித்துவத் தலைவர்

இவர் தன்னுடைய தீர்க்கமான 30 வருடப் போராட்டத்துக்குப்பின் தமிழ் மக்களுடைய, உயர்ந்த-தாழ்ந்த, செல்வர்;-ஏழைகள், படித்த-படியாத மக்களின் அன்பையும் மதிப்பையும் வென்றெடுத்தார். இவரை அன்று கடுமையாக விமர்சித்தவர்களும் இன்று இவருடைய தலைமைத்துவத்தைப் பாராட்டுகிறார்கள். இவருடைய எதிரிகள் இவருடைய பெயரைக் கொச்சைப்;படுத்தினாலும், இவர் உலகத் தலைவர்களுடைய ஒப்பற்ற கவனத்தை ஈர்ந்துள்ளார். இவர் தன்னுடைய நேர்மையான இலட்சியத்திலிருந்து கீழிறங்கி உலகின் சக்திகளுக்கு அடிமைப்பட்டு விடுதலைப் போராட்டத்தைக் கைவிட்டு விட்டவரல்ல. இலட்சியத்தில் நான் தவறின் என்னையே அழித்துவிடுங்கள் என்று கூறுகின்றார்,

5. தமிழினம் இன்னொரு தலைமைத்துவத்தை தேட ஏன், எப்படி தள்ளப்பட்டது?

பெரும்பான்மை சிங்கள ஜனநாயக அரசினதும், அதனுடைய இராணுவத்தினதும் கொடூரமான அடக்குமுறையால் கசப்பான அனுபவங்களைப் பெற்ற தமிழ்மக்கள், இவ் அடக்குமுறைக்கு எதிராக பழைய தலைமைத்துவத்தின் பயனற்ற தன்மையை உணந்தனர். புதிய தலைமைத்துவத்தைத் தேடத்தொடங்கினார்கள்.

இந்திய தமிழ் நாட்டையும் இலங்கையின் வட-கிழக்குப் பகுதிகளையும் இணைத்து பரந்த தமிழ் நாடு உருவாகிவிடுமோ என்ற பயம் சிங்கள இனவாதிகள் மனதில் ஆளமாக இருந்தது. அதனால் தமிழ் மக்கள் தமக்குச் சமமாக வாழுகின்ற அடிப்பட உரிமை கேட்டதைக் கூட அவ்வித கண்ணோட்டத்தில் தான் பார்த்தனர். தமிழர் தங்களுடைய மொழி, மறை, பண்பாடுகளுடன் தனித்துவத்தோடு வாழுவதையும் சிங்கள இனவாதிகள் தமது ஆதிக்கத்திற்கு எதிர் சக்தியாக நோக்கினர். இதன் காரணமாக தமிழ் மக்களின் எல்லா வித போராட்டத்தையும் அடக்குவதற்கு நாடாளுமன்றில் தமது பெரும் பான்மையை பாவித்து தமிழ் மக்களுக்கு எதிரான சட்டங்களையும் இராணுவ நடவடிக்கைகளையும் பயன்படுத்தினார்கள்.

அகிம்சையும், ஜனநாயக வழிமுறைகளும் தோற்கடிக்கப்பட்டு தமிழ்மக்கள் அவமானப்படுத்தப் பட்ட இக்காலகட்டத்தில் தான் பொறுமையிழந்த தமிழ் இளைஞர்கள் இவ்அரச பயங்கரவாதத்துகக்கு எதிராக வன்முறையை பிரயோகிக்க ஆயத்தமானார்கள். இருள் நிறைந்த எதிர்காலத்தில் நம்பிக்கை இல்வாதவர்களாக, கல்வி, வேலைவாய்ப்புகளை இழந்தவர்களாக இருந்த இளைஞர்கள் பழைய தலைமைத்துவத்தை கைவிட்டு ஒரு புதிய அரசியல் நோக்குடன் ஆயதம் கலந்த தலைமைத்துவத்தைத் தேடினார்கள்.

6. புதிய தலைமைத்துவத்தைப் பற்றிய தவறான கணிப்பு

யார் புதிய தமிழ் தலைமைத்துவத்தை தோன்றுவிக்க காரண கார்த்தாக்களாக இருந்தார்களோ அவர்கள் தான் இன்று இப் புரட்சியான தலைமைத்துவத்தைப் பற்றி பல சந்தேகங்களும் கேள்விகளும் எழுப்புகின்றனர்.

தமிழ் தலைமைத்துவம் அகிம்சை வழியிலும் ஜனநாயகத்திலும் இருந்து எவ்விதம் இப் புதிய தலைமைத்துவத்தை ஆரபித்தனர் என்ற உண்மையை ஒதுக்கிவிட்டு புதிய தமிழ் தலைமைத்துவம் சென்ற நோக்குப் பற்றி பல கேள்விகள் பெரும்பான்மை சிங்களவருக்கும் அவர்களது அரசுக்கும் எழுகின்றது. இப்புதிய தலைமையுடன் எவ்வாறு பேசிக் கையாளுவது என்ற பிரச்சினையும் எழுந்தது. பல சிங்களவர்களும், ஏன் சில தமிழர்கள் கூட, இந்தத் தலைமையை இராணுவ பலத்தால் வெற்றி கொள்ள முடியும் என்றும், அப்படி அழிக்கப்படாவிடின் இத் தீவிரவாதிகளால் தமிழர் விடுதலையடைந்து பிரிந்து போய் விடுவர் என்றும் எண்ணினர்.

சிங்கள அரசும், வல்லரசுகளின் உதவியுடன், இதற்காக பல வழிகளில் கடின முயற்சி செய்து, பல மறைமுகமான வழிகளில் இந்தத் தலைமைக்குப் பதிலான வேறு தமிழ்த் தலைமையை ஏற்படுத்த முனைந்தது. அரசு புதிய தலைமையைப் புறம்தள்ளி தங்களுக்கு விசுவாசமாக இருக்கக்கூடிய நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களை கவர்ச்சிகரமான ஆசைகளைக் காட்டித் தன் பக்கம் இழுக்க முனைந்தது. கடந்த காலத்தில் மிதவாத அரசியல்வாதிகள் என்று பெயர் சூட்டப்பட்ட சில தமிழ் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் அரசாங்கத்தின் இவ்வலைக்குள் விழுந்தார்கள். தமிழனாய்ப் பிறந்தாலும், தமிழ்ப் பேசத் தெரியாத கூலிக்கு அமர்த்தப்பட்ட வெளிநாட்டமைச்சருடைய செயற்பாடுகள் தமிழ் மக்களையும் அவர்களுடைய தீவிரவாதத் தலைமைத்துவத்தையும் புறம்தள்ள முயன்றது. ஆனால் பெரும்பான்மையான தமிழர்கள் அவற்றை ஒரு நய வஞ்ஞக காட்டிக்கொடுப்பாக கணித்து அவரையும் சகாக்களையும் நிராகரித்தார்கள். வரலாறு இவர்களுக்கு நீதி வழங்கும்.

உண்மையாகவே ஜனநாயகத் தீர்வை தமிழ் மக்களுக்கு வழங்க வேண்டுமென்று பெரும்பான்மையான சிங்கள மக்களும் அதன் அரசுகளும் நினைக்குமாக இருந்தால், புதிய தலைமையைப் புரிந்துகொண்டு அத்தலைமையை தமிழ் மக்களின் உண்மையான தலைமையாக ஏற்று, இனப்பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காண முன்வரவேண்டும். இது முன்னெடுக்கப்பட வேண்டுமாக இருந்தால் சிங்களத் தலைமைத்துவம் ஊழல் நிறைந்த ஜனநாயகத்திலிருந்தும், நாடாளுமன்றத்தின் உள்ளும் வெளியும் நடாத்தும் காடைத்தனத்திலிருந்தும் விடுபட்டு, புதிய தமிழ் தலைமைத்துவத்தை யதார்த்த முறையில் ஏற்றுக்கொண்டு, தமிழரின் தனி மனித உரிமைகளையும், இன உரிமைகளைக் மதிக்கவும் காக்கவும் முன்வரவேண்டும்.

7. சிங்கள ஜனநாயகத்தின் ஊழல்தன்மையே புதிய தமிழ்த் தலைமைத்துவத்தைத் தேடத் தள்ளியது

இலங்கையில் சரி வெளி நாட்டில் சரி ஜனநாயகத்தைப் பற்றியும் தலைமைத்துவத்தைப் பற்றியும் மிகவும் குறுகிய நோக்கைக் கொணடிருப்பதினாலேயே பல ஜனநாயகவாதிகள் இப் புதிய தமிழ் தலைமைத்துவத்தைப் புரிந்து கொள்வதில் சிரமப்படுகின்றார்கள். இவர்;களுடைய மேற்கத்திய கல்வியும், காலனித்துவம் சார்;பான சிந்தனைகளும் இவர்களுடைய ஒற்றைப் போக்கு கணணோட்டத்தை தோற்றுவிக்கின்றது.

இவர்கள் தங்கள் ஜனநாயகத்தினுள் நடக்கின்ற ஊழல்கள், அநீதிகளைப் பற்றி பெரிதும் பேசுவதில்லை. இவர்களின் ஜனநாயகப் போக்கு எத்தனையோ ஊழல்களையும் அநீதிகளையும் அதிகரித்திருக்கின்றது, மிகவும் பயங்கரமான சர்வாதிகாரிகளை உருவாக்கியிருக்கின்றது, அதுமட்டுமல்லாது இவர்களுடைய மேற்கத்திய உருவாக்கம், காலனித்துவத்தின்பின் ஏற்பட்ட வளர்ச்சிகளையும் மூன்றாம் மண்டல நாடுகளின் பிரச்சினைகளையும் திறந்த கணணோட்டத்தில் ஏறெடுத்துப் பார்க்க மறுக்கின்றது. இவர்கள் எல்லாவற்றையும் தமது பாரம்பரிய சிந்தனைக் கோட்பாட்டின் ஊடாகச் சிந்திப்பதையும், தம்மை உயர்வாகக் கருதுகின்ற அரக்கத்தனத்துடன் தூர நிகழ்வுகளையும் நிலைமைகளையும்; பற்றித் தீர்ப்பிடுகின்றார்கள். ஆகவே இலங்கை அரசாங்கமும் அத்துடன் துணை போகும் மற்றும் வல்லரசுகளும் உண்மையான, நேர்மையான முயற்சியெடுத்து தோல்வியுற்ற ஜனநாயகத்திலிருந்து எழுகின்ற இந்தப் புதிய தலைமைத்துவத்தை புரிந்து கொள்ள முன்வரவேண்டும்.

பிரித்தானியரால் விட்டுச்செல்லப்பட்ட பெரும்பான்மை சிங்கள ஜனநாயகம், அடிக்கடி நாட்டின் சட்ட திட்டங்களை மாற்றி;, அச்சட்டங்கள் எப்பொழுதும் தமக்கு சார்பாக இருப்பதையும், சிறுபான்மையினரை அடக்குவதையுமே கருத்திற் கொண்டிருந்தது. இதனால் கடந்த 50 வருடங்களாக நாடாளுமன்றத்தின் வழியாக இனப்பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காண்பது பலன் அளிக்கவில்லை. இது படு தோல்வி கண்டதுடன், அரச பயங்கரவாத சட்டங்கள் மூலம் தம் சொந்த நாட்டுப் பிரஜைகளான தமிழ் மக்களுக்கு எதிராக போரை முன்னெடுக்கவும் நீதிப்படுத்தவும் துணை போயிருக்கிறது. இப்பின்னணியில்தான் தமிழ் மக்களின் புதிய தலைமைத்துவம் உருவாகியிருக்கின்றது.

8. தமிழர் தேர்ந்த நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் சிங்கள பாராளுமன்றத்தினால் இழிவுபடுத்தி நிராகரிக்கப்பட்டனர்.

நாடுகளை ஆளுவதும் வழி நடத்துவதும் உயர் கல்லூரிகளில் படித்தவர்கள் அல்லது உயர்ந்த சாதியில் உள்ளவர்;களின் பிரத்தியேகமான உரிமை அல்ல. உயர்நிலையினரும், கல்விகற்றவர்களும் ஈழத்தமிழர் வரலாற்றில் பாரதூரமான தவறுகளை செய்திருக்கின்றார்கள். தமிழ் மக்களின் வரலாற்றிலும் அவர்களுடைய சோகமான போராட்ட அனுபவங்களிலும் சில கல்விகற்ற உயர்நிலையினர் தமிழ் மக்களின் போராட்டத்தை தங்களுடைய சொந்த விருப்பு வெறுப்புகளுக்காகக் காட்டிக் கொடுத்தது கோச்சைப் படுத்தியத வேதனைக்குரியது.

அதேவேளையில் நல்ல தமிழ்த் தலைவர்கள் சிங்கள ஜனநாயகத்துக்குள் இழிவுபடுத்தப்பட்டு நிராகரிக்கப்பட்டிருப்பதையும் அவதானிக்கக் கூயெதாக இருக்கின்றது. ஒரு காலத்தில் பிரித்தானிய கலாசாலைக் கல்வியிலும் நாடாளுமன்ற முறைகளிலும் தகுதிபெற்று, பன்னாடுகளாலும் மதிக்க்பட்ட தமிழர்கள் வட-கிழக்குத் தமிழர்களைப் பிரதிநிதித்துவம் செய்தனர். இவர்களுக்குள் ஆகக் குறைந்த தராதரம் ஒரு வழக்கறிஞராகவாவது இருந்தது. இவ் வழக்கறிஞர்கள் தெளிவான, ஆணித்தரமான வாதாடும் திறமையால் தமிழ் மக்களின் உரிமைக்காக குரல் எழுப்பினாலும் இவர்கள் சிங்கள பேரினவாதிகளால் பேசவிடாது இடைமறித்து கூச்சலுடன் புறம்தள்ளப்பட்டனர். ஆகவே இப்படியான வாதாடும் ஞானம் கொண்ட தமிழ் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களை கொழும்புப் பாராளுமன்றிற்கு அனுப்புவதில் எவ்வித அர்த்தமும் உள்ளதாகத் தெரியவில்லை. இதே போலவே இன்றும் தெரிவு செய்யப்பட்ட சிங்கள நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் கீழ் தரமான முறையில் பாராளுமன்றத்தினுள் நடந்து கொள்கின்றனர்.

இன்றைய இளைஞர் சமூகம் எடுத்திருக்கின்ற தலைமைத்துவம் உறுதிய10ட்டுவதாக அமைகின்றது. ஏனென்றால் கடந்தகால தலைமைத்துவத்தின் கசப்பான அனுபவங்கள் அவர்களுக்கு அறிவூட்டும் பள்ளியாக அமைந்தது. இவர்களின் சில செயற்பாடுகளை நாம் அவசரப்பட்டு தவறாகக் கணித்துக் கொள்ளக் கூடாது. வுpறேடமாக தென்னிலங்கையில் குளிரூட்டும் அறைகளில் சாய்வு நாற்காலியில் பத்திரிகை படித்துக் காலாட்டிக்கொண்டு விமர்சனம் செய்யும் கல்விமான்கள் தமது விமர்சனங்களை நெறிப்படுத்த வேண்டும். வன்னிக்குச் சென்று பல இடைய10றுகள் மத்தியிலும் மேற்கொள்ளப்படும் புதிய தலைமைத்துவத்தின் நிர்வாகத்தை சற்று அவதானித்த பின்பு தமது விமர்சனத்தை மேற்கொள்ளுவது நலம்.

9. சிங்கள அரச நிராகரிப்பும் அதன் பயங்கரவாதமும்; பிறப்பித்த தமிழ்த் தலைமைத்துவம்

தென்பகுதியிலிருந்து விடுதலைப் புலிகளை வடகிழக்கின் கலகக் கும்பல் என நையாண்டி செய்பவர்கள் தாங்களே அதன் காரணகர்த்தாக்கள் என்பதை மறந்துவிடுகின்றனர்;. இப் புரட்சிகரமான தலைமைத்துவத்துக்கு வித்திட்டவர் யார்? தமிழ் காங்கிரஸ், தமிழரசுக் கட்சி, தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணி இவைகளின் அரசியலிலும் பார்க்க கர்;வம், பிடிவாதம் கொண்ட சிங்கள அரசுகளின் அடக்குமுறையும் அதன் இராணுவத்தின் வன்செயல்களுமே என்பதை ஒருவரும் மறக்கக் கூடாது.

கடின உழைப்பு, அறிவு, கீழ்ப்படிதல், அகிம்சை இவற்றிற்குப் பெயர் போனவர்கள் தமிழர்கள். சிங்கள வெறியர்களின் செயற்பாடுகள் அல்லது அரச வன்செயல்கள் தமிழ் மக்களுக்குத் தொடர்ந்து பாதிப்பை ஏற்படுத்தினாலும், அவர்கள் மகாத்மா காந்தி போதித்த அகிம்சை வழியைக் நீண்ட காலமாகக் கைவிடவில்லை. ஆனால் இவற்றை தமிழ் மக்களின் பலவீனமாகச் சிங்கள மக்கள் உதாசீனம் செய்தார்கள். அதன் விளைவாக தமிழ் மக்கள் பாரிய உயிர் அழிவுகளுக்கும், சொத்து அழிப்புகளுக்கும் உள்ளாக்கப்பட்டார்கள். தமிழ் மக்களின் அறிவுக் களஞ்சியமான யாழ் நூலகம் எரிக்கப்பட்டதும், உயர் தரக் கல்வி தரப்படுத்தல் படுத்தப்பட்டதும் தமிழ் இளைஞர்களை சீற்றப்படுத்தியது, நம்பிக்கையில்லா இருளக்குள் தள்ளியது. அதனால் தங்கள் மண்ணையும் மக்களையும் தங்கள் பாரம்பரியத்தையும் அரச பயங்கரவாதத்திலிருந்து பாதுகாக்க முடிவெடுத்தார்கள்.

தங்களை அடக்குபவர்களுக்கு எதிராக, அடக்கப்படுகின்றவர்கள் தங்களுக்குக் கிடைக்கக் கூடிய அனைத்து வசதிகளையும் பயன்படுத்தித் திருப்பித் தாக்குவதற்கு உரிமையுண:டு. பாதிக்கப்பட்டு வீழ்ந்து கிடந்து போராடும் தமிழர்களுக்கு சிங்கள அடக்குமறையினர்; நீங்கள் இப்படித்தான் நடக்க வேண்டுமென்று சொல்வதற்கோ, அவர்களுக்கு எதிராகச் சட்டங்கள் உருவாக்குவதற்கோ உரிமையில்லை.

தற்போதைய தமிழ் தலைமைத்துவம் ஆரம்ப காலங்களில் மேற்கொண்ட தாக்குதல்கள், ஆயுத அபகரிப்புகள் அரச பயங்கரவாதத்திற்கு எதிராக இயலாத்தன்மையில் கையாண்ட வழிகளாகக் கணிக்க வேண்டும். வடகிழக்கு தமிழ் மக்கள் ஒழுக்கமின்றியோ நோக்கமின்றியோ, தீர்மானமின்றியோ ஒருபொழுதும் வாழவில்லை. ஆனால் அவர்களுடைய நீண்டகால துன்பவியல் வரலாறு, அம்மக்களை ஒற்றுமையாகவும் உறுதியான தீர்மானத்துடனும், அடக்குமுறைக்கு எதிராக சக்தியோடு முகம் கொடுக்க வழிவகுத்தது. இந்த சக்தியினது உருவம்தான் வடகிழக்குத் தமிழர்களின் புதிய தலைமைத்துவம்.

10. தெளிவான வேட்கைகளில் உறுதி கொண்ட தலைமைத்துவம்

விரும்பியோ விரும்பாமலோ ஒரு உண்மையை எல்லோரும் யதார்த்தமாக ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். அதாவது இன்று விடுதலைப் புலிகளே ஈழத் தமிழரின் தலைமைத்துவம். இத் தலைமைத்துவம் சிங்களவர்கள் பழகிய ஊழல்நிறை தேர்தல்கள் ஊடாகவல்ல, மாறாக தமிழ் மக்களைக் காட்டிக் கொடுத்தவர்களுக்;கெதிரான ஆயுதப் போராட்டத்தினாலும் அரச பயங்கரவாதத்துக்கு எதிரான ஆயதப் போராட்டத்தினாலும் தானாகவே உருவாகியது.

இத் தலைமைத்துவம் பின்வரும் காரணிகளில் தன்னை உறுதிப்படுத்திக் கொண்டது.

1. வட-கிழக்கு தமிழ் மக்களின் ஈலட்சியத்தை தொடர்ச்சியாக பிரமாணிக்கத்துடன் முன்னெடுத்து போராடுகின்ற ஒரேயொரு அமைப்பாக.
2. தமிழ் மக்களுக்கு எதிராக ஏவப்படுகின்ற ஏவுகணைகளிலிருந்தும் குண்டுத்தாக்குதல்களிலிருந்தும் அவர்களைப் பாதுகாக்கின்ற அமைப்பாக.
3. தமிழர் விடுதலைக்காக அதிக ஆயிரப் போராளிகளை பலிகொடுத்தவர்களாக
4. வடகிழக்கு மக்களின் நல்வாழ்வுக்காக ஒரு நிர்வாகக் கட்டமைப்பை (காவல்துறை, நீதிமன்றம், கல்வி, போக்குவரத்து) ஏற்படுத்தியவர்களாக
5. தமிழ்மக்களின் ஏக பிரதிநிதிகளாக, தெரிவு செய்யப்பட்ட நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களால் ஏற்றுக்ககொள்ளப்பட்ட அமைப்பாக

சிங்கள அராஜகத்திலிருந்தும், காடையர்களிலிருந்தும், இராணுவத்தாலும் ஏற்பட்ட நீண்ட காலத் துன்ப்களும் இறப்புக்களும் தமிழ் மக்களின் வரலாறாக மாறினாலும், சிங்கள அரசாங்கத்துடன் செய்யப்பட்ட உடன்படிக்கைகள் கிழித்தெறியப்பட்டாலும், கொடுக்கப்பட்ட உறுதிமொழிகளிலிருந்து சிங்கள அரசாங்கங்கள் பின்வாங்கினாலும், தமிழ் மக்களால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட இத்தலைமைத்துவம், பெரும்பான்மை சிங்கள மக்களுக்குப் பெரும் சவாலாகவும், இலகுவில் விலைபோகாத தலைமைத்துவமாகவும் இருக்கின்றது. அண்மைக் காலங்கள் வரை சிங்கள அரசு அமைச்சர் பதவிகள், சலுகைகளுடன் அல்லது நிறைவேற்றப்பட முடியாத உறுதிமொழிகள்; உடன்படிக்கைகளுடன் பல போலித் தமிழ் தலைவர்களை விலை கொடுத்து வாங்கினர். அப்படி இன்றைய தலைமைத்துவத்துடன் சிங்களவர் காலடிகளில் விழுந்து கிடந்தாலும் செய்ய முடியாது.

எத்தனை உயிர் இழப்புகளைச் சந்தித்தாலும், இராணுவத் தோல்விகளைச் சந்தித்தாலும், விமர்சனங்களை எதிர்கொண்டாலும், உலகின் பல வல்லரசுகளிலிருந்து அச்சுறுத்தல்கள் வந்தாலும் அல்லது சிங்கள அரசிடமிருந்து பயமுறுத்தல்கள் வந்தாலும் தற்போதைய தலைமைத்துவம் தன்னுடைய வேட்கையில் இருந்து சற்றேனும் பின்வாங்குவதாக இல்லை. சிங்கள அரசாங்கங்கள் தன்னுடைய தலைமைகளை மாற்றி தங்களுடைய நகர்வுகளையும் யுக்திகளையும் தெளிவான தத்துவ உறுதியின்றி மாற்றியிருக்கின்றது ஆனால் விடுதலைப் புலிகளின் தலைமைத்துவம் எவ்வித மாற்றமுமின்றி தனது குறிக்கோளிலும் செயற்பாட்டிலும் உறுதியாக செல்லுகின்றது.

இலட்சியத்திலும் வேட்கைகளிலும் உறுதியுடன் திடமாக உரமாக நடப்பதென்பது இவர்கள் பேச்சவார்த்தை, உரையாடல் அல்லது நீதியான சமாதானமான தீர்வுகளை வெறுக்கின்றார்கள் அல்லது தவிர்க்கின்றார்கள் என்பதல்ல. மாறாக அப்பேர்ப் பட்ட தீர்வை நோக்கி உறுதியுடன் நடக்கின்றார்கள் என்பதே உண்மை.

11. நெறிப்படுத்தப்பட்ட தமிழ்த் தலைமைத்துவம்

சிங்கள அரசுகளினால் உறுதிமொழி கொடுக்கப்பட்டும், ஏற்றுக்கொள்ளப்படடும், வர்த்தமானிப்பிரகடனம் செய்யப்பட்டும் நிறைவேற்றப்படாத ஒப்பந்தங்கள் தீர்மானங்கள் பல. இந்த ஏமாற்று நிலை தமிழ் மக்களின் துன்பகரமான அனுபவமாகும். சிங்கள தீவிரவாதிகளின் சிறிய எதிர்ப்பு ஊர்வலங்கள் ஆர்ப்பாட்டங்களைக் கண்டு, பாரிய உடன்படிக்கைகளை கிழித்தெறியும் சிங்கள அரசுகள் எப்படி தமிழர்களுக்கு ஓர் உறுதி மொழி கொடுக்க முடியும்? அவைகளை எப்படி செயற் படுத்த முடியும்?

அதே வேளையில் பதவி, பணம், சலுகைகள் போன்ற சோதனைக்கு தங்களை உள்ளாக்கி கடைசியில் ஒன்றுமில்லாத நிலைக்கு உட்படுத்தப்பட்ட பழைய புதிய தமிழ்த் தலைமைகளும் தமிழரின் அனுபவங்கள். ஆனால் புலிகளின் தலைமைத்துவம் இத்தகைய அனுபவங்களிலிருந்து ஆளமான பாடங்களைக் கற்றுக் கொண்ட ஒரு தலைமைத்துவமாக, தனக்கென்று ஒரு கொள்கையை வகுத்திருக்கின்றது. சிங்கள அரசோடு மட்டுமல்ல, தன் சொந்த மக்களின் நலனுக்காக மாத்திரமல்ல, சிங்கள மக்களுக்கும் பயன் கொடுக்கும் தீர்வையே அது விரும்புகின்றது.

சிங்கள அரசாங்கங்கள், விடுதலைப் புலிகள் நம்பிக்கைக்குரியவர்கள் அல்ல, அவர்கள் யுத்தத்தை நோக்கியே செல்கின்றனர் எனக் குற்றம்சாட்டி, அவர்களை முற்றாக அழித்து அல்லது பலவீனப்படுத்தி, தமிழ் மக்களின் நலனுக்கான ஏதோ செய்யலாம் என்று சிங்கள அரசு சொல்லி வருகின்றது. இது சிங்களத் தலைமைத்துவத்தின் கடந்தகால மறக்கப்பட்ட தோல்விகளின் வரலாற்றை மீளவும் நமக்கு வெளிப்படுத்துகின்றது. மேலாக இப்பேர்பட்ட விவாதங்கள் கொள்கையுடைய நெறிப்படுத்தப்பட்ட தமிழ்த் தலைமைத்துவத்தோடு நேராக நிற்கமுடியாத நேர்மையாக பேச முடியாத சிங்கள அரசாங்கங்களின் பலவீனத்தை வெளிப்படுத்துகின்றது.

12. அரசியல் இராணுவம் இவைகளை ஒன்றுபடுத்தும் ஒரு தலைமைத்துவம்;

சிங்கள அரசுகள் இனப்பிரச்சினையின் முதல் 30 வருடமும் தன்னுடைய இராணுவத்தை பயன்படுத்தி தமிழ் ஜனநாயக எதிரணியை அடக்கியது. அதன்பின் இராணுவத்துக்கு மேலதிக அதிகாரத்தை பயங்கரவாத தடைச்சட்டத்தின் (Pவுயு) ஊடாகக் கொடுத்துதவியது. தமிழர்களின் எதிர்-தீவிரவாதத்துக்கு எதிராக கட்டுப்பாடற்ற இராணுவ நடவடிக்கை முடுக்கி விடப்பட்டது. இதிலிருந்து இனப்பிரச்சினையில் இராணுவத்தின் தலையீடு பன் மடங்கு அதிகரிக்கத் தொடங்கியது. அரசாங்கம் இராணுவத்தில் தங்கியிருப்பதானது இனப்பிரச்சினைக்கு அரசியல் தீர்வு காண்பதற்கு என்றுமே தடையாக இருக்கும். இராணுவம் தங்களுக்கென்று ஒரு திட்டத்தை வைத்துக்கொண்டு அரசாங்கத்தின் நிலைப்பாட்டை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது என்று தமிழர்களுக்கு நன்கு தெரியும். உதாரணமாக 1995ம் ஆண்டு வடகிழக்கிற்கு எதிரான பொருளாதாரத்தடை நீக்கத்தை அரசாங்கம் வர்த்தமானிக் கட்டளையாகப் பிறப்பித்திரிந்தும் இராணுவம் அதை செயல் படுத்த பின் வாங்கியது தெரிந்ததே. அரசாங்கத்துக்கும் இராணுவத்துக்கும் உள்ள அதிகார இழுபறி தமிழ்மக்களின் தீர்வுக்கு எப்பொழுதும் தடையாக இருக்கும்.

இந்நிலைக்கு எதிராகத்தான்; அரசியல்-இராணுவ நாடாளுமன்ற பலம் அனைத்தையும் ஒன்று திரட்டி, புலிகளின் ஒரே தலைமைத்துவமாக தோற்றுவித்திருக்கின்றது.

13. யுத்தத்தை நீதிப்படுத்தி நீடிக்கும் அரசின் போக்கு

கூலிக்கு கூத்தாடும் வெளிவிவாகார அமைச்சரால் புலிகளுக்கு எதிராக பல பன்னாட்டுப் பிரச்சாரங்கள்; முன்னெடுக்கப்பட்டிருக்கின்றன. வெளிநாட்டிலுள்ள புலம்பெயர் தமிழ் அமைப்புக்களைப் பயங்கரவாதத்திற்கு சார்பென்று குற்றம் சுமத்தி தடைசெய்திருக்கின்றார்.

சமாதானத்துக்காகப் போர் செய்கின்றோம், தமிழ் பயங்கரவாதிகளிடமிருந்து யாழ் மக்களை விடுவிப்போம், எங்களுக்குச் சமாதானம் வேண்டும் ஆனால் புலிகள்தான் போரைத் தொடங்கினார்கள், எங்களுடைய யுத்தம் புலிகளுக்கு எதிரானது தமிழ் மக்களுக்கு எதிரானது அல்ல – இப்பேர் போன்ற பல பொய் சுலோகங்கள் வெளிநாடடில் இலங்கைத் தூதரகங்களால் பரப்பப் பட்டது. தமிழ் மக்களையும் அவர்களின் போராட்டங்களையும் மாசுபடுத்த கொச்சைப் படுத்த பயன்படுத்தப்பட்டது. ஆனால் இப்படியான வஞ்சகமான பிரச்சாரங்கள், தமிழ் மக்களை தமது போராட்டத்தின் நிலைப்பாட்டிலிருந்து பலவீனப்படுத்தவில்லை. மாறாக, புலம்பெயர் தமிழர்கள் தவறான பிரச்சாரத்துக்கு இடத் கொடாது தலைமைத்துவத்துடன் ஒன்றித்து புரிந்துணர்வுடனும் தோழமையுடனும் ஒத்துழைக்கின்றனர். தலைமைத்துவமும் பெலம் குன்றாது தன்னைப் பாதுகாத்துக்கொண்டு ஒற்றுமையில் வளர்ந்து வருகின்றது. எதிரியின் பொய் பிரசாரம் விடுதலைப் புலிகள் அனைத்து மக்களாலும், ஏன் மக்களிடமிருந்து தெரிவு செய்யப்பட்ட பிரதிநிதிகளாலும், ஏக பிரதிநிதிகளாக மாறுவதற்கு வழி செய்துள்ளது.

14. இராணுவ வெற்றிகளில்; மிதமிஞ்சி பெருமிதங் கொள்ளாத தலைமைத்துவம்

சிங்களப் பெரும்பான்மையும் அதன் அரசுகளும், வடகிழக்குத் தமிழ் மக்களின் உண்மையான நிலையை ஏற்றுக் கொள்வதில் காட்டுகின்ற பிடிவாதமும், புலிகளின் தலைமைத்துவத்தை ஏற்றுக்கொள்ளக் காட்டுகின்ற நீடித்த அரக்கத்தனமும் யுத்தத்தை விஸ்தரிக்கச் செய்தது. முன்னாள் ஜனாதிபதி பிரேமதாசா ||இந்த யுத்தத்தை எவராலும் வெற்றிகொள்ள முடியாது|| என்று பல தடவை சிங்கள மக்களுக்கு கூறியிருப்பினும், அவர்களுள் பலர் உயிருக்கும் சொத்துகளுக்கும் ஏற்படுகின்ற அழிவை கவனத்திற் கொள்ளாது, தங்களுக்கே வெற்றி வேண்டுமென்ற தாகத்துடன் போர் வேண்டுமென்று இன்னும் கூச்சல் இடுகின்றனர்.

பெரும்பான்மையானோர் யுத்தத்தில் ஏற்பட்ட இழப்புகளால் கோபம் கொண்டவர்களாக, யுத்தத்தின் வெற்றிகளால் தங்களுடைய பெருமையை நிலைநாட்ட முடியும் என்று நம்புகின்றார்கள். புலிப்பாச்சல் என்று பெயரிடப்பட்ட புலிகளின் இராணுவ நடவடிக்கையால் அரசாங்கப் படைகள் அவமானமிக்க தோல்வியைத் தழுவிக்கொண்டதும், இலங்கை அரசு தற்காலிகமாகத்தான் விழித்துக் கொண்டது. ஏழைக் குடும்பங்களைச் சேர்ந்த இறந்த சிங.கள இராணுவத்தினரின் உடல்கள் பொலித்தின் உறைகளில் தென்பகுதிக்கு அனுப்பப்பட்டாலும், அதிகார ஆசை உடையவர்களின் மனதில் அது எந்தவித நீடித்த தாக்கத்தையும் ஏற்படுத்தவில்லை.

ஆனால் விடுதலைப் புலிகள் இராணுவ வெற்றியைத் தமதாக்கிக் கொண்டாலும் பெருமையடையாமல் பெருந்தன்மையுடன் ஒருபக்க சார்பாக யுத்த தமது நிறுத்தத்தை அறிவித்தார்கள். அப்படியிருந்தும் அரசாங்கம் கர்;வமாக அதை நிராகரித்தது. அரசாங்கத்தினால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாத இறந்த சிங்கள இராணுவத்தினரின் உடல்கள் விடுதலைப் புலிகளால் இராணுவ மரியாதையுடன் அடக்கம் செய்யப்பட்டது. புலிகளின் இச்செயல் சிங்கள இராணுவம் தமது எதிரிகளாக இருந்தாலும் தமிழர் தலைமைத்துவம் எவ்வளவு மரியாதையுடன் போரில் வீழ்ந்தவர்களை மதிக்கின்றது என்பதற்கு ஒரு சான்று. கோப்பாயில் 5000 மாவீரார்களுடைய கல்லறையை கனரக வாகனங்களால் தரைமட்டமாக்கிய சிங்கள இராணுவம் தனது சீர்கெட்ட அநாகரிக செயலையிட்டு வெட்கித் தலைகுனிந்து நிற்க வேண்டிய நிகழ்வு இது.

15. தூய்மையான ஜனநாயகமே தமிழரின் குறிக்கோள்

அண்மையில் புதியரக ஜனநாயகத் தேர்தல் ஒன்றை தமிழ் மக்கள் தென்னிலங்கையிலும் இராணுவக் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள வடகிழக்குப் பகுதியிலும் கண்டுள்ளார்கள். சுpல வருடங்களுக்கு முன்பு நடைபெற்ற வயம்பா தேர்தல்களில் சிங்கள அரசியல் கட்சிகள் வெட்கித் தலைகுனியக் கூடிய ஊழல்கள் நிறைந்த தேர்தலொன்றை நடத்தினார்கள். இருந்தும் அக்கட்சிகளும் அரசாங்கமும் அதற்கு ஈடு செய்வதற்கு எந்த சீர் திருத்த நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை. தமிழ் மக்கள் வெளிநாடுகளைப் போன்று ஜனநாயகத்தை உயர்வாகவும் மதிப்புடனும் பார்க்கின்றார்கள். ஆனால் சிறிலங்கா அரசு கொண்டுள்ள ஜனநாயகத்தால் ஏற்பட்ட கொடூரமான அனுபவங்களுக்குப் பின்பு தமிழர் தலைமைத்துவம் அத்தகைய ஜனநாயகத்தை அரவணைக்க தயங்குகின்றனர்.

இலங்கையில் சிங்கள பெரும்பான்மை ஜனநாயகத் தேர்தல்கள், அதிகாரவர்க்கம், நீதித் துறைகள், இராணுவக் கட்டமைப்பு, காவல்துறை -இவற்றால் தமிழ் மக்கள் பெரிதாக பல ஆண்டுகளாக பாதிக்கப்பட்டிருக்கின்றார்கள். இதன் விளைவால் அவசரப்பட்டு இலங்கைப் பெரும்பான்மை ஜனநாயகத்தை தமதாக்கிக் கொள்ள தமிழர் தரப்பு ஆயத்தமில்லை. சிங்கள சமூகம் தங்களின் இந்த வித அதிகாரத்தை தமிழ் மக்களுக்குத் திணிக்க முன்வரக்கூடாது. முதலில் தென்பகுதி இப்படியான ஊழல்களிலிருந்து விடுதலை பெறட்டும். அப்போது தமிழர்களாகிய நாங்கள் எம் விடுதலைக்காக எப்படி ஓர் புதிய தலைமைத்துவத்திற்கு தள்ளப் பட்டோம் என்பதை மனதில் வைத்து, புதிய தலைமைத்துவத்தோடு சேர்ந்து செல்கையில் தூய்மையான, திறமையான, ஊழலற்ற, அதிகாரவர்க்கமற்ற நிர்வாகத்துக்குள் எங்களைக் கொண்டுசெல்ல முடியும்.

16. ஜனநாயகத்துக்கும் மனித உரிமைகளுக்கும் சாதகமான சூழலை உருவாக்குதல்.

தங்களுடைய சொந்த மண்ணில் மனித மாண்போடு, தமிழ் மக்கள் வாழத் தொடங்க உயர்ந்த ஜனநாயகமும்;, மனித உரிமை மதிப்பீடுகளும் இயல்பாகவே தோன்றும். தமிழ் மக்களின் அடிப்படை உரிமைகளான பாதுகாப்பு, உணவு, உடை, உறைவிடம் இவற்றை அரசு கருத்திற்கொள்ளாது, சிக்கலான நிரந்தரத் தீர்வைப்பற்றி பேச அரசு விரும்புவது வேடிக்கையானது. ஆகையதல் இவற்றிற்கு தமிழ் மக்கள் ஆயத்தமில்லை. போரின் பயமுறுத்தல் எம்மக்களின் தலைக்கு மேல் தொங்கிக் கொண்டிருக்க, வயிறார உணவின்றி வாட முடிவுறாத அரசியல் பேச்சுவார்த்தையில் தமிழ் மக்கள் ஈடுபட ஆயத்தமாக இல்லை. இந்த நிலையில் தமிழ் மக்களின் யதார்த்த நிலையை புரிந்து கொண்டு புதிய தலைமைத்துவத்துடன் ஒத்துழைக்க வேண்டும். உண்மையான ஜனநாயகத்தை யும் மனித உரிமைகளையும் நிலை நாட்ட தமிழ் தலைமைத்துவத்தோடு ஒத்துழைக்க வேண்டும். ஆகையால் மக்களின் வாழ்க்கை இயல்பு நிலைக்குத் திரும்ப மட்டும் அரசு சாக்குப் போக்குகளைச் சொல்லாது விடுதலைப் புலிகளோடு பேசியே ஆக வேண்டும். அரசாங்கம் ஜனநாயத்தையும் மனித உரிமைகளையும் தான் பேணாமல், விடுதலைப் புலிகளுக்குப் அதைப்பற்றிப் போதிப்பதில் பயனில்லை.

17. தமிழர்கள் பொய்யான தலைவர்களை நிராகரிக்கிறார்கள்

வடகிழக்குத் தமிழ் மக்களால் தெளிவாக முன்னிலைப்படுத்தப்பட்ட புலிகளின் தலைமைத்துவத்தோடு ஒன்றும் செய்ய முடியாத நிலையில், சிங்களத் தலைவர்கள் புலிகளை ஓரங்கட்டவும், இன்னும் பொய்யான தமிழர் பிரதிநிதிகளோடு பேச்சுவார்த்தைகளை செய்யவும் எத்தனிக்கின்றனர். பல சிங்களவர்கள் புலிகளை பலவீனப்படுத்தி அல்லது பிளவுபடுத்தி, போலியான தமிழர் தரப்புகளோடு தங்களது அரசியல் வியாபாரத்தை வைத்துக் கொள்ளலாமென கனவுகாண்கின்றனர்.

சில தமிழ் குழுக்கள் ஆரம்பத்தில் தீவிரவாதிகளாக இருந்தாலும் அண்மைக் காலங்களில் ஆயுதம் தாங்கிய அரசியல்வாதிகளாக அரசுக்கு ஆதரவாளர்களாகவும், தமிழர் போராட்டத்தைக் காட்டிக் கொடுப்பவர்களாகவும் வலம் வருகின்றார்கள். அரசின் பணத்தோடும்;, இராணுவத்தின் துணையோடும், சில ஆதரவாளர்களின் வாக்குகளையும் பெற்றுக்கொண்டு பின்கதவால் நாடாளுமன்றுள் நுழைந்தவர்கள், இன்று தமிழர்களுக்காகக் குரல் கொடுக்காவிட்டாலும் அரசு அவர்களை ஜனநாயகத் தமிழர் என முத்திரை குத்தி சர்வ தேசத்திற்கு அவர்கள் தான் உண்மையான ஜனநாயக தமிழ் தலைவர்களென காட்ட முயற்சிக்கின்றது.

சிங்களப் பெரும்பான்மைச் சமூகமும் அவர்களின் அரசியற் கட்சிகளும், தமிழ் மக்களின் போராட்டத்தைப் பயங்கரவாதிகளின் போராட்டமாக கொச்சைப் படுத்தி அதற்கெதிராக பன்னாட்டு பணம் ஆயதம் உதவிகளையும் கோருகின்றார்கள்.

தமிழர்களின் புதிய தலைமைத்துவம் தன்னுடைய இராணுவ ஆற்றலை வெளிப்படுத்தியதற்குப்பின் தன்னுடைய அரசியல சாதுரியத்தையும் அரசியல் தீர்வுக்கான ஆயத்த நிலையையும் வெளிப்படுத்தி நிற்கின்றது. இன வாதத்தாலும் பிரபுத்துவ வாதத்தாலும் உள்வாங்கப்பட்ட சிங்கள அரசியல் தலைமைப் பீடங்கள இன்று சர்வதேச அரங்கில் சேபதிக்கப் படுகின்றனர். தமிழ் மக்களின் இனப்பிரச்சினையை ஜனநாயக ரீதியாக, நீதியான முறையில்; தீர்ப்பார்களா என்பதன் மூலம் தங்களின் இராஜ நிர்வாகத் திறமையை உலகத்துக்கு முன்னால் நிரூபிக்க வேண்டிய நிற்பந்தம் நெருங்கிக் கொண்டு வருகின்றது.

18. மக்களின் இலட்சிய உறுதியில் வேரூன்றிய தலைமைத்துவம்

அரச பயங்கரவாதத்தை ஆயுதம் கொண்டு எதிர்ப்பதும், மக்களிடையே விடுதலைக்குரிய அரசியல் வேட்கைகளை பலப்படுத்துவம் விடுதலைப் புலிகளின் தலைக்கடன் ஆயிற்று. தங்களுடைய இராணுவ வெற்றிகளின் ஊடாக ஊதியத்துக்காகப் போராடுகின்ற அரச படைகளுக்கும் ஒரு கொள்கையோடு போராடிய விடுதலை வீரர்களுக்கும் இடையே இருக்கும் வித்தியாசத்தை வெளிப்படுத்தியிருக்கி;றார்கள். விடுதலைப் புலிகளின் தலைவர் அடிக்கடி கூறுவது – எங்களின் பலம் நாங்கள் வைத்திருக்கும் ஆயதங்களிலும் மேலாக நாங்கள் பெற்ற இராணுவ வெற்றிகளிலும் மேலாக எமமில் வேரூன்றியிருக்கும் ஆழமான இலட்சிய உறுதியே. இவ்வுறுதி நிலைப்பாடு அரச படைகளது இரும்புப் பிடியினால் ஏற்பட்ட துன்பங்களின் நிமித்தம் மக்களிடையே ஆழமாக வளர்ந்து விட்டது.

விடுதலைக்காக போராடுகின்ற மக்களை இராணுவப் பலம் கொண்டு அடக்க முடியாது என்பதை உணர சிறிலங்கா அரசுக்கு நீண்ட காலம் எடுத்தது. விடுதலைப் புலிகளின் உயர் மட்டத்தில் குழப்பமேற்பட்டு அவர்கள் தங்களைத் தாங்களே அழித்துக் கொள்வார்கள் என்றும், அண்மையில் இடம்பெற்ற கிழக்குப் பிரதேச பிரச்சினைகளில், கருணாவால் ஏற்படுத்தப்பட்ட பிளவால் குழம்பிவிடுவார்கள் என்றும், அந்நிய, ஏகாதிபத்திய சக்திகள் ஊடாக விடுதலைப் புலிகளை அழித்து விடலாம் என்றும் பல கனவுகள் இன்றும் இன்னமும் பல சிங்கள மக்கள் மத்தியில் உண்டு. ஆனால் தமிழ் மக்களின் இலட்சிய உறுதியை எந்த இராணுவ பலமும் அழிக்க முடியாது.

19. நாடாளுமன்றத்தினுள்ளும் குரல் கொடுக்க வல்ல தமிழ் தலைமைத்துவம்

விடுதலைப் புலிகள் பெரும் பான்மை சிங்கள ஜனநாயக முறையிலான நாடாளுமன்றில் நம்பிக்கை வைத்தவர்கள் அல்ல. பெரும்பான்மை சிங்கள ஜனநாயகம் சிங்களவர்கள் அல்லாதவர்களின் உரிமைகளை பாழடிக்கச் செய்திருக்கின்றன. சிங்கள பெரும்பான்மை ஜனநாயத்தால் நிறைவேற்றப்படுகின்ற அரசியற் கோட்பாடுகள் சட்டங்கள் தமிழ் மக்களின் சம்மதத்தைப் பெற்றிருக்கவில்லை. எனினும் ஜனநாயகத்தில் பெரும் நம்பிக்கை கொண்டிருக்கும் இலங்கைக்கும் சர்வ தேசத்துக்கும் வழங்கக்கூடிய செய்தியை அவர்களின் ஜனநாயக மொழியில் கொடுப்பதற்கு ஒரு வழி தேடினர்.

ஆகையினால் கடந்த தேர்தலை உபயோகித்து ஒரு செய்தியை விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பு இலங்கைக்கும் சர்வ தேசத்திற்கும் சொல்லி நின்றது. இதற்காக 2004ல் நடந்த நாடாளுமன்றத் தேர்தலிலே தன் சார்பாக தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தையும் அதற்கான ஆதரவையும் வெளிப்படுத்தி நின்றது. இத் தேர்தலில் தமிழர் தேசியக் கூட்டமைப்பினது அமோக வெற்றி, விடுதலைப் புலிகளின் தலைமையின் சக்தியை தமிழ் மக்கள் மத்தியிலும் உலகத்திற்கும் வெளிப்படுத்தி நின்றது. தமிழர் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு தமிழ் மக்கள் சுதந்திரமாகவும் வெற்றிவாகையோடு தங்களது வாக்குரிமையை அளித்து விடுதலைப் புலிகளின் தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தை ஏற்றனர். விடுதலைப் புலிகளே தமிழ் மக்களின் ஏக பிரதிநிதிகளென அகிலமெங்கும் பறைசாற்றி நின்றார்கள்.

விடுதலைப் புலிகள் அடித்தளத்திலிருந்து, மக்கள் மத்தியில் இருந்து மேலெழுந்து தங்களுடைய கொள்கைகளில் உறுதியாக நின்று அதைப் பலப்படுத்தி அக் கொள்கைக்காக தங்கள் உயிரையும் பணயம் வைத்துப் போராடினார்கள்.

அன்று 1976 பாராளுமன்றத் தேர்தலில் தமிழ் மக்கள் பிரிந்து தனித் தமிழ் நாடு கோருவதே ஒரே வழி என்று அமோகமாக வாக்களித்தனர். இம் முடிவை செயல் படுத்த ஒரு சிலர் தொடர்ந்தும் பாராளுமன்றப் பாதையில் சென்றனர். தோல்விக்கு மேல் தோல்வி கண்டனர். விரக்தியின் எல்லைக்குத் தள்ளப் பட்டனர். மாறாக இளைஞர்கள் ஆயதம் ஏந்தி இலட்சிய பாதையில் சென்றனர். உயிர்ப் பலி கொடுத்து இலட்சியத்தைப் பெலப்படுத்தி ஆயத பலத்தையும் நிரூபித்தனர். 30 வருடங்களின் பின் அரசியல் இலட்சிய இராணுவ வழிகள் இணைந்து ஒரு உயரிய குறிக்கோளுக்காக ஒரு தலைமைத்துவத்தின் கீழ் பயணிக்கின்றது. இத் தனிப் பெரும் தலைமைத்துவத்தின் குரல் தான் இன்று வன்னியிலும் இலங்கை நாடாளுமன்றினுள்ளும் ஒலிக்கிறது.

20. தமிழ்த் தேசியத்தின் தனிப்பெரும் தலைமைத்துவத்தை நிர்மாணித்த தலைவரை நெஞ்சம் நிறைந்து வாழ்த்துகிறோம்.

ஈழத் தமிழர்களின் விடுதலைப் போராட்டம் கடந்த 55 வருடங்களாக பல எல்லைகளையும் எதிர்ப்புகளையும் கடந்திருக்கின்றது. ஓh மக்களின் விடுதலைக்கு உண்மையான அர்த்தத்தை ஊட்டி, அதேவேளையில் தீய சக்திகளான பல்வேறு அடக்குமுறையாளர்களையும் அடையாளம்காண வைத்துள்ளது. உண்மையான விடுதலைக்கு மக்கள் வாழ்வாலும் சொத்து அழிவாலும் விலை கொடுக்க வேண்டும் என்ற நிலையை நிரூபித்துள்ளது. அழிவின் சக்திகளாக செயல்படும் அடக்குமுறை நாடுகளையும் அரசுகளையும் அடையாளம் காட்டத் தவறியதில்லை. இந்த உண்மைகள் புதிய தமிழ்த் தேசத்தால் உள்வாங்கப்பட்டு எம் தமிழ்த் தேசியத்தின் நித்திய நினைவுகளில் பதியப்பட வேண்டியவை!!

தலைவர் பிரபாகரன் தமிழ் மக்களின் சார்பாக அடக்குமுறையாளர்களுக்கு எதிராக எழுந்து நிற்பவர் மாத்திரமல்ல, தமிழர்கள் மதிப்போடும், மாண்போடும் வாழ, ஒரு தேசியத்தைக் கட்டியெழுப்பிய தலைவருமாக இருக்கின்றார். இவரை தமிழினம் பெருமையுடன் வாழ்க வளர்க என வாழ்த்துகின்றது.

பேராசிரியர் கலாநிதி பணி. எஸ். ஜே. இம்மானுவேல்
26 November 2004

[see also Saluting the Leader and Architect
of a New Tamil Nation – Prof. Dr. S. J. Emmanuel, 26 October 2004
and
For Pirabhakaran, Future Begins at Fifty; a birthday greeting from Sachi Sri Kantha]

வரலாறு தந்த வல்லமைக்கு வயது 57 -காணொளிகள்

Posted on

தமிழீழத் தேசியத்தலைவரை தமிழினம் பெருமையுடன் வாழ்த்துகின்றது!

தங்க வண்ண மேனியும்
புன்னகை தாங்கும் இன்ப வதனமும்
கண்களில் வீரப் போர்ப் புலிப்பார்வையும்
புவனம் யாவையும் தன்வயமாக்கிடும்
எங்களின் கோமகன்
தமிழ்க்குலக் காவலன்
தமிழீழ நாட்டின் மேதகு தலைவன்
பிரபாகரன் எனும் பெருநிதியே
உன் திருமலரடியை தினம் போற்றிப்
பணிகின்றோம்
வரலாறு தந்த வல்லமையே
ஏங்கித் தவிக்கின்றோம்
எங்கிருந்தாலும் நீ
எழுந்தருள்க.

நல்லவர் இலட்சியம் வெல்வது நிச்சயம்

இன்று நவம்பர் 26 ஆம் திகதி. இந்நன்னாள் ஈழத் தமிழர்களுக்கு மட்டுமல்ல உலகத் தமிழர்கள் அனைவர்க்குமே ஒரு பொன்நாள். இந்நாள் தான் தமிழர் எழுச்சியின் சின்னமாகத் திகழும் தங்கத் தமிழீழ மண் தந்த தன்மானத் தமிழன், தமிழீழ விடுதலைப் புரட்சியின் நாயகன் தேசியத் தலைவர் பிரபாகரன் அவர்களின் பிறந்த நாள்.

தமிழரின் வரலாறு காணாத வகையில் வீரத்தை நிலைநிறுத்தி புதிய புறனானூற்றைப் படைத்துவரும் எங்கள் தேசியத் தலைவர் தனது ஐம்பத்தி ஐந்தாவது அகவையை நிறைவு செய்யும் இவ்வேளையில் தமிழ் கூறும் நல்லுலகு எங்கும் வாழ்த்திக் கொண்டிருக்கிறது. நாமும் அவரைப் பல்லாண்டு வாழ்க வாழ்க என வாழ்த்துவோமாக.

இவ்வேளையில், உலகெங்கும் வாழும் தமிழர்கள் மத்தியில் தமிழ்த் தேசிய உணர்வினை, தமிழ் மொழி உணர்வினை, தமிழின விடுதலை உணர்வினை ஊட்டுகின்ற நிலவரம்| , இன்போதமிழ் போன்ற ஊடகங்கள் வாயிலாக தேசியத் தலைவரை வாழ்த்துவதென்பது மிகப் பொருத்தமானதே.

அந்நியர் தாய்த் தமிழக மண்ணில் காலடி வைக்க முனைந்த போது, வீரபாண்டிய கட்டப்பொம்மன், ஊமைத்துரை, வாஞ்சிநாதன் போன்றோர் வீறுகொண்டு எழுந்தனர். ஆனால், அப்போதும் தமிழகம் கிளர்ந்து எழவில்லை. தமிழர்கள் உறங்கிக் கிடந்தனர்;. ஏன் இப்போதும் தான்! கோழைத் தமிழனக்கு மத்தியில் வாழ்வதை விட தூக்கில் தொங்கி மடிவதே மேல் என அந்த மானமிகு மறவர்கள் மாண்டு போயினர். இதனால் தானோ என்னவோ ‘விதியே விதியே தமிழ்ச்சாதியை என் செய நினைத்தாய்?” என மகாகவி மனம் நொந்து பாடினார்.

பகற்கனவாகிப் போன பழம் பெருமைகளுக்கு உயிர் கொடுத்தவர் எமது தலைவரே. இதன் மூலம் வீரத்தளபதி எவரையும் தமிழினம் நீண்ட காலமாகத் தோற்றுவிக்கவில்லையே என்ற குறையை ஈழத்தமிழன் ஒருவன் போக்கியிருப்பது எமக்கெல்லாம் பெருமை அல்லவா?

உலகத் தமிழர்கள் அனைவர்க்குமே ஒரு முகவரியை பெற்றுத் தந்தவன் எமது தானைத் தலைவனே. தமிழினம் எனும் போது உலகம் இப்போது உற்று நோக்குவது ஏழு கோடி தமிழர்கள் வாழும் இந்தியாவையோ அல்லது மலேசியா தென்னாபிரிக்காவையோ அல்ல. முப்பத்தைந்து இலட்சம் தமிழர்கள் வாழும் இலங்கையைத் தான்.

‘தாயை அதிகம் பார்த்தவன் இல்லை. தமிழ்த்தாய் நெடுநாள் எதிர்பார்த்த பிள்ளை” என்று தமிழகக் கவிஞன் அறிவுமதி சும்மாவா எழுதினான்?

உலகில் தமிழனுக்காக ஒரு இராச்சியத்தை அமைக்கும் பணிக்காக முற்றிலுமாகத் தம்மை அர்ப்பணித்துக் கொண்டுள்ள தியாகப்படை ஒன்றைக் கட்டியெழுப்பி அதனை வழிநடத்திச் செல்லும் பிரபாகரனின் சாதனைகளை, அலாதியான அரசியல், இராணுவ வெற்றிகளைக் கண்டு உலகமே பிரமித்து நிற்கிறது. அவற்றைத் தமது சாதனைகளாக, வெற்றிகளாகக் கருதி தமிழர்கள் பெருமைப் படுகின்றனர்.

தமிழீழ மக்களின் தேசிய சுதந்திரம் அவரது இலட்சிய வேட்கை ஆகவும் தணியாத தாகமாகவும் உருப்பெற்றது. விடுதலைப் போராட்டமே அவரது வாழ்க்கை ஆக மாறியது. இப்படியொரு அபரிதமான ஆற்றல் மிக்க தலைவன் எமக்கு கிடைத்தது நாம் செய்த பெரும் பேறாகும். இந்தச் சரித்திர நாயகன் காலத்தில் நாமும் வாழ்கின்றோம் என்பதே பெருமைக்குரிய விடயம்.

தன் இன மானத்தை தான் மதித்தான்
பகை தாவியே வந்திட கால் மிதித்தான்

என தமிழீழக் கவிஞன் புதுவை இரத்தினதுரையின் புரட்சிக் கவிதை தலைவரைப் போற்றிப் பாடும் விதம் எவ்வளவு பொருத்தம் பாருங்கள்!

இப்புவியில் தமிழர்களுக்கென்று ஒரு தேசம் உருவாகி, தமிழினமும் தமிழ் மொழியும் எழுச்சி பெற்றிட தமிழீழம் தந்த தவப் புதல்வன் தம்பி பிரபாகரனின் பாதையில் அணி திரளுங்கள்.

ஏனெனில், நல்லவர் இலட்சியம் வெல்வது நிச்சயம்!

இது காலம் இட்ட கட்டளை.

வரலாறு என்பது தன்னியக்கம் உடையதன்று. வரலாற்று மாற்றத்திற்கு தனிமனிதர்களின் குறுக்கீடு அவசியமாகின்றது. இதனால்தான் பெரும் புரட்சிகளை விடுதலைப் போராட்டங்களை சமுதாய மாற்றங்களைப்பற்றி நாம் பேசிக்கொள்ளும் போது அவற்றை முன்னின்று நகர்த்திய ஆற்றல் மிக்க ஆளுமை மிக்க தனித்துவம் மிக்க தனிமனிதர்களைப்பற்றிப் பேசிக்கொள்கிறோம். இன்றும் அதற்காகவே வாழ்வு தொடர்கின்றோம்

விதியின் அடிப்படையில் வரலாற்றை காலச்சக்கரமாகக் கற்பிதம் செய்த ஒரு சமூகத்தில் பிறந்த எங்கள் தலைவர் அதை உடைத்து புதிய வரலாற்றை எழுதுகின்றார். மனிதத்தில் அபாரமான நம்பிக்கை கொண்ட தமிழீழத் தேசியத் தலைவர் வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரன் வரலாற்றிற்கு தரும் விளக்கம் உற்று நோக்கற்பாலது.

“வரலாறு என்பது மனிதனுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு தெய்வீக சக்தியன்று. அது மனிதனின் தலைவிதியை நிர்ணயித்துவிடும் சூத்திரப்பொருளுமன்று. வரலாறு என்பது மனித செயற்பாட்டுச் சக்தியின் வெளிப்பாடு. மனிதனே வரலாற்றைப் படைக்கின்றான். மனிதனே தனது தலைவிதியை நிர்ணயிக்கின்றான்.”

என செயல்மூலம் காட்டியபின் கூறுகின்றார்.

“You can’t be neutral in a moving train! என்னும் நூலை எழுதிய Howard Zinn என்னும் அமெரிக்க வரலாற்று ஆசிரியர் the struggle for justice should never be abandoned because of the apparent overwhelming power of those who have the guns and the money and who seem invincible in their determination to hold on to it. That apparent power has, again and again, proved vulnerable to human qualities less measurable than bombs and dollars”… எனக் கூறி அந்த மனிதப்பண்புகளாக அவர் குறிப்பிடும் moral fervor, determination, unity, organization, sacrifice, wit, ingenuity, courage, patience அனைத்தையும் எங்கள் தலைவர் உள்வாங்கியுள்ளார்.

இதனை தலைவர் விடையத்திலும் காண்கின்றோம்.

வரலாற்றை நகர்த்துவோருக்கு கடந்த காலத்தைப் பற்றிய தெளிவான ஞானமும் நிகழ்காலத்தைக் கூர்மையாக அவதானிக்கும் ஆற்றலும் அவசியமாகின்றது. இவை கைவரப் பெற்றவர்களே காலத்தை வென்று வரலாறு சமைக்கின்றார்கள்.

இவர்கள் சமைக்கும் எதிர்காலம் மானிடத்தின் உயர்ந்த விழுமியங்களை நோக்கிச் செல்கின்றன. கலியை வென்று கிருதயுகம் காணும் யுக புருஷனே வேலுப்பிள்ளை பிரபாகாரன்.

புதுவையாரின் கவிதை வரிகளில் கூறுவதாயின்

“திண்ணையில் ஏறிய அட்டையைத் தட்டக்கூட அண்ணனைக் கூப்பிட்ட தங்கைளிலிருந்து
அங்கையர்க் கண்ணிகள் அணிவகுத்தது எப்படி”

இந்த படைப்பில் நான் ஒரே ஒரு புகைப்படத்தை மாத்திரம் என் ஆய்வுக்கு உட்கொள்கிறேன்.

கிட்டுவின் மரணம். அந்த மரணத்தால் புத்திர சோகத்தில் தவிக்கும் அவரின் தாய். அந்தத் தாயை அணைத்துக் கொள்ளும் தலைவன்.

பற்றிப் படரத்தவிக்கும் தாய்மை. நெஞ்சை நெருப்பாக்கி பாசத்தின் பரிணாமத்தின் கொடுமுடியைத் தொட்டு நிற்கும் அணைப்பு அந்த அணைப்பினுள் தப்பித்தவறி விழும் அந்தத் தாயின் கையொன்றை பற்றி அணைக்கும் போராளி.

இன்னோரு வகையில் பார்க்கின் அணைத்துக் கொள்வது கிட்டுவின் தாயை மட்டுமல்ல. தமிழர் தேசத்தையே அணைத்து வாரிக் கொள்கிறான். அந்த அணைப்பில் தப்பியவற்றை அவர் வளர்த்த போராளி ஏந்துகிறான். அதே சமயம் அவரது பார்வை இந்தக் கொடுமையைச் செய்தவர்களைச் சுட்டு எரிப்பதைப்பாருங்கள். அந்தப்பார்வை செல்லும் பாதையில் எது வந்தாலும் மிதித்து வெல்லும் உறுதியும் அந்தக் கண்களில் பளிச்சிடுகின்றது.

இது புகைப்படம் அல்ல. ஒரு ஓவியம். தியாகம், வீரம், தலைமை, போராளி மாவீரம் யாவும் கோலம் காட்டி நிற்கும் இப் புகைப்படத்தை Rembrandt என்னும் ஒல்லாந்த ஓவியனது கைகளில் மலர்ந்த ஓவியங்களுக்கு ஒப்பிடலாம்

‘தலைவர் பிரபாகரன் தமிழ் மக்களின் சார்பாக அடக்கு முறையாளர்களுக்கு எதிராக எழுந்து நிற்பவர் மாத்திரமல்ல, தமிழர்கள் மதிப்போடும், மாண்போடும் வாழ, ஒரு தேசியத்தைக் கட்டியெழுப்பிய தலைவருமாக இருக்கின்றார். இவரை தமிழினம் பெருமையுடன் வாழ்க வளர்க என வாழ்த்துகின்றது.”
தமிழ் மக்களின் நம்பிக்கைக்கு உரியவரும்,பலருக்குச் சவாலுமானவர் பிரபாகரன்

இலங்கை, தமிழீழம் மற்றும் உலகெங்கும் வாழுகின்ற தமிழர்கள் அனைவரும் 2009 இல் தனது 55 வது அகவையை நிறைவு செய்யும் தமிழர் தலைவரை நெஞ்சம் நிறைந்து போற்றி வணங்கி வாழ்த்துகிறார்கள்.

ஏனென்றால் அவர் சிங்கள ஏகாதிபத்திய சக்திகளுக்குச் சவாலாகவும், தமிழ் மக்களின் விடுதலை வேட்கை நிறை வீரனாகவும் கணிக்கப்படுகிறார். சிங்கள அரசியல் சக்திகளுக்கும், அதன் அடக்குமுறையின் கருவியான இராணுவத்துக்கும் அவர் ஒரு சவால் ஆக இருப்பது மட்டுமல்ல, அடக்குமுறையை மறைமுகமாகவும், நேரடியாகவும், ஊக்குவிக்கின்ற சுயநலமிக்க வல்லரசுகளுக்குத் தடையாகவும் சவாலாகவும் எழுந்து நிற்கின்றார்.

இவரது தலைமைத்துவத்தை தாயகத்தில் மட்டுமல்ல உலகில் வாழுகின்ற தமிழ் மக்களும் ஏற்றுக்கொண்டு இவரை தங்களுடைய விடுதலையின் வீரனாகவும், உலகிற் ஓர் தனித்துவ தலைமைத்துவத்தைப் பேணுபவராகவும், கருதுகின்றபடியால் அவரது 55 ஆவது அகவை நாள் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றது. இவரின் செயற்பாடுகள் உலகின் விடுதலைப் போராட்ட வரலாற்றில் ஒரு புதிய அத்தியாயத்தைத் தோற்றுவிக்கின்றது.

சிங்களக் காடையரும் அரச படைகளின் காடைத்தனமும் தமிழ் மக்களின் பாதுகாப்பிற்கும் உயிர்வாழ்விற்கும் சவாலாக எழுந்த வேளையில், அன்றைய தமிழ்த் தலைவர்கள் என்ன செய்வது என்று அறியாது திகைத்தனர். தமிழ் மக்கள்மேல் அவிழ்த்து விடப்பட்ட காடைத்தனத்தைக் கண்டு சர்வதேசம் மௌனம் சாதித்தது. இந் நிலையில் இராணுவ அடக்குமுறைக்கும் காடைத்தனத்திற்கும் சவாலாக எவரும் அன்று இருக்கவில்லை.

சிங்கள கொடுமைத்தனத்தின் மத்தியில் அரசிற்கு சவாலாகத் தோன்றிய பிரபாகரன் இலங்கை சுதந்திம் பெற்ற பின்பு, இலங்கை அரச பயங்கரவாதம் தமிழ் மக்களைக் கொன்று எரித்தும், அவர்களுடைய உடமைகளைச் சூறையாடிக் கொள்ளையடித்தும் வந்தனர். தமிழ் மக்களின் பேரறிவின் அடையாளச் சின்னமாக கட்டி எழுப்பப்பட்ட யாழ் பொது நூலகத்தை சிங்களக் காடையர் எரித்தனர், தமிழ்ப் பெண்களை வல்லுறவுக்கு உள்ளாக்கினர், தமிழ் மக்களின் மொழி மற்றும் கலாச்சாரச் சின்னங்களை அழித்தனர். இக் காலகட்டத்தில் தான் பிரபாகரன் தோன்றினார்.

அவரின் கண்களும், காதுகளும், இதயமும் மக்கள் அனுபவிக்கும் துன்பங்களின் கொடூரத்தைக் கண்டன, அழுகுரலைக் கேட்டன. சிங்களத்தின் கொடுமையிலிருந்து தன் மக்களை விடுதலைக்கு இட்டுச் செல்ல வேண்டும் என்ற உறுதி மலை போல் அவர் உள்ளத்தில் திரண்டது. ஆனால், அவர் தன்னுடைய நாளுக்காகக் காத்திருந்தார். பதுங்குவதில் பலம் தேடினார்.

பலருக்கு வேதனையாகவும், அதிர்ச்சியுமாக அமைந்த தன்னுடைய திட்டங்களை மெதுவாக நடைமுறைப்படுத்தி தமிழ் மக்கள் மீது கட்டவிழ்த்து விடப்பட்ட பௌத்த சிங்களக் கொடூரங்களை நிறுத்தினார்;. நீங்கள் செய்த கொடூரங்கள் இனிப் போதும் என்ற செய்தியை தென்னிலங்கைச் சிங்களவருக்கு செய்தியாக அனுப்பினார். சிங்களவர்கள் இதன்பின்னரே விழித்தெழத் தொடங்கினர்.

மக்கள் மத்தியில் எழுந்து நிற்கும் ஓர் தனித்துவத் தலைவர்

இவர் தன்னுடைய தீர்க்கமான 30 வருடப் போராட்டத்துக்குப்பின் தமிழ் மக்களுடைய, உயர்ந்த-தாழ்ந்த, செல்வர்;-ஏழைகள், படித்த-படியாத மக்களின் அன்பையும் மதிப்பையும் வென்றெடுத்தார். இவரை அன்று கடுமையாக விமர்சித்தவர்களும் இன்று இவருடைய தலைமைத்துவத்தைப் பாராட்டுகிறார்கள்.

இவருடைய எதிரிகள் இவருடைய பெயரைக் கொச்சைப்படுத்தினாலும், இவர் உலகத் தலைவர்களுடைய ஒப்பற்ற கவனத்தை ஈர்ந்துள்ளார். இவர் தன்னுடைய நேர்மையான இலட்சியத்திலிருந்து கீழிறங்கி உலகின் சக்திகளுக்கு அடிமைப்பட்டு விடுதலைப் போராட்டத்தைக் கைவிட்டு விட்டவரல்ல.

‘இலட்சியத்தில் நான் தவறின் என்னையே அழித்துவிடுங்கள்” என்று கூறுகின்றார்,தமிழ்த் தேசியத்தின் தனிப்பெரும் தலைமைத்துவத்தை நிர்மாணித்த தலைவரை நெஞ்சம் நிறைந்து வாழ்த்துகிறோம்.

ஈழத் தமிழர்களின் விடுதலைப் போராட்டம் கடந்த 58வருடங்களாக பல எல்லைகளையும் எதிர்ப்புகளையும் கடந்திருக்கின்றது. மக்களின் விடுதலைக்கு உண்மையான அர்த்தத்தை ஊட்டி, அதேவேளையில் தீய சக்திகளான பல்வேறு அடக்குமுறையாளர்களையும் அடையாளங் காண வைத்துள்ளது. உண்மையான விடுதலைக்கு மக்கள் வாழ்வாலும் சொத்து அழிவாலும் விலை கொடுக்க வேண்டும் என்ற நிலையை நிரூபித்துள்ளது. அழிவின் சக்திகளாகச் செயற்படும் அடக்குமுறை நாடுகளையும் அரசுகளையும் அடையாளம் காட்டத் தவறியதில்லை. இந்த உண்மைகள் புதிய தமிழ்த் தேசத்தால் உள்வாங்கப்பட்டு எம் தமிழ்த் தேசியத்தின் நித்திய நினைவுகளில் பதியப்பட வேண்டியவை!!

தலைவர் பிரபாகரன் தமிழ் மக்களின் சார்பாக அடக்குமுறையாளர்களுக்கு எதிராக எழுந்து நிற்பவர் மாத்திரமல்ல, தமிழர்கள் மதிப்போடும், மாண்போடும் வாழ, ஒரு தேசியத்தைக் கட்டியெழுப்பிய தலைவருமாக இருக்கின்றார். இவரைத் தமிழினம் பெருமையுடன் வாழ்க வளர்க என வாழ்த்துகின்றது.

தமிழீழப் பாடல்கள்

Ulakattamilarai Uyaravaittavan Prabhakarane…
உலகத்தமிழரை உயரவைத்தவன் பிரபாகரனே…