நந்திக்கடலின் மிக முக்கியமான இடித்துரைப்பு !

Posted on Updated on

‘நந்திக்கடல்’

சிறிய சிறிய அளவிலேனும் களத்தில் மக்கள் போராட்டங்கள் தொடர்ச்சியாக ஒருங் கிணக்கப்படுவதன் அவசியத்தை வலியுறுத்துகிறது ‘நந்திக்கடல்’.

போராடும் இனங்கள் களச் சூழலுக்கு ஏற்ற வகையில் போராட்ட வடிவங்களை மாற்றலாமேயொழிய என்றும் போராட்ட பண்பை இழக்கக் கூடாது என்கிறது ‘நந்திக்கடல்’.

அந்தப் பண்பே ஆக்கிரமிப்பாளர்களுக்கு நிரந்தர தோல்வியை பரிசளிக்கும் போராடும் இனங்களின் மூலதனம் என்கிறது ‘நந்திக்கடல்’.

போராடும் இனங்கள் எப்போதும் தம்மை தண்ணீர் போல் வைத்திருக்க வேண்டும்,
அப்போதுதான் சாத்தியமான போராட்ட வடிவத்துடன் தம்மை நிரப்பிக் கொள்ள முடியும் என்கிறது ‘நந்திக்கடல்’.

தனது குணாம்சத்துடன் ஒப்பிட்டு இதை ‘தண்ணீர் கோட்பாடு’ (Water Theory) என்கிறது ‘நந்திக்கடல்’.

தோல்வி மனநிலையிலிருந்து எந்த அரசியலும் செய்ய முடியாது – எந்த போராட்டத்தையும் வடிவமைக்க முடியாது – எதிரியுடன் எந்த பேரமும் பேசவும் முடியாது.

நந்திக்கடலின் மிக முக்கியமான இடித்துரைப்பு இது.

எனவே தோல்வி மனநிலையிலிருந்து வெளியே வருவது முக்கியம்.

அதற்கு உள்ளக – வெளியக எதிரிகள் கூட்டாக இணைந்து உருவாக்கிய தோல்வியின், வீழ்ச்சியின், அழிவின் குறியீடான ‘முள்ளிவாய்க்கால்’ இலிருந்து நாம் மன அளவிலும், கருத்தியல்ரீதியாகவும் வெளியே வர வேண்டும்.

இன அழிப்பு என்று வரும் போதே நாம் ‘முள்ளிவாய்க்கால்’ என்ற பெயரை உச்சரிக்க வேண்டும்.
மற்றபடி நாம் என்றும் விடாது உச்சரிக்க வேண்டிய குறியீட்டு சொல் ‘நந்திக்கடல்’.

இதுவே எம்மை தோல்வி மனநிலையிலிருந்து மீட்டெடுத்து ஒரு எதிர்ப்பு அரசியல் வடிவத்திற்குள் கொண்டுவரும் முதற் படிமுறையாகும்.


தூசிடிடேஸ் – சன்சூ – கௌடில்யர் – வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரன். -3

இன்றைய நவீன அரசுகளின் இராஜதந்திர கொள்கைவகுப்பாக்கம் மற்றும் வெளியுறவுக் கொள்கை என்பது பண்டைய மூன்று தத்துவங்களின் அடிப்படையிலேயே வரையப்படுகின்றன.

கிரேக்க ஞானி தூசிடிடேஸ்,
சீனப் போர்க்கலை வல்லுனர் சன்சூ மற்றும் இந்தியாவின் கௌடில்யர் ஆகியோரது தத்துவங்களே இவை மூன்றுமாகும்.

ஆச்சர்யப்படத்தக்க வகையில் இவை இராணுவ – படைத்துறை உத்திகளிலிருந்து தோற்றம் பெற்று அரசுகளுக்கிடையேயான இராஜதந்திர கொள்கை வகுப்பாக்கமாக வடிவ மாறுதலுக்குள்ளாகுகின்றன.

இதுவே இந்த மூவர் பட்டியலில் நான்காமவராக வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரனை வரலாறு அடையாளம் காட்டக் காரணமாகிறது.

ஸ்பாற்றாவுக்கும் ஏதன்சுக்கும் இடையில் கி.மு.404 – 431 காலப்பகுதியில் நடந்த போர் பெலோபோனீசியன் போர் (Peloponnesian War) என்று வரலாற்றில் அடையாளப்படுத்தப் பட்டுள்ளது.

இந்தப் போரின் தோல்வியிலிருந்தே ‘மனித குல வரலாற்றின் சொத்து’ என்று இன்றளவும் வர்ணிக்கப்படும் கோட்பாட்டை கிரேக்க ஞானி தூசிடிடேஸ் எமக்கு தந்திருக்கிறார்.

வரலாறு எவ்வளவு ஆச்சர்யமானது. மீளவும் பிரபாகரனுக்காக வழிவிட்டிருக்கிறது.

பெலோபோனீசியன் போர் தோல்வியின் பின் உருவாகிய ஒரு கோட்பாடு போல், இன்று முள்ளிவாய்க்கால் வீழ்ச்சியினூடாக பிரபாகரனியம் மற்றும் நந்திக்கடல் கோட்பாடுகள் வழியே அவருக்கு அழியாப் புகழை தந்திருக்கிறது.

இந்தியா தனது கொள்கை வகுப்பாக்கத்தில் கௌடில்யரின் அர்த்த சாஸ்திரத்தையே பின்பற்றுவதால்தான் உள்ளக அளவிலும் சரி வெளியக அளவிலும் சரி அழிவு அரசியலை கையிலெடுக்கிறது.

2009 தமிழின அழிப்பு இதற்கு சிறந்த உதாரணம்.

ஏனென்றால் கௌடில்யர் குழப்பம் விளைவித்தல், ஒற்றுமையை குலைத்தல், நோய்க் கிருமிகளை பரப்புதல் எல்லாம் இராஜதந்திரமாக முன்வைக்கிறார்.

இந்த இடத்தில்தான் பிரபாகரனியம் அதி முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.

அவர் நினைத்திருந்தால் கடைசி நேரத்தில் சிங்கள தேசத்தை நிர்மூலம் செய்திருக்கலாம்.

ஆனால் அவர் இந்த இனத்தினுடைய வரலாற்றை மட்டுமல்ல, இந்த நூற்றாண்டின் போராடும் இனங்களின் ஒட்டு மொத்த பிரதிநிதியாய் போராடும் இனங்களின் வரலாற்றைத் தெளிவாக எழுதுவதிலேயே குறியாக இருந்தார்.

அதுதான் மே17 அதிகாலை பிரபாகரன் நிதானமிழந்து தென்னிலங்கையை தாக்குவார் என்று கணித்திருக்க, தனது இறுதி நேரக் கட்டளையாக முள்ளிவாய்க்கால் மண்ணில் வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒரு கரும்புலித் தாக்குதலுக்கு உத்தரவிட்டார்.

இன்றுவரை சிங்களம் மட்டுமல்ல
இந்திய, மேற்குலக வல்லுனர்கள் கூட மிரண்டு போய் நிற்கும் இடம் இது.
உலகின் போராடும் தேசிய இனங்களை அழித்து / நீர்த்துப் போகச் செய்யும் பல உத்திகள் உலக பயங்கரவாத அரசுகளினால் பரீட்சித்து பார்க்கப்பட்ட களம்தான் தமிழீழம்.

எப்படியாவது தலைவரை அடிபணிய வைப்பதனூடாக அதை ஒரு வெற்றிச் சூத்திரமாக மாற்ற முயன்றார்கள்.

தலைவர் அதை முன்னுணர்ந்தவராக ஆட்டத்தின் போக்கையே மாற்றியமைத்தார்.

அவர் அதனூடாக ஒடுக்கப்பட்ட இனங்கள் சார்ந்த ஒரு புதிய கோட்பாட்டை உருவாக்கினார்.

கிரேக்க ஞானி தூசிடிடேஸ்,
சீனப் போர்க்கலை வல்லுனர் சன்சூ மற்றும் இந்தியாவின் கௌடில்யர் வரிசையில் வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரன் இடம் பிடிப்பதற்கும் அதேநேரம் அவர்களிடமிருந்து முற்றாக வேறுபடுவதற்கும் இதுதான் காரணம்.

ஏனென்றால் பிரபாகரனியம் மனித வாழ்வு மீதான தீராத காதலின் நிமித்தமே ஒரு கோட்பாட்டுருவாக்கமாக முகிழ்கிறது.

பரணி