நெருப்பு நதிபோல் ஒளிகாட்டும் விடுதலைத் தீயின் திசைகுறிகள்

Posted on Updated on

தேச விடுதலைப் பணியைத் தீவிரமாக முன்னெடுத்து வருகின்ற புலம்பெயர்ந்து வாழும் எமது இளைய சமுதாயத்தினருக்கு எனது அன்பையும் பாராட்டுகளையும் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். சத்திய இலட்சியத் தீயில் தம்மையே அழித்து சரித்திரமாகிவிட்ட எமது மாவீரர்கள் வழியில் சென்று எமது இலட்சியத்தை அடைவோம் என்று உறுதியெடுத்துக் கொள்வோமாக”

(தேசியத் தலைவரின் 2008ஆம் ஆண்டு மாவீரர் நாள் உரையின் இறுதிப் பகுதி)

Leader V Prabakaran's Heros day speech 2005 full 2

நவம்பர் 27, தியாக சீலர்களான சூரியப் புதல்வர்களின் உயிர்க்கொடையை நினைவுகூரும் உத்தம நாள். தமிழீழ விடுதலைக்காக தம்முயிரை அர்ப்பணம் செய்த மாவீரர்களுக்கான உயரிய நாள் இது. இந்திய இராணுவத்தின் ஆக்கிரமிப்பில் தமிழீழம் சிக்கியிருந்த வேளையில், உக்கிரமான போர் நடந்துகொண்டிருந்தபோது, நவம்பர் 27ஆம் நாள் மாவீரர்களுக்கானதாகப் பிரகடனம் செய்யப்பட்டது.

வன்னியின் அடர்ந்த காடொன்றுக்குள் கந்தகத்தை மேனியில் சுமந்தவாறு, தமிழீழத் தேசியத் தலைவர் 1989 நவம்பர் 27ஆம் நாளன்று முதலாவது மாவீரர் நாள் உரையை நிகழ்த்தினார்.

“விடுதலைப் போராட்டத்தில் தலைவர்களை மட்டும் பிரித்து அவர்களது செயற்பாடுகளை மட்டும் பெரிதாகப் பார்க்கக்கூடாது என்பதற்காகவும்,சகல போராளிகளும் சமம் என்னும் நோக்கத்துடனும் இந்த நாளை நாம் தெரிந்தெடுத்தோம்“ என்று 25 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் – 1989 நவம்பர் 27ஆம் நாளன்று முதலாவது மாவீரர் நாளில் தேசியத் தலைவர் வே.பிரபாகரன் அவர்கள் குறிப்பிட்டது வரலாற்றுப் பதிவுக்கானது.

முதலாவது மாவீரர் நாள் 1989இல் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டபோது அவர்களின் எண்ணிக்கையானது 1207ஆக இருந்தது.

முள்ளிவாய்க்காலில் 2009 மே மாதம் மௌனிக்கப்பட்ட முப்பதாண்டு வரலாற்றைக் கொண்ட தமிழீழப் போரில், நாற்பதாயிரத்துக்கும் அதிகமான போராளிகள் தங்கள் இன்னுயிரை ஈகம் செய்து உன்னத வீரர்களாகியுள்ளனர்.

“எமது சுதந்திர இயக்கத்தின் தூண்களாக இருக்கும் மாவீரர்களே! உங்கள் இரத்தத்தால் எங்கள் விடுதலை வரலாறு மகத்துவம் பெறுகின்றது. உங்கள் இலட்சிய நெருப்பால் எங்கள் போராட்டம் புனிதம் பெறுகின்றது. உங்கள் தியாகத்தால் எங்கள் தேசியம் உருவாக்கம் பெறுகின்றது. உங்கள் நினைவுகளால் எங்கள் உறுதி வைரம் பெறுகின்றது“ என்று மாவீரர்களை விழித்துக் கூறியுள்ளார் தேசியத் தலைவர்.

தமிழீழத் தேசத்தின் கடலிலும் கரையிலும் கலந்து, விண்ணிலும் மண்ணிலும் இணைந்து, காற்றோடும் மூச்சோடும் உரித்தோடு உறவாடியவர்கள் மாவீரர்கள்.

இவர்கள் பாதம் பதிந்த தமிழ் மண் புனிதம் பெற்றது. விடுதலை உணர்வு செறிந்தது. தமிழீழ இலட்சியப் பற்றை அள்ளித் தெளித்தது.

நீரிலும் நெருப்பிலும் தமிழினத்தைக் காத்து நின்றவர்களின் வீரதீரத்துக்கு எல்லையில்லை.

விடுதலைப் போராட்டம் என்பது அக்கினிக் குழம்பில் நடந்து, நெருப்பு நதிகளில் நீந்தி, தியாகத் தீயில் மூழ்கியெழும் பெரும் பயணம்.

இது ஒரு விளையாட்டுப் போட்டியன்று. மண்ணுக்காகவும் மக்களுக்காகவும் நடத்தும் வீரப் போர்.

ரிஷி மூலம், நதி மூலம், வம்ச மூலம், சான்றோர் மூலம் எனும் நால்வகை மூலங்களாலும் அடையாளம் காணமுடியாத தமிழ் மறவர், விடுதலை வேள்வியில் தங்களை ஈகம் செய்ததால் மாவீரர்களாகி எம்முள்ளும்,எம்முன்னும் ஒளிபரப்பி நிற்கின்றனர்.

இதனையே தேசியத் தலைவர் தமது வரிகளில், “தமிழீழத் தாய்நாட்டின் விடிவுக்காக தமது இன்னுயிரை ஈகம் செய்த,எமது இதயமெங்கும் நிறைந்து நிற்கும் எம்முயிர் வீரர்களை நாம் நினைவுகூர்ந்து கௌரவிக்கும் நாள். எமது தேசம் விடுதலை பெற்று,எமது மக்கள் சுதந்திரமாக தன்மானத்துடன் வாழவேண்டும் என்ற சத்திய இலட்சியத்துக்காக மடிந்த எமது மாவீரர்களை எமது நெஞ்சப் பசுமையில் நிறுத்திக்கொள்ளும் தேசிய நாள்” (2008 மாவீரர் நாள் உரை)என்று இயம்பியுள்ளார்.

தமிழீழ விடுதலைப் போராட்ட ஆரம்ப நாட்களில் தன்னையும் ஒருவனாக இணைத்து 1982 நவம்பர் 27ஆம் நாளன்று சிங்கள இராணுவத்துடனான மோதலில் களப்பலியானவன் லெப்.சங்கர்.

தமிழீழப் போரில் முதற்பலியானவனின் நாளையே மாவீரர் நாளாகத் தேசியத் தலைவர் தேர்ந்தெடுத்தது சிறப்பும் பெருமையும் கொண்டது.

கார்த்திகை மாதத்தை‘அழல்சேல் குட்டம்‘ என்று சிலப்பதிகாரம் வர்ணிக்கின்றது.

கார்த்திகை என்றால் அழல் என்றும் எரி என்றும் பொருள் தருகின்றது. இறைவனை நெருப்பு வடிவில் உருவாகக் கொண்டு வணங்குவது தமிழர் மரபு.

பஞ்சபூதங்களின் வடிவில் நின்று உலகை இயக்குவதை அக்கினி ஒளியில் காண்பது என்பதே இதன் அர்த்தம்.

ஒளியூட்டும் உயரிய வழிபாட்டுக்குரிய கார்த்திகை மாதமே மாவீரர்கள் மாதமாகி, வீரத் திலகங்களுக்கு ஒளியேற்றும் நாளைக் கொண்டதாக அமைந்திருப்பது உத்தமமானது.

உலக மா யுத்தங்களின்போது மரணித்த போர்வீரர்களுக்கு தனித்தனியாக கல்லறை அமைக்கப்பட்டதில்லை. ஒற்றை நினைவுச் சின்னம் மட்டுமே அமைக்கப்படும்.

ஆனால், தமிழீழ விடுதலைப் போரில் உயிர்கொடுத்த ஒவ்வொரு மாவீரர்களுக்கும் தனித்தனியாக கல்லறைகள் அமைக்கப்பட்டு,அதன்மீது நடுகல் நாட்டப்பட்டு, பண்டைய தமிழர் வழிபாட்டுக்கு மீண்டும் உயிர்கொடுத்தவர்கள் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள்.

தமிழீழத்தின் வடக்கேயுள்ள கோப்பாயில் அமைந்துள்ள இராச பாதையில் உருவான முதலாவது மாவீரர் துயிலும் இல்லத்தில் அமைக்கப்பட்ட மேடையில் நின்று, 1991ஆம் ஆண்டு, ‘தாயகக் கனவுடன் சாவினைத் தழுவிய சந்தனப் பேழைகளே‘ என்ற மாவீரர் பாடல் முதன்முறையாக இசைக்கப்பட்டது.

கோப்பாய் மாவீரர் துயிலும் இல்லத்தைத் தொடர்ந்து படிப்படியாக தமிழீழத் தாயகம் எங்கும் துயிலும் இல்லங்கள் நிர்மாணிக்கப்பட்டன. விடுதலை வேண்டி நின்றவர்களின் சின்னமான இவ்வில்லங்களை எம் மக்கள் மதிப்புக்குரிய புனித இடங்களாக போற்றித் துதித்து வருகின்றனர்.

இன்று அந்த இல்லங்கள் அங்கில்லை. விடுதலைப் போர் என்ற புனிதத்தின் மகிமை அறியாத சிங்களப் பேரினவாதம் அவைகளை நிர்மூலமாக்கி, அங்கு இராணுவத் தலைமையகங்களையும் பௌத்த விகாரைகளையும் அமைத்து மகிழ்வு கொண்டாடுகின்றது.

மண் மகிழ வந்து, மண்ணுக்காகப் போராடி, கண் நெகிழ வித்தான மாவீரர் துயில் கொள்ளும் நிலம் தாயக உணர்வின் அடையாளமாக என்றும் நிலைத்து நிற்கும் என்பதை காலம் நின்று சொல்லும்.

தாயகத்தின் போராட்டத்துக்கு உறுதுணையாக நிற்கும் புலம்பெயர் தமிழர்களை கூறுபோட்டு வேறுபடுத்த சிங்கள தேசம் தொடர்ந்து எடுத்துவரும் முயற்சிகளை தேசியத் தலைவர் தமது 2007ஆம் ஆண்டு மாவீரர் நாள் உரையில் மிகத் தெளிவாக பின்வருமாறு கூறுகின்றார்.

“புலம்பெயர்ந்து வாழும் எமது மக்கள் தாம் வாழும் நாடுகளில் பலம்பொருந்திய சக்தியாக நின்று தமிழீழ விடுதலைப் போருக்கு உதவி வருவதையும் அரசியல் ஆதரவைத் திரட்டி வருவதையும் சிங்கள தேசத்தால் பொறுத்துக்கொள்ள முடியவில்லை…

சிங்களப் பேரினவாதத்தின் கோரப் பிடிக்குள் சிக்கி, எம் மக்கள் அழிந்து வருவதையும், அந்தப் பேரழிவைத் தடுக்க புலம்பெயர்ந்த மக்கள் அரசியல் போராட்டங்களையும் மனிதாபிமானப் பணிகளையும் மேற்கொண்டு வருவதையும் சிங்களப் பேரினவாதத்தால் சகிக்க முடியவில்லை…

எனவேதான், புலம்பெயர்ந்து வாழும் மக்களுக்கும் தாயக மக்களுக்கும் இடையிலான உறவுப் பாலத்தை உடைத்து தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தை நசுக்கிவிட சிங்களப் பேரினவாதம் முயற்சித்து வருகின்றது.“

தேசியத் தலைவரின் இந்தத் தீர்க்கதரிசனத்தைப் புரியாதவர்கள், தமிழரின் விடுதலைப் போரினது உயரிய நோக்கத்தையும் மாவீரர்களின் மா தியாகத்தையும் உய்த்தறிய விரும்பாதவர்களே.

“தேச விடுதலைப் பணியைத் தீவிரமாக முன்னெடுத்து வருகின்ற புலம்பெயர்ந்து வாழும் எமது இளைய சமுதாயத்தினருக்கு எனது அன்பையும் பாராட்டுகளையும் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். சத்திய இலட்சியத் தீயில் தம்மையே அழித்து சரித்திரமாகிவிட்ட எமது மாவீரர்கள் வழியில் சென்று எமது இலட்சியத்தை அடைவோம் என்று உறுதியெடுத்துக் கொள்வோமாக” (தேசியத் தலைவரின் 2008ஆம் ஆண்டு மாவீரர் நாள் உரையின் இறுதிப் பகுதி) என்ற கூற்றை தாரக மந்திரமாக மனதில் பதித்து செயற்படுவோமாக.

பனங்காட்டான்